Του Κώστα Μπογδανίδη
Ένα έργο που το ζητά το Ηρακλειο εδώ και... είκοσι χρόνια, αλλά δεν προχωρά ήταν εκείνο που αγνοούσε το Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης και έγινε αφορμή... εμφυλίου στην παράταξη της πλειοψηφίας!
Ναι, το “μινωικό ποδηλατοδρόμιο Ηρακλείου” είναι ένα έργο ώριμο από το 2004, αλλά το Ηρακλειο το είχε ξεχάσει όπως αναφέρει και ο αντιπρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ποδηλασίας και πρώην αντιδήμαρχος κ.Νώντας Σαρρής.
«Πρόκειται για ένα ώριμο έργο το οποίο δεν προχωρά διότι μας κοροϊδεύουν. Τώρα που ζητάει η γενική γραμματεία να προχωρήσει, ποιος λέει ότι δεν το ξέρει;» αναρωτιέται ο κ.Σαρρής που και όταν ο κ.Γερουλάνος ήταν υπουργός Πολιτισμού του είχε στείλει σχετικό έγγραφο:
«Με την ευκαιρία της επίσκεψη σας στο Ηράκλειο, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε, ότι μια από τις σοβαρές εκκρεμότητες της πολιτείας προς την πόλη μας, είναι και αυτή της κατασκευής του ΜΙΝΩΙΚΟΥ ΠΟΔΗΛΑΤΟΔΡΟΜΙΟΥ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ. Ένα έργο ποιοτικό, που το ζητά η πόλη μας και η περιοχή μας. Έργο που έρχεται να καλύψει όχι μόνο τις ανάγκες της αθλητικής ποδηλασίας αλλά και άλλων αθλημάτων (ΑμΕΑ κλπ) της περιοχής, δεδομένης της επιλεχθείσης θέσης του –δυτικά του Παγκρητίου Σταδίου.
Ο χώρος της αθλητικής ποδηλασίας έχει κάνει το χρέος του φέρνοντας πληθώρα διακρίσεων στην Ελλάδα και στο εξωτερικό δίνοντας συνεχώς ένα μήνυμα όχι μόνο στην αναγκαιότητα του “αθλείσθαι“ αλλά και στην συμβολή στην προώθηση της νοοτροπίας της χρήσης του ποδήλατου στην βιώσιμη κινητικότητα αλλά και στην καλλιέργεια περιβαλλοντικών και οικολογικών συνειδήσεων. Στις 22 Σεπτέμβρη -Παγκόσμια Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητα – αποδεικνύεται κάθε χρόνο στην πόλη μας του λόγου μας το αληθές.
Σʼ ένα πολεοδομικό συγκρότημα 200.000 και πλέον κατοίκων, σε ένα νομό με περισσότερους από 300.000 κατοίκους και με τόση ”διάθεση για ποδήλατο“, θεωρούμε ότι η σημερινή κυβέρνηση θα πρέπει να απαντήσει επιτέλους.
Είναι γνωστός σε όλους ο εμπαιγμός με διάφορα τρικ των τελευταίων 5 ετών από την προηγούμενη κυβέρνηση
Το έργο είναι ώριμο από το 2004!»
Πώς ξεκίνησε
Ο κ. Σαρρής λέει ότι η ιδέα της κατασκευής ποδηλατοδρομίου γεννήθηκε την περίοδο του 1991-1993, εποχή που πραγματοποιήθηκαν οι τρεις διεθνείς ποδηλατικοί γύροι Κρήτης με τη συμμετοχή περισσοτέρων από 25 εθνικών ομάδων. Την ίδια εποχή αρχίζουν να εμφανίζονται και τα πρώτα θετικά αγωνιστικά αποτελέσματα των αθλητών του ΠΟΗ ΚΑΣΤΡΟ.
Τότε μπήκε δειλά – δειλά το όραμα της υλοποίησης του ποδηλατοδρομίου στην πόλη μας. Ευτυχής επίσης συγκυρία η προώθηση από τον ιδιωτικό φορέα του ποδηλατικού τουρισμού. Το 1999 φέρεται για πρώτη φορά στο Δ.Σ. του Δήμου Ηρακλείου η πρόταση της συμμετοχής του δήμου – με προσφορά οικοπεδικού χώρου – για ποδηλατοδρόμιο. Η πρόταση δέχεται την ομόφωνη συμφωνία του Δ.Σ. με προτεινόμενο χώρο δύο οικόπεδα στην περιοχή του Σκαφιδαρά ιδιοκτησίας του Δήμου Ηρακλείου.
Το 2000 γίνεται επίσκεψη του κ. Νώντα Σαρρή – μέλος του Δ.Σ. του ΔΑΟΗ – στην Ευρώπη για την συγκομιδή κατασκευαστικών πληροφοριών ποδηλατοδρομίων, ενώ παράλληλα γίνεται η πρόταση να γίνει το ποδηλατοδρόμιο στο οικόπεδο του ΤΕΙ Ηρακλείου. Η πρόταση αυτή γίνεται καταρχήν δεκτή από την σύγκλητο των ΤΕΙ. Φυσικά το οικονομικό βάρος είναι μεγάλο και δεν συζητάμε για ποδηλατοδρόμιο αλλά πίστα - προπονητήριο κόστους 200 εκατομμυρίων δραχμών. Όμως η συγκυρία της ανάληψης καθηκόντων στο υφυπουργείο Αθλητισμού του Γιάννη Κουράκη μας δίνει το κουράγιο να οραματιστούμε πλέον ποδηλατοδρόμιο. Έτσι το Μάρτιο του 2002 γίνεται επίσημα η πρόταση και ο κ. Κουράκης την κάνει αποδεκτή. Αρχικά ζητείται ποδηλατοδρόμιο κόστους 500 εκατομμυρίων δραχμών. Όμως η προμελέτη που ολοκληρώνεται τον Ιούλιο του 2002 οριοθετεί προϋπολογισμό 1,5 δισ. δρχ. Κόστος συμπιεσμένο μεν αλλά αρκετά έξω από τον αρχικό προϋπολογισμό. Όμως και πάλι με παρέμβαση του Γιάννη Κουράκη το έργο δημοπρατείται στο ποσό του 1 δισεκατομμυρίου δρχ. αφήνοντας μελλοντικά την κατασκευή τμήματος όχι ουσιώδους για την λειτουργία του ποδηλατοδρομίου. Πράγματι στις 21 Αυγούστου 2003 – λήξη προθεσμίας υποβολής τεχνικών και οικονομικών προτάσεων – παρουσιάζονται τρεις τοπικές εταιρίες με τεχνικές και οικονομικές προτάσεις.
Τεχνικά χαρακτηριστικά του έργου
Το Μινωικό Ποδηλατοδρόμιο είναι ανοικτό με πίστα (250) από μπετόν. Διαθέτει 1300 θέσεις και περίπου 3000 τ.μ. στεγασμένων χώρων και 100 περίπου θέσεις στάθμευσης. Πληροί τις ολυμπιακές προδιαγραφές και οι στεγασμένοι χώροι μπορούν να ικανοποιήσουν όλες τις ανάγκες της ποδηλασίας και όχι μόνο. Το οικόπεδο στο οποίο αρχικά οριοθετήθηκε η εγκατάσταση του ποδηλατοδρομίου, που βρισκόταν εντός της ιδιοκτησίας του ΤΕΙ Ηρακλείου Κρήτης, σε έκταση περίπου 16 στρεμμάτων και σε θέση πλησίον του φυτωρίου και του ποταμού Γιόφυρου. Δύναται να φιλοξενήσει οποιοδήποτε αγώνα ολυμπιακών μέχρι και τοπικών προδιαγραφών και θεωρείται έργο τοπικής αλλά και γενικής αναβάθμισης και όχι μόνο της ποδηλασίας.
Η προμελέτη πραγματοποιήθηκε από τους αρχιτέκτονες Λευτέρη Γιαννουλόπουλο και Sunder Duma (Ολλανδός ειδικός σε πίστες ποδηλατοδρομίο) τον πολιτικό μηχανικό Μανόλη Βοσκάκη, τον Μηχανολόγο Πάνο Αδάμο και η εδαφοτεχνική Μελέτη από το Δημήτρη Φωτιάδη έπειτα από τρεις γεωτρήσεις. Η γενική επίβλεψη της προμελέτης υλοποιήθηκε σε τοπικό επίπεδο από τους αρχιτέκτονες Νώντα Σαρρή, Γιώργο Βασιλειάδη και Μανόλη Μπαντουβά (εκπροσώπους του ΠΟΗ ΚΑΣΤΡΟ, Δήμο Ηρακλείου, Τεχνική Υπηρεσία ΤΕΙ) ενώ από την Γ.Γ.Α. από τον κ. Στάμου και την κα Χατζάκου.
Λίγο μετά την δημοπράτηση του Ανοικτού Ποδηλατοδρομίου Ηρακλείου δημοπρατήθηκε και το ποδηλατοδρόμιο Χανίων (όπου ήδη και μήνες έχουν αρχίσει οι εργασίες ) και ακόμη λίγο αργότερα δημοπρατήθηκε το κλειστό ποδηλατοδρόμιο στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης (οι εργασίες δεν άρχισαν).
