Η συνέντευξη με τον 47χρονο κατηγορούμενο για κατάχρηση ανηλίκων σε ασέλγεια κατά συρροή έχει ως εξής:

-Στην συνείδηση της κοινής γνώμης με βάση τα όσα γνωστοποιήθηκαν από την Αστυνομία, το όνομα Νίκος Σειραγάκης έχει ταυτιστεί με την παιδεραστία και μάλιστα σε μία υπόθεση που χαρακτηρίστηκε πρωτοφανής όχι μόνο για τα ελληνικά δεδομένα. Στην δική σας συνείδηση, ποιος είναι ο Νίκος Σειραγάκης; Πόσο κοντά ή μακριά από την πραγματικότητα απέχει η κριτική που έχει ασκηθεί σε βάρος σας;

Δικαιολογώ την οργή και την αγανάκτηση του κόσμου για όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας.

Ο χαρακτηρισμός «υπόθεση παιδεραστίας», αν και από την αρχή ήταν απολύτως προφανής, είναι μάλλον ακατάλληλος για να περιγράψει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά αυτής της «τρελής» ιστορίας. Η υπόθεση «μαζικής κακοποίησης εφήβων», όπως επίσης χαρακτηρίστηκε, δεν περιείχε ούτε στο ελάχιστο την παραμικρή βία ή εξαναγκασμό. Όλοι ανεξαίρετα οι έφηβοι που κατέθεσαν το δηλώνουν κατηγορηματικά. Όμως σε δεκάδες άρθρα χαρακτηρίζομαι αβασάνιστα σαν «βιαστής» καλλιεργώντας αυτή την πεποίθηση σε χιλιάδες ανθρώπους.

Η «πρωτοφανής υπόθεση παιδεραστίας», όπως τη χαρακτηρίσατε, έχει και το επίσης πρωτοφανές γνώρισμα να μην περιέχει «παιδεραστή». Όταν δήλωνα πως ουδέποτε ένιωσα έλξη για το εφηβικό σώμα και πως τα κίνητρα της συμμετοχής μου σ΄αυτήν την ακρότητα δεν ήταν σεξουαλικά, ακουγόταν προκλητικό, ψεύτικο και εξωφρενικό… Τώρα που η πραγματογνωμοσύνη της επιστημονικής ομάδας ψυχολόγων που με εξέτασαν έρχεται να επιβεβαιώσει πως δεν έχω καμιά παιδεραστική ή παιδοφιλική διαταραχή και πως η συμπεριφορά μου, απόρροια των ακραίων κοινωνικών μου πεποιθήσεων, δεν είχε σεξουαλικά κίνητρα, το κομμάτι αυτό του πορίσματος αποσιωπάται από τα μέσα ενημέρωσης, ενώ άλλα ίσως πιο «βολικά» αποσπάσματα της ίδιας έκθεσης δημοσιεύονται. Δεν είναι άραγε ένα στοιχείο σημαντικό για την ανάδειξη του πραγματικού χαρακτήρα της υπόθεσης;

Η «κριτική» όπως την αποκαλείτε, ήταν για πολλά μέσα ενημέρωσης, αλλά και για αρκετούς παράγοντες, μια άγρια εκμετάλλευση του θέματος. Παρά τα εμφανή παράλογα και τις αντιφάσεις της υπόθεσης, όπως παρουσιάστηκε, δεν υπήρξε καμιά πραγματική δημοσιογραφική έρευνα. Προτιμήθηκαν οι εύκολες δραματοποιήσεις των αστυνομικών δελτίων, οι μετατροπές ιντερνετικών φημών σε γεγονότα, οι ετικέτες και οι λαϊκίστικες κραυγές.

Στη δική μου συνείδηση πάντα βρισκόμουν στο απολύτως αντίθετο άκρο από τα βασικά χαρακτηριστικά που τα μέσα μου αποδίδουν. Με εμφανίζουν βίαιο και σκληρό, ενώ η βία είναι ό,τι σιχαίνομαι περισσότερο. Υπήρξα πάντα κατηγορηματικά αντίθετος σε οποιαδήποτε μορφή επιβολής. Λένε πως προέβαλλα τον εαυτό μου σαν παράδειγμα και πρότυπο. Έκανα το ακριβώς αντίθετο. Αποδομούσα τη δήθεν αυθεντία μου, έκρινα με ακραίο χιούμορ τα πρότυπα και τις μιμητικές συμπεριφορές, σάρκαζα και αυτοσαρκαζόμουν.

Με χαρακτηρίζουν σαν υποκριτή, ενώ αν κάτι υπάρχει σα βασικό γνώρισμα του συνόλου της ζωής μου, είναι πως ποτέ δε δίστασα να πω ό,τι σκεφτόμουν ανοιχτά και η παντελής αδυναμία μου να υποκριθώ.

Ας κρίνουν οι άνθρωποι που μʼ έχουν γνωρίσει από κοντά κι όχι από τις πρόσφατες σελίδες των εφημερίδων, αν αυτός που έζησαν υπήρξε ποτέ άδικος, εκμεταλλευτής, βίαιος, υποκριτής, αν έχω καμιά σχέση με το «τερατώδες ον», που έχει παρουσιαστεί.

-Αρνείστε κατηγορηματικά ότι οι πράξεις που σας αποδίδονται είχαν σεξουαλικό περιεχόμενο. Με βάση τα όσα γνωστοποιήθηκαν από την Αστυνομία, αυτό δεν γίνεται πιστευτό. Ο ισχυρισμός αυτός περισσότερο θα μπορούσε να εκληφθεί ως μία ύστατη προσπάθεια από μέρους σας να αναζητήσετε “ελαφρυντικά”. Η κοινή γνώμη στοχοποιεί εσάς και μόνο για όλη αυτήν την κατάσταση και πιστεύει ότι εκμεταλλευτήκατε όλα αυτά τα παιδιά με αποκλειστικό σκοπό την σεξουαλική τους εκμετάλλευση.

Δε μπορεί να χαρακτηρισθεί «ύστατη προσπάθεια» κάτι που από την αρχή δήλωνα και που συστηματικά διαστρεβλωνόταν. Εξάλλου η δημόσια διαπόμπευσή μου με τον κανιβαλικό τρόπο που έγινε, πριν καν δικαστώ από το φυσικό μου δικαστή, δε βλέπω πώς ή πόσο μπορεί να αναστραφεί «ελαφρύνοντας» τη θέση μου…

Συμφωνώ μαζι σας, πως δύσκολα γίνεται πιστευτός ένας τέτοιος ισχυρισμός. Είναι όμως η αλήθεια, όσο παράλογη και αν ακούγεται. Είμαι βέβαιος πως σήμερα 11 μήνες μετά, είναι πολλοί αυτοί που το έχουν αντιληφθεί.

Η επίσημη εκδοχή της υπόθεσης με εμφανίζει να έχω υποβάλει σε πλύση εγκεφάλου 100 και πλέον μετέχοντες σ΄αυτή την ακρότητα. Να τους εκμεταλλεύομαι σεξουαλικά χωρίς ποτέ και κανένας να με έχει καταγγείλει. Πώς είναι δυνατόν; Επρόκειτο για μερικούς από τους πλέον ευφυείς και ηγετικούς εφήβους της πόλης και όχι μικρόνοα όντα. Μόνο ένας υπνωτιστής ή μενταλίστ θα μπορούσε ίσως να πετύχει κάτι τέτοιο. Με παρουσιάζει να διαπράττω ασελγείς πράξεις σε εφήβους που ποτέ δεν είχα βρεθεί μαζί τους και να υποκινώ σε ανάλογες πράξεις άλλους που δε γνώριζα καν. Πώς είχα την ικανότητα να επιβάλλω τετοιες πράξεις ακόμη και εξʼ αποστάσεως, σε περιόδους που αποδεδειγμένα βρισκόμουν στο εξωτερικό. Πώς διέπραττα όλα αυτά τα τερατώδη, ενώ βρισκόμουν για πάνω από ένα χρόνο κάτω από στενή αστυνομική παρακολούθηση. Με τις τηλεφωνικές και ιντερνετικές μου συνομιλίες παγιδευμένες τους τελευταίους μήνες. Πόσο αλήθεια μπορεί να σας πείσει αυτή η εκδοχή; Θα πρέπει να διαθέτω υπερφυσικές ικανότητες για να έχω διαπράξει όλα όσα υποστηρίζει.

Το ότι εγώ και μόνο φέρω την ευθύνη, είναι κάτι απολύτως σωστό και το αποδέχομαι πλήρως. Χωρίς τη δική μου «παράταιρη» και παράλογη παρουσία, δεν επρόκειτο για τίποτε άλλο από μια εφηβική ακραία συμπεριφορά, που όμοιές της υπήρχαν, υπάρχουν και πάντα θα υπάρχουν στις νεανικές ομάδες.

Δεν αναζητώ δικαιολογίες. Ζητώ μόνο να επιτρέψουν να βγει η αλήθεια. Όσο σκληρά παράλογη κι αν ακούγεται είναι η αλήθεια που θα μου αποδώσει τις ευθύνες των πράξεων που μου αναλογούν και θα επουλώσει πληγές που η τερατοποίηση δημιούργησε.

-Ισχυρίζεστε ότι δεν ήταν δικό σας δημιούργημα αυτός ο “ακραίος κώδικας” αλλά τον βρήκατε, τον αποδεχτήκατε και τον στηρίξατε. Πώς εσείς, ένας 47χρονος με επιτυχημένη επαγγελματική πορεία, κοινωνική καταξίωση και με μία δεμένη οικογένεια, μπήκατε σε αυτήν την διαδικασία που αφορούσε ανήλικα παιδιά; Το γεγονός ότι περιγράφετε τον εαυτό σας ως “παράξενο και αλαζονικό”, είναι αρκετό για να δικαιολογήσει αυτήν την εμπλοκή-σοκ;

Υπήρξα όντως ο «νονός» αυτής της ακρότητας, αφού από μια δική μου ατάκα καθιερώθηκε η ονομασία «ρούκις». Όμως δεν υπήρξα ούτε δημιουργός, ούτε εγκέφαλός της. Η ακτίνα εμπλοκής μου ήταν πολύ μικρότερη της συνολικής.

Είναι αλήθεια πως ποτέ δεν είχα την «κοινή αντίληψη» για το χαρακτήρα αυτών των ακραίων εφηβικών συμπεριφορών.

Γνώριζα ανέκαθεν την ύπαρξή τους και είχα συμμετάσχει σαν έφηβος σʼ ένα ανάλογο «κώδικα». Ποτέ δε με σόκαραν και ποτέ δεν τις είδα σαν σεξουαλική παρεκτροπή. Ήταν περισσότερο έκφραση πρόκλησης και αμφισβήτησης της κατεστημένης ηθικής τάξης. Παρά το ακραίο περιεχόμενό τους πίστευα πως η ενοχοποίησή τους είναι ξενόφερτη ηθική επιβολή και ο αφορισμός τους δείγμα κοντόφθαλμου πουριτανισμού.

Όμως καταλαβαίνω πως ούτε οι «αιρετικές» απόψεις μου, ούτε οι ιδιαίτερες συνθήκες που βρέθηκα να θεωρούμαι «ισότιμο μέλος» ενός εφηβικού πυρήνα, αρκούν για να δικαιολογήσουν αυτή την «εμπλοκή-σοκ», όπως τη χαρακτηρίσατε. Ήταν μια πράξη απόλυτης αφροσύνης, ένας τρόπος σκέψης «εφηβικός» , ασύμβατος με την ηλικία και τη θέση μου. Επρόκειτο για «απώλεια του μέτρου», «ύβρις» και ως τέτοια άξια κάθε τιμωρίας. Δεν πρόκειται ούτε να αποτινάξω, ούτε να μεταθέσω τις αδιαμφισβήτητες ευθύνες μου.

Όσο παράλογο κι αν ακούγεται η συμμετοχή μου σʼ αυτόν τον κώδικα δεν είχε σαν κίνητρο την άντληση ηδονής, ούτε κατείχε ποτέ κεντρική θέση στη ζωή μου, όπως παρουσιάζεται. Το θεώρησα ως εφηβική αμφισβήτηση και πράξη επαναστατικότητας και η εμπλοκή μου ήθελε να δείξει τη συμφωνία και την αποδοχή μου. Θεωρώ πως η ανάλυση της συμπεριφοράς μου κατά τη διάρκεια της συμμετοχής μου θα δείξει πως η στάση μου ήταν τελείως ασύμβατη με κάποιον που έχει στόχο τη σεξουαλική ικανοποίηση.

Ούτε στη ζωή των εφήβων είχε ποτέ αυτή η ακρότητα κεντρική θέση. Εκδηλωνόταν με μια μορφή ενός «ακραίου αστείου» που γύρευε να προκαλέσει και να σοκάρει και ποτέ ως σεξουαλική συμπεριφορά, όπως έχει παρουσιαστεί.

-Είναι «επαναστατικότητα» οι πράξεις σεξουαλικού περιεχομένου με ανήλικους; Ένα πραγματικά κρίσιμο ερώτημα που ζητά πειστική απάντηση είναι γιατί το κάνατε. Ποιος ήταν ο στόχος σας αφού δεν ήταν σεξουαλικός, όπως ισχυρίζεστε; Τι πιστεύατε ότι θα επιτύχετε;

Οι όροι “επαναστατικότητα” και “αμφισβήτηση” δεν έχουν σʼ αυτή την ιστορία τη βαρύτητα ενός κοινωνικού μανιφέστου. Δεν επρόκειτο ούτε για ανατρεπτικό κίνημα, ούτε για κοσμοθεωρία. Ήταν ένα εφηβικό «παιχνίδι» πρόκληση που τερατοποιήθηκε από τη δική μου παράταιρη παρουσία.

Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο αυτού του ακραίου κώδικα πρέπει να επιτραπεί στους εφήβους να περιγράψουν τα πραγματικά συμβάντα και να ληφθούν υπόψη οι ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις και συμπεριφορές της τωρινής «ιντερνετικής» γενιάς των εφήβων. Πιστεύω πως τα αποτελέσματα μιας έρευνας γι΄ αυτές τις νέες αντιλήψεις θα προκαλούσαν έκπληξη. Δε μπορεί να υπάρξει πειστική εξήγηση για την ορθότητα της εμπλοκής μου. Δε δικαιολογείται. Δεν υπήρξε σʼ αυτή ούτε σχέδιο, ούτε περίσκεψη. Γίνηκε αυθόρμητα μέσα στο παράδοξο πλαίσιο επικοινωνίας που είχα αναπτύξει μʼ έναν εφηβικό «πυρήνα». Υπηρετούσε την αλαζονική μου θεώρηση πως δεν ανήκα στους «πολλούς» που σοκάρονται από τέτοιες συμπεριφορές. Η παρουσία μου, όσες φορές προέκυπτε, αποσκοπούσε στο να δείξει τη συμφωνία και την αποδοχή μου στο χαρακτήρα αυτού του κώδικα. Ένιωθα ένα είδος τιμής μετέχοντας σʼ αυτή την προκλητική συνομωσία. Ήταν μια στάση παράλογη, που δεν περιμένω να γίνει κατανοητή.

Ό,τι υποστηρίζω είναι πως οι ταμπέλες που έχουν μπει σʼ αυτή την ιστορία δεν ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα της «παιδεραστίας». Δεν ωθήθηκα από κίνητρα σεξουαλικά και πιστεύω πως όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, θα μπορέσει να γίνει φανερό στη δίκη μου.

-Υποστηρίζετε ότι πολλά πράγματα έχουν διαστρεβλωθεί με αποτέλεσμα να μην αποκαλύπτεται η αλήθεια. Μιλάτε για ανακρίβειες. Σε ποιους αναφέρεστε; Καταλογίζετε σκοπιμότητες στους χειρισμούς της Αστυνομίας;

Παρουσιάστηκα στον τύπο να συλλαμβάνομαι επʼ αυτοφώρω ασελγών. Δε δικάστηκα με καμιά αυτόφωρη διαδικασία, ούτε υπάρχει τέτοια διατύπωση στο κατηγορητήριό μου. Στο βίντεο της αστυνομίας φαίνεται καθαρά πως συλλαμβάνομαι ντυμένος στο διάδρομο του σπιτιού μου.

Το «σκληρό και σοκαριστικό πορνογραφικό υλικό», όπως το περιέγραψαν κάποιοι συνάδελφοί σας, που βρέθηκε και κατασχέθηκε στο σπίτι μου την ημέρα της σύλληψης, ήταν κάποια κόμικς με σκίτσα του Milo Manara, που υπήρχαν στη βιβλιοθήκη μου. Ποτέ δε μου ασκήθηκε δίωξη γι΄ αυτά τα δήθεν ευρήματα, αλλά περιέργως κανένα έντυπο δεν παρατήρησε την αναντιστοιχία.

Η ομολογία μου αφορούσε την αποδοχή της συμμετοχής μου σε μια εκτεταμμένη εφηβική ακρότητα, που δεν είχε σεξουαλικό χαρακτήρα, γι΄αυτό και δε δίστασα να την επιβεβαιώσω από την πρώτη στιγμή.

Όμως φαίνεται πως σε συνδυασμό με την «αδιαμφισβήτητη» εικόνα της επʼ αυτοφώρω σύλληψής μου τροφοδότησε το απίστευτο κλίμα φημολογίας των πρώτων ημερών παραμορφώνοντας τα πραγματικά συμβάντα.

-Αν μπορούσατε να γυρίσετε το χρόνο πίσω, ποιες θα ήταν οι επιλογές σας; Η δίκη αυτής της πολύκροτης υπόθεσης είναι μπροστά. Νιώθετε έτοιμος να βρεθείτε αντιμέτωπος με αυτά τα παιδιά και τους γονείς τους; Αν σήμερα κοιτούσατε στα μάτια έναν γονέα, τι θα του λέγατε;

Είναι μια πολύ δύσκολη ερώτηση. Όσο κι αν ακουστεί εξωφρενικό μου είναι αδύνατο να υποκριθώ πως οι αντιλήψεις μου για το χαρακτήρα παρόμοιων εφηβικών συμπεριφορών έχει αλλάξει. Θα μου ήταν και πάλι δύσκολο να τις αφορίσω ασπαζόμενος τον εβραιοπουριτανισμό που πάντα μαχόμουν. Δεν θα υπήρχε όμως ούτε στο ελάχιστο η περίπτωση να επαναλάβω το ατόπημα της εμπλοκής μου. Ήταν ένα ολέθριο λάθος για το οποίο αδυνατώ να συγχωρέσω τον εαυτό μου.

Η συνάντησή μου με τους εφήβους θα είναι πραγματικά πολύ δύσκολη. Νιώθω διαρκή πόνο, που η αφροσύνη μου στάθηκε αφορμή για την απίστευτη ψυχική ταλαιπωρία τους και την άδικη διαπόμπευσή τους. Αντιμέτωπος δεν υπήρξα ποτέ με κανέναν τους. Όποια στάση κι αν τους υπαγορευτεί θα τη θεωρήσω απολύτως δικαιολογημένη. Ούτε στη δίκη μου, ούτε ποτέ θα σταθώ αντιμέτωπος μ΄αυτά τα παιδιά.

Δε θα μπορούσα ούτε μια λέξη να προφέρω σε κανένα γονιό.

Είναι άνθρωποι που ποτέ δε θέλησαν να με βλάψουν και που η άφρονη συμπεριφορά μου τους περιέπλεξε σ΄ αυτή τη δίνη.

Κατανοώ την οργή τους και δικαιολογώ τις αντιδράσεις τους εναντίον μου. Ο «αντικοινωνικός» τρόπος σκέψης μου όμως δε μου επιτρέπει να προφέρω ένα ξερό «συγγνώμη», σα να έχω σκουντήξει απλώς κάποιον στο δρόμο… Η στωική αποδοχή της φρίκης και του απίστευτου παραλογισμού που ήδη βιώνω είναι η δική μου έκφραση συγγνώμης. Εύχομαι όταν κοπάσει αυτό το κλίμα να γίνει σε όλους φανερό πως ποτέ δεν είχα πρόθεση ούτε να βλάψω, ούτε να εκμεταλλευτώ τα παιδιά τους.

“Πληρώνω την αφροσύνη της εμπλοκής μου”

-Από τις απαντήσεις σας προκύπτει ότι μέχρι και σήμερα οι αντιλήψεις σας γιʼ αυτές τις «εφηβικές συμπεριφορές» δεν έχουν αλλάξει. Αυτό δεν σας καθιστά στην συνείδηση της κοινής γνώμης αμετανόητο;

Η άφρονη παρουσία μου σʼ αυτή την ακρότητα, τερατοποίησε το χαρακτήρα της και περιέπλεξε σε δίνη τους μετέχοντες εφήβους, τις οικογένειές τους, την δική μου οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους μου, μια πόλη ολόκληρη. Με έχει μετατρέψει σε εγκληματία και «εχθρό της κοινωνίας». Δε νομίζω να πιστεύει κανείς πως δε νιώθω για όλα αυτά απόλυτη συντριβή. Πως δεν έχω μετανιώσει για τον παραλογισμό της εμπλοκής μου. Όμως όσο κι αν τιμωρηθώ, όσο κι αν δε γίνεται κατανοητό από την κοινή γνώμη, μου είναι αδύνατο να υποκριθώ πως θεωρώ τέτοιες εφηβικές ακρότητες, τερατώδεις.

Δε μπορώ να, μετατραπώ σε υστερικό ηθικολόγο που αμφισβητεί τη διαχρονική ανάγκη κάθε γενιάς να βγάλει τη γλώσσα σε ό,τι παρέλαβε σοκάροντας και προκαλώντας. Πληρώνω την αφροσύνη της εμπλοκής μου με τη στέρηση της ελευθερίας μου , με φρίκη και αφανισμό της ζωής μου. Με καθιστά αμετανόητο το ότι αρνούμαι να εναρμονίσω τον τρόπο σκέψης μου με το «αλάθητο» της πλειοψηφίας;

Το... ακραίο αστείο που έγινε μόδα

-Πώς θα νιώθατε στην θέση ενός πατέρα, του οποίου το παιδί ενεπλάκη σε αυτήν την ιστορία; Εσείς θα το κάνατε αυτό σε κάποιο δικό σας πρόσωπο; Πώς θα νιώθατε αν κάποια μέρα μαθαίνατε ότι αυτό έχει συμβεί από κάποιον άλλον σε ένα μέλος της δικής σας οικογένειας;

Ο τρόπος που αυτή η υπόθεση εμφανίστηκε, το περιεχόμενο κι η ευρεία της έκταση δεν άφηναν περιθώρια για διαφορετικό τρόπο σκέψης και αντίδρασης. Δε θα μπορούσα ούτε εγώ να σκεφτώ διαφορετικά από τους γονείς που αναφέρατε..

Όσον αφορά στην υποθετική αντιστροφή των ρόλων που μου θέσατε, θέλω να γνωρίζετε πως δεν επέβαλα ποτέ την παρουσία μου σ΄αυτή την ακρότητα.

Αν δεν υπήρχαν οι ιδιαίτερες συνθήκες που οδήγησαν στην εμπλοκή μου, ακόμα κι αν αντιλαμβανόμουν μια τέτοια ακρότητα, θα συμπεριφερόμουν σα να αγνοούσα την ύπαρξη της θεωρώντας τέτοιες πράξεις πρόκλησης σαν διαχρονικές εφηβικές πρακτικές.

Θα μου ήταν όμως παντελώς αδιανόητο το να ασκείτο από οποιονδήποτε εξαναγκασμός είτε σε δικό μου είτε σε άγνωστο είτε στον οποιονδήποτε. Πράξεις επιβολής είναι απαράδεκτες για τις αντιλήψεις και τα πιστεύω μου. Δεν επιχειρώ να δικαιολογήσω τον παραλογισμό της εμπλοκής μου. Ήταν πράξη απόλυτης αφροσύνης, άξια κάθε τιμωρίας.

-Αν δεν υπήρχε η σύλληψη σας, τον περασμένο Δεκέμβριο, ποια θα ήταν η εξέλιξη αυτής της τρομακτικής ιστορίας; Πότε θα συνειδητοποιούσατε άραγε αυτό το «ολέθριο σφάλμα»-όπως το αποκαλείτε και εσείς - τώρα με την προφυλάκιση σας;

Θεωρώ πως η παρουσία μου δεν έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκδήλωση αυτής της ακραίας συμπεριφοράς. Πιθανόν η αποδοχή και η υποστήριξή μου να βοήθησε στην απενοχοποίησή της και την εκδήλωσή της. Αν δε γινόταν η σύλληψή μου πιστεύω πως σε λίγο καιρό αυτή η ιστορία θα ξεφούσκωνε, καθώς είχε λάβει πια διαστάσεις μόδας και αυτό ξέφτισε το χαρακτήρα πρόκλησης και αμφισβήτησης που είχε αρχικά.

Ίσως να μη συνειδητοποιούσα ποτέ το «ολέθριο» της συμπεριφοράς μου, αφού όλο αυτό εκδηλωνόταν σαν ένα ακραίο αστείο και μου ήταν αδύνατο να φανταστώ την απίστευτη διάσταση που έλαβε.

Με την αποκάλυψη της υπόθεσης, η κοινωνία του Ρεθύμνου έδειξε να συγκλονίζεται από τις συνταρακτικές αποκαλύψεις. Υπάρχουν βέβαια και οι φωνές που υποστηρίζουν ότι τα όσα συνέβαιναν, ήταν “κοινό μυστικό”.

Ποια είναι η δική σας θέση; Υπήρξαν όντως άνθρωποι που γνώριζαν αυτον τον “ακραίο κώδικα”;

Με δεδομένο τον μεγάλο αριθμό των εφήβων που μετείχε σ΄ αυτόν τον ακραίο κώδικα και των πολλών ακόμα που γνώριζαν την ύπαρξή του, μιας και είχε λάβει το χαρακτήρα μιας ακραίας εφηβικής «μόδας», θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «κοινό μυστικό» στους κύκλους των νέων. Καθώς ο χαρακτήρας αυτής της συμπεριφοράς ήταν πολύ διαφορετικός από ότι έχει παρουσιαστεί, οι μετέχοντες δε δίσταζαν να αποκαλύπτουν τη συμμετοχή τους στους στενούς τους φίλους, κάποιοι ακόμη και στις κοπέλες τους. Στα πάρτι τους ομαδικά σα γηπεδικό σύνθημα δήλωναν τη συμμετοχή τους σ΄αυτό τον «κώδικα», ενώ στις σελίδες τους στο fb διαλέγονταν ανοιχτά γι΄αυτό. Ναι, ήταν όντως ένα «κοινό μυστικό» για ένα μεγάλο αριθμό εφήβων.Έχει άραγε σχέση αυτή η πραγματικότητα, που είναι πλέον ευρέως γνωστή, με την εικόνα των νέων που δήθεν απειλούνταν, εκφοβίζονταν και κακοποιούνταν;

Αν με την ερώτησή σας εννοείτε την εμπλοκή κι άλλων ενηλίκων εκτός από μένα, θεωρώ πως κάτι τέτοιο δεν υπήρξε. Ο χαρακτήρας αυτού του κώδικα δε θα επέτρεπε κάτι τέτοιο. Ήταν μια καθαρά «δική τους» υπόθεση με μοναδική «παραφωνία» τη δική μου παράλογη συμμετοχή, καθώς κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που υπήρχαν στις σχέσεις μας, δε θεωρούμουν «ξένο σώμα».