Όπως σημειώνουν οι συγγραφείς της ελληνικής μελέτης, «τα ελληνικά είναι μία από τις γλώσσες με μικρό αριθμό ομιλητών και μικρό όγκο ψηφιακών γλωσσικών πόρων και τεχνολογιών. Η κρισιμότητα της ανάπτυξης της γλωσσικής τεχνολογίας για τα ελληνικά προβάλλει έντονα μόλις κανείς εξετάσει τι ακριβώς είναι και τι προσφέρει η γλωσσική τεχνολογία, τους τρέχοντες περιορισμούς της αλλά και τις τεράστιες δυνατότητες καινοτομίας».

Ως ελπίδα αυτών των γλωσσών θεωρείται η βελτίωση και η ευρύτερη αξιοποίηση του λογισμικού γλωσσικής τεχνολογίας, το οποίο επιτρέπει την φωνητική και τη γραπτή επεξεργασία των διαφόρων γλωσσών. Παραδείγματα αυτών των δυνατοτήτων είναι οι ηλεκτρονικοί ορθογραφικοί και συντακτικοί διορθωτές κειμένων, οι διαδραστικοί προσωπικοί «βοηθοί» των έξυπνων κινητών τηλεφώνων (π.χ. η Siri στο iPhone), τα συστήματα αυτόματης μετάφρασης, τα ηλεκτρονικά συστήματα διαλόγου των τηλεφωνικών κέντρων, οι μηχανές αναζήτησης, η συνθετική φωνή στα συστήματα πλοήγησης των αυτοκινήτων. κ.α. Το σημαντικό, σύμφωνα με την έκθεση, είναι όλες αυτές οι δυνατότητες να προσφέρονται στους χρήστες και στη μητρική τους γλώσσα που κινδυνεύει με εξαφάνιση. Χωρίς αποφασιστική δράση, γίνεται η δυσοίωνη πρόβλεψη ότι οι γλώσσες αυτές δύσκολα θα επιβιώσουν στον ψηφιακό κόσμο του 21ου αιώνα.

Ένα πρόβλημα είναι ότι το λογισμικό αυτών των συστημάτων γλωσσικής τεχνολογίας στηρίζεται σε στατιστικές μεθόδους που απαιτούν τεράστιες ποσότητες γραπτών ή φωνητικών δεδομένων, όμως τόσα πολλά δεδομένα είναι δύσκολο να αποκτηθούν για γλώσσες που ομιλούνται από σχετικά λίγους ανθρώπους.