Λίγες μέρες μετά τα δυο νικηφόρα αποτελέσματα της Εθνικής ομάδας στην έναρξη των προκριματικών του Μουντιάλ, κόντρα σε Λετονία και Λιθουανία, οι Έλληνες φίλαθλοι είχαν την ατυχία να παρακολουθήσουν τα στραπάτσα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Οι δυο ομάδες που απέμειναν φέτος να μας εκπροσωπούν εκτός συνόρων, τα μούσκεψαν με το «καλημέρα», προκαλώντας την οργή των οπαδών τους και βέβαια μεγάλο προβληματισμό σε κάθε υγιή φίλαθλο της χώρας μας.

Εδώ και μια δεκαετία περίπου (ειδικά από το 2004 και μετά), το χάσμα μεταξύ του επιπέδου της Εθνικής ανδρών και των συλλόγων μας, συνεχώς μεγαλώνει. Οι επιτυχίες της Εθνικής (βλ. προκρίσεις σε μεγάλες διοργανώσεις), διαδέχονται η μια την άλλη. Η «γαλανόλευκη» έχει κερδίσει τον παγκόσμιο σεβασμό και μπορεί να πει κανείς, ότι κερδίζει αγώνες πολλές φορές μόνο με τη φανέλα της. Την ίδια ώρα, οι πορείες κάθε χρόνο των ελληνικών ομάδων στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα είναι οικτρές. Με εξαίρεση σποραδικές εμφανίσεις που απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα, οι ομάδες μας γνωρίζουν πολύ συχνά ταπεινωτικές ήττες ή αποκλεισμούς και σε καμία περίπτωση δε μπορούν να σταθούν στο επίπεδο που θέλουν οι φίλαθλοί τους. Ασφαλώς κανένας δεν έχει την απαίτηση από ελληνική ομάδα να κατακτήσει ένα ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ειδικά στο Τσάμπιονς Λιγκ οι διαφορές είναι χαοτικές. Το να μη μπορούν καν όμως να παρακολουθήσουν τον ρυθμό των αντιπάλων τους, με φυσιολογική συνέπεια την παράδοση άνευ όρων, είναι άκρως εξευτελιστικό για το ποδόσφαιρό μας.

Το να υποστηρίξουμε ότι φταίνε οι κακοί προπονητές ή ορισμένες άστοχες μεταγραφικές επιλογές, δε λέει κάτι. Πρόκειται απλά για την κορυφή του παγόβουνου. Το αρρωστημένο ποδοσφαιρικό σύστημα που κυριαρχεί εδώ και χρόνια, είναι αυτό που ευθύνεται. Από ένα πρωτάθλημα που δεν είναι καθόλου ανταγωνιστικό, πως να «σμιλευθούν» δυνατές ομάδες για τις απαιτήσεις των Ευρωπαϊκών διοργανώσεων;

Ευτυχώς από αυτό το σύστημα έχει ξεφύγει η Εθνική ομάδα και γιʼ αυτό ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική πορεία που μας κάνει υπερήφανους.

Να προσθέσουμε βέβαια και τις παραστάσεις των διεθνών μας από τα πρωταθλήματα του εξωτερικού που τους επιτρέπουν να αγωνίζονται με άλλον αέρα στις διεθνείς συναντήσεις.

Συνεπώς ας αρκεστούμε για πολύ καιρό ακόμα στα ευχάριστα διαλείμματα της Εθνικής, με την ελπίδα κάποια στιγμή στο μέλλον οι παράγοντες των συλλόγων να βάλουν μυαλό και να συμπορευθούν με στόχο την άνοδο του ελληνικού ποδοσφαίρου, αφήνοντας στην άκρη τα σωματειακά και τα ατομικά τους συμφέροντα...

Μαρίνος Βασιλάκης