Της Κατερίνας Μυλωνά

Ο Άκης Σακελλαρίου μιλά στην «Π» για την παράσταση «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα» αλλά και τη συμμετοχή του στη νέα ταινία του Γ. Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι»

Μία διαδραστική παράσταση που προσφέρει άφθονο γέλιο στους θεατές, «Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα», ανεβαίνει αύριο, Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου στις 9 το βράδυ στο Κηποθέατρο «Ν.Καζαντζάκης».

Ο γνωστός ηθοποιός, Άκης Σακελλαρίου, μιλά στην «Π» για την παράσταση και τονίζει πως το κοινό «έχει μεγάλη ανάγκη να ταξιδέψει, να ονειρευτεί, να φύγει, να ξεχαστεί να κάνει πράγματα που δεν είναι της καθημερινότητάς του».

Παράλληλα, ετοιμάζεται για την προβολή της νέας ταινίας του Γιάννη Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι», όπου υποδύεται τον Κίμωνα.

Πώς χωράει ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μία ώρα, γίνονται αναφορές σε όλα τα έργα του;

«Ναι ,είναι όλα τα έργα συρραφή. Είναι τέσσερις ηθοποιοί που στοιχηματίζουν και λένε στο κοινό ότι θα παίξουν όλα τα έργα, τα σονέτα και τα ποιήματα, 36 έργα σε μία ώρα κι αν δεν τα καταφέρουν θα δώσουν τα χρήματα πίσω στο κοινό. Πολλές φορές χρειαζόμαστε και τη βοήθεια του κοινού να τα καταφέρουμε αυτό, βοηθάει και το κοινό. Δεν είναι δυνατό να παιχτούν όλα μαζί κανονικά.»



Το κοινό πώς αντιδράει;

«Πρόκειται για την πρώτη διαδραστική παράσταση που ανέβηκε ποτέ στην Ελλάδα πριν 17 χρόνια. Το κοινό ανταποκρίνεται με μεγάλη χαρά».

Το κοινό διαπιστώνετε πως έχει ιδιαίτερα ανάγκη την κωμωδία;

«Φυσικά. Έχει μεγάλη ανάγκη να ταξιδέψει, να ονειρευτεί, να φύγει, να ξεχαστεί να κάνει πράγματα που δεν είναι της καθημερινότητάς του. Αυτό κάνουμε κι εμείς σαν ηθοποιοί, προσπαθούμε κι εμείς με το επάγγελμά μας να ταξιδέψουμε τον κόσμο.»

Βοηθάει και τη δική σας ψυχολογία να παίζετε σε κωμωδία;

«Πάντοτε. Αν με ρωτήσεις προτιμώ να παίζω κωμωδία από ό, τι δράμα γιατί η ανταπόκριση του κοινού είναι πολύ πιο άμεση. Λες ένα αστείο, γίνεται μια κωμική κατάσταση, γελάει ο κόσμος. Δεν είναι όπως το δράμα που πολλές φορές περιμένεις το χειροκρότημα για να δεις αν ανταποκρίνεται ο κόσμος.»

Έχετε συμμετάσχει στη νέα ταινία του «δικού μας» Γιάννη Σμαραγδή «Ο Θεός αγαπάει το χαβιάρι», μιλήστε μας για τη συμμετοχή;

«Η ταινία γυρίστηκε στην Πύλο, εγώ κάνω τον Έλληνα φίλο του Βαρβάκη, ο οποίος του διδάσκει γραφή. Είναι στο σπίτι του, τα φτιάχνει με τη γυναίκα του, είναι ένας δρόμος που έχει μια πορεία, κάνω τον Κίμωνα. Η ταινία είναι μια μεγάλη παραγωγή, μια φιλόδοξη δουλειά, τα γυρίσματα ήταν καταπληκτικά, νομίζω ότι θα έχει ανταπόκριση στον κόσμο. Έχει ανάγκη ο κόσμος από ένα τέτοιο πρότυπο να πάει πίσω, όπως ήταν ο Βαρβάκης. Ήταν ήρωας, πειρατής, είχε κουρσεύσει τον τουρκικό στόλο, είχε πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα δύο φορές. Μετά ασχολήθηκε με το εμπόριο, η Ρωσίδα τσαρίνα του έδωσε να διαχειρίζεται το χαβιάρι στην Κασπία κι αυτός ουσιαστικά ανακάλυψε και διέδωσε όλο το χαβιάρι. Από κει και πέρα, τα πούλησε όλα και τα χάρισε για την επανάσταση. Όταν ήρθε η στιγμή, τα έδωσε όλα και έμεινε χωρίς τίποτα, τα δώρισε στην επανάσταση και αντ αυτού τον εξορίσανε και εκεί πέθανε».

Το δικό του παράδειγμα βρίσκεται στον αντίποδα των σημερινών πολιτικών;

«Φυσικά, για αυτό χρειάζεται να παραδειγματιστούνε. Είναι κάτι που δεν υπάρχει πια, όπως με τον Αττίκ. Είναι πρότυπα που έχουν υπάρξει και δε νομίζω ότι θα ξαναυπάρξουν. Επειδή ψάχνουν συνέχεια σε κοντινά μας χρόνια πρότυπα καλό είναι να δούμε και πιο πίσω».

Πιστεύετε, δεδομένων των οικονομικών συνθηκών, ότι θα υπάρχουν δουλειές στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, το θέατρο βλέπουμε, αντίθετα, ότι ανθεί.

«Το θέατρο είναι αυτό το οποίο αποκτά την πρωταρχική του σημασία όσο αφορά στο επάγγελμα της υποκριτικής, του ηθοποιού. Ενώ η τηλεόραση και το σινεμά, λόγω της διαφημιστικής πτώσης, έχουν συρρικνωθεί, στο θέατρο επειδή είναι το πιο χειροπιαστό και ζεστό από όλα επιβιώνει. Το τι θα γίνει στο μέλλον, φαντάζομαι όλα θα πάνε ανάλογα με τη γενικότερη ύφεση που υφιστάμεθα».

«Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα»

Ο Άκης (Σακελλαρίου), η Ναταλία (Δραγούμη), ο Γεράσιμος (Γεννατάς) κι ο Αντώνης (Λουδάρος) ανεβάζουν για μία ακόμη φορά τα Άπαντα του Σαίξπηρ, έτσι τουλάχιστον θέλουν να πιστεύουν, με τον εξωπραγματικά επηρμένο τίτλο ««Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε μια ώρα», σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη. Είναι πραγματικά ανεξήγητοι.

Οι λόγοι που οι τέσσερις αυτοί κατά τʼ άλλα αξιοπρεπείς επαγγελματίες επιλέγουν να επανέλθουν σʼ αυτή την ανεκδιήγητη σαχλαμάρα. Οι δικαιολογίες που έχουν δώσει στο παρελθόν- «η πείρα των χρόνων που μεσολάβησαν θα δώσει άλλη διάσταση στις ερμηνείες μας», «νιώθουμε την ανάγκη να περιλάβουμε τα διδάγματα από τις σοφές

κριτικές που μας έχουν γράψει κατά καιρούς», «τώρα καταλάβαμε επιτέλους τι πραγματικά θέλει να πει το κείμενο» - εννοείται ότι δεν μπορούν να ληφθούν σοβαρά.

ΑΡΑ; ΓΙΑΤΙ ΠΑΛΙ;;;;;;;;;

Η υπόσχεση ότι η παράσταση αυτή τη φορά θα είναι ανανεωμένη με πλειάδα σκηνικών εφέ, μουσικών εφέ, φωτιστικών εφέ, και γενικώς... εφέ - αλλά στην ουσία πολύ καλύτερη γιατί απαγόρευσαν στο σκηνοθέτη να έρχεται στις πρόβες, φυσικά μόνο αφελή κορόιδα μπορεί να ξεγελάσει. Επειδή όμως οι «τέσσερεις Σεξπιροφύλακες» (χα χα, πολύ αστείο) κρίνουν ότι από αφελή κορόιδα το ελληνικό φιλοθεάμον κοινό άλλο τίποτα, είναι αισιόδοξοι ότι και πάλι θα σκίσουν. Το επιχείρημα τους, το ίδιο εδώ και 17 χρόνια, το πείραξαν ελάχιστα ώστε να ακούγεται κάπως πιο καίριο στις στριμωγμένες εποχές που βιώνουμε:

«Πριν απʼ αυτή την παράσταση, για να πείτε πως “ έχετε δει Σαίξπηρ” , θα έπρεπε να πάτε στο θέατρο 37 φορές, κάτι εντελώς αντιοικονομικό για την περίοδο λιτότητας που διανύουμε! Τώρα όμως σας δίνεται η ευκαιρία με ένα και μόνο εισιτήριο (άντε δύο αν θέλετε να κάνετε επίδειξη στην/στον συνοδό σας) να μαλώνετε με πραγματικά επιχειρήματα πλέον για το αν ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα

θα είχαν μέλλον ως ζευγάρι, για το αν ο Άμλετ ήταν όντως αναβλητικός ή απλώς περίμενε βοήθεια από την Ευρώπη, ή για το ποιόν έλληνα πολιτικό σας θυμίζει

ο Ριχάρδος ο Γʼ . Κι ας μην ξεχνάμε φυσικά και την interactive ψυχανάλυση της Οφηλίας που λειτουργεί σαν μπόνους! Μπόνους γιατί αποφασίζεται ανάλογα με τον οίστρο και την έμπνευση της στιγμής…

Ολόκληρος ο Σαίξπηρ - και τα 37 έργα - ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΝΟ ΩΡΑ! (ή τα λεφτά σας πίσω.) Ναι, δεν ακούσατε λάθος! Η παράσταση που αποδεικνύει περίτρανα ότι ο Σαίξπηρ δεν είχε υποπτευθεί καν την έννοια του μοντάζ!»

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το έργο είναι ακατάλληλο για όσους τρέφουν παθολογική λατρεία στο Σαίξπηρ.

«Ολόκληρος Ο Σαίξπηρ σε Μια Ώρα!» Η παράσταση για την οποία οι κριτικοί όλου του κόσμου ανέκραξαν ομόφωνα: “ Μια απίστευτη βλακεία!” αλλά το κοινό αγκαλιάζει πάντα με αγάπη και στοργή! (Τουλάχιστον στην αρχή. Στο τέλος φωνάζουνε κι αυτοί: “ Σας παρακαλούμε, φτάνει! Όχι άλλο!” )

Οι ρίμες και οι μουσικές λούπες του Οθέλλου είναι δια χειρός του γνωστού Έλληνα ράπερ… Nivo!!

Συνιστάται επίσης να το αποφεύγουν άτομα υπέρ-σοβαρά.