Η ίδια δε διστάζει να επιτεθεί πολιτικά στην κεντρική εξουσία, την οποία κατηγορεί ευθέως για την κατακρεούργηση των οικονομικών της αυτοδιοίκησης, που προκαλεί ανυπολόγιστη ζημιά στην κοινωνία. Όπως χαρακτηριστικά τονίζει “κάποιοι κύριοι δεν αντιλαμβάνονται τελικά το μέγεθος του προβλήματος και των δομών που υπηρετούν, με αποτέλεσμα οι δημότες μας να απαξιώνουν τους θεσμούς των ΟΤΑ. Ως εδώ ήταν, αδυνατούμε να αντεπεξέλθουμε και αν κάποιοι κύριοι που κάθονται στις παχιές καρέκλες νομίζουν ότι μπορούν, τότε το μόνο που μας μένει είναι να έρθουν αυτοί οι κύριοι και να αναλάβουν τους δήμους για να δούμε και εμείς πώς θα τα βγάλουν πέρα”. Σε αυστηρό ύφος, ξεκαθαρίζει ότι “Καλλικράτης” με τέτοιες χρηματοδοτήσεις δεν γίνεται και αυτό όπως σημειώνει, “πρέπει να το καταλάβουν οι κύριοι της Βουλής διότι αν θέλουν να κλείσουν τους δήμους μεθοδευμένα δεν χρειάζεται να γίνει με αυτήν την τακτική αλλά να μας το πούνε δημοσίως. Ο δήμος θα προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες και διευθετήσεις θεμάτων έτσι ώστε να μην προβεί στο κλείσιμο του όπως επιθυμούν να συμβεί με τα νέα μέτρα”.
Δραματικό σκηνικό
Το νέο τοπίο το οποίο δημιουργείται στους δήμους της χώρας δεν έχει καμία σχέση με τις περίφημες εξαγγελίες “περί της νέας αρχιτεκτονικής της αυτοδιοίκησης” καθώς όπως τονίζει η κ.Πετρακογιώργη, “συστηματικά και μεθοδικά υποσκάπτεται ο δημόσιος χαρακτήρας βασικών δομών της τοπικής αυτοδιοίκησης αφού μεθοδευμένα και σταδιακά μειώνουν το 1% του ΑΕΠ που αντιστοιχεί στους δήμους με αποτέλεσμα τα έσοδα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να μην μείνουν ανέπαφα, αλλά να υποστούν μεγάλες μειώσεις που θα αποτρέπουν να ασκηθούν οι νέες αρμοδιότητες που επρόκειτο να μεταφερθούν στου δήμους”. Η ίδια εξηγεί ότι οι επιπτώσεις στα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι ακόμη πιο δυσμενείς και μπορούν να αναλυθούν σε τρία επίπεδα: Αφενός στην αποδόμηση του κεντρικού κρατικού μηχανισμού με συνέπεια την τεράστια καθυστέρηση στη λήψη αποφάσεων και ιδιαίτερα σε αυτές που αφορούν αναπτυξιακές πρωτοβουλίες και χρηματοδοτικά εργαλεία. Ανάμεσα στα αποτελέσματα αυτής της δυσπραγίας προσμετρώνται οι καθυστερήσεις στην ένταξη και χρηματοδότηση έργων μέσω ΕΣΠΑ.
Αφετέρου στην μείωση των θεσμοθετημένων πόρων. Όπως εξηγεί, “η περικοπή των ΚΑΠ δεν έχει προηγούμενο αφού το 2011 ξεπέρασε το 30% σε σχέση με το 2010 ενώ σε σχέση με το 2009 ξεπέρασε το 50% κι επίσης συζητούσαν για το 2012 μείωση των ΚΑΠ κατά 15%, αλλά ήρθε η χαριστική βολή για επιπλέον μείωση της τάξεως του 30%. Αντίστοιχες μειώσεις υφίστανται όλες οι πηγές θεσμοθετημένων πόρων όπως είναι οι ΚΑΠ για τα σχολεία και τους βρεφονηπιακούς σταθμούς, οι επιχορηγήσεις για πολιτική προστασία, οι αποδόσεις τελών διαφήμισης, ζύθου, κλπ, καθώς και αυτοί που αφορούν τα ΚΕΠ, τα κοινωνικά προγράμματα αλλά και το σύνολο των μεταφερόμενων αρμοδιοτήτων”.
Τέλος σε ό,τι αφορά την ΣΑΤΑ(δηλαδή χρηματοδότηση για μικρά έργα, συντηρήσεις δρόμων, ασφαλτοστρώσεις) οι περικοπές σε σχέση με το 2009 κυμαίνονται στο 77%, την ίδια ώρα που το 2012 δεν μας έχει έρθει καμία χρηματοδότηση. Για να καταλάβετε το μέγεθος του προβλήματος αρκεί να αναφερθεί ότι το 2009 οι πρώην καποδιστριακοί δήμοι είχαν χρηματοδότηση από ΣΑΤΑ το ποσό των 1.516.736,00 ευρώ ενώ ως καλλικρατικός δήμος δεν παίρνουμε ούτε το 50% της ΣΑΤΑ από αυτά που έπαιρνε ο ένας καποδιστριακός, δηλαδή για το 2011 που δημιουργήθηκε ο νέος θεσμός του “Καλλικράτη” η χρηματοδότηση ήταν μονάχα 335.000,00 ευρώ” .
