Φως στην άκρη του τούνελ για την ελληνική οικονομία «βλέπει» η δημοσιογράφος και ερευνήτρια, Αγγελική Νικολούλη.

«Πιστεύω ότι τον πάτο μας τον πιάσαμε, δεν πάει άλλο, άρα πρέπει να αναρριχηθούμε», αναφέρει, σε συνέντευξή της στην «Π» με αφορμή την αποψινή παρουσίαση του πρώτου της βιβλίου «Ονειρεύτηκα το δολοφόνο σου» που είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία.

Η εκδήλωση θα γίνει στις 8.30 το βράδυ στην αίθουσα Καστελλάκη του επιμελητηρίου Ηρακλείου (Κορωναίου 9) και τη διοργανώνουν το βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης και οι εκδόσεις Καστανιώτη.

Για τη συγγραφέα και το βιβλίο θα μιλήσουν οι Μαρία Αντωνακάκη, συντονίστρια παραρτήματος Κρήτης Πανελλήνιου Αθλητικού Σωματείου Γυναικών Καλλιπάτειρα και Μαίρη Παχιαδάκη, πρόεδρος Συνδέσμου Μελών Γυναικείων Σωματείων Νομού Ηρακλείου. Συντονίζει ο Μανώλης Δερμιτζάκης, δημοσιογράφος.

Το βιβλίο παρουσιάζεται και στα Χανιά αύριο, Τετάρτη 1 Αυγούστου στις 9 το βράδυ με τη συνεργασία της «Τυποβιβλιοχαρτεμπορικής Πελεκανάκη»,

στον Ιστιοπλοϊκό Όμιλο Χανίων (Νεώριο Μόρο,

Ενετικό Λιμάνι), όπου η συγγραφέας θα συνομιλήσει με τη δημοσιογράφο,

Κάλλια Σωτηράκη.

Η συνέντευξη που η κ. Νικολούλη παραχώρησε στην “Π” έχει ως εξής:

Πόσο απέχει η υπόθεση του βιβλίου από τα αληθινά γεγονότα;

«Με ειλικρίνεια λέω αυτό που έζησα και έγραψα, είναι αληθινή ιστορία πέρα για πέρα. Δεν είναι μυθοπλασία γιατί όταν η ζωή σου δίνει τα καλύτερά της σενάρια, δε χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις τη μυθοπλασία. Πολλές φορές είναι η ίδια η υπόθεση που ξεπερνά ακόμα και τον ευφάνταστο σεναριογράφο κι αυτή η υπόθεση είναι μία από τις 19 δολοφονίες που βοήθησε το «Τούνελ» να φωτιστούν, έφτασε, δηλαδή, σαν απλή εξαφάνιση στην εκπομπή και με έναν αγώνα δρόμου, παραμερίζοντας τον όποιο κίνδυνο, κατάφερα να πάω στην πόλη και να βρω την άκρη στο μπερδεμένο νήμα και να δει η οικογένεια τη δικαίωση και να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Ήταν δύσκολη υπόθεση και τον κόσμο, την κοινή γνώμη την «πάγωσε», ήταν μια ξεχωριστή ιστορία και αφορούσε μια νέα κοπέλα που είχε τη ζωή μπροστά της και είχαν θάψει, ουσιαστικά, το μυστικό της στην πόλη της Μακεδονίας με αποτέλεσμα να λένε ότι σκηνοθέτησε η ίδια την εξαφάνισή της».

Θα ακολουθήσουν και άλλα βιβλία με ανάλογες υποθέσεις;

«Αυτό είναι το πρώτο σε μια σειρά αστυνομικών θρίλερ που η ίδια η ζωή μας έδωσε εδώ στην Ελλάδα, είναι υποθέσεις που φωτίστηκαν από το «Τούνελ» και από τη μακρόχρονη πορεία που έχω στο αστυνομικό ρεπορτάζ, τυχαίνει να είμαι η πρώτη γυναίκα στο αστυνομικό ρεπορτάζ και μέσα από την έντυπη και ηλεκτρονική δημοσιογραφία ασχολήθηκα με πολλές υποθέσεις που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα παρασκήνια. Είναι υποθέσεις κατασκοπείας, πολλά...

Μου αρέσει, είναι το στοιχείο μου η γραφή, γιατί ανέκαθεν ήμουν άνθρωπος του γραπτού λόγου και είναι συγκινητικό το ταξίδι. Δόθηκε η ευκαιρία που είχαμε με τα προβλήματα των ανατροπών στο ALTER να γράψω και αισιοδοξώ ότι θα συνεχίσω».

Θα δούμε και στη μεγάλη οθόνη κάποια από τις υποθέσεις;

«Έχει εκδηλωθεί ένα ενδιαφέρον από Ελληνοβρετανούς παραγωγούς γιατί και οι Βρετανοί πιστεύουν ότι τα σενάρια της ζωής είναι τα καλύτερα και τελευταία τα επιλέγουν για ταινίες. Άλλο να σου δίνει η ίδια η ζωή μια υπόθεση δυνατή και άλλο να τη φαντάζεσαι εσύ. Θα δούμε, έχουν γίνει κουβέντες, θα το δούμε στην πορεία».

Ξεχωρίζετε κάποια από τις υποθέσεις σας;

«Είναι αρκετές υποθέσεις γιατί η εκπομπή είχε μια πορεία 17 χρόνων, η οποία ανακόπηκε από τα προβλήματα του ALTER όχι επειδή κουραστήκαμε εμείς ή κουράστηκαν οι τηλεθεατές. Η τελευταία εκπομπή είχε 45% τηλεθέαση. Είναι πολλές οι ιστορίες, έχουμε βρει γύρω στους 1800 αγνοούμενους σε όλο τον κόσμο σε λιγότερες από 650 εκπομπές, δεν είναι λίγο, και δεν μπορείς να ξεχωρίσεις μία ιστορία, η καθεμία έχει την ιδιαιτερότητά της. Σίγουρα, όμως, η υπόθεση που κράτησε χρόνια, απαιτούσε σκληρή έρευνα με κινδύνους και αποκαλύψεις, ήταν η υπόθεση με τη συμμορία του Τάκη Κράμπη με δύο θύματα, τον Γιώργο Νικολαϊδη και τη Σούλα Καλαφάτη, τον επιχειρηματία και τη συνεργάτιδά του, τότε, είχε προκαλέσει σάλο».

Ο κόσμος ζητάει την επιστροφή σας στην τηλεόραση, φαντάζομαι θα έχει δημιουργηθεί μία στοίβα με νέες υποθέσεις;

«Ναι, έχουμε το site που ασχολούμεθα με υποθέσεις αυτές, αλλά άλλο, οπωσδήποτε, το site και άλλο η δύναμη του γυαλιού. Κάνω κάτι κουβέντες σαν επαγγελματίας, φαντάζομαι να καρποφορήσουν και να δούμε από Σεπτέμβρη το «Τούνελ» πάλι στον αέρα. Κάνω κάποιες επαφές, αλλά ακόμα δεν είναι κάτι ανακοινώσιμο, αισιοδοξώ ότι από Σεπτέμβρη θα είμαστε και πάλι στον αέρα».

Έχετε δεχτεί απειλές, έχετε κινδυνεύσει, τι σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε;

«Είναι το πείσμα, η θέληση για την αποκάλυψη της αλήθειας, η δικαίωση, η δικαιοσύνη, όλα αυτά που κουβαλάω από μικρή γιατί έτσι έχω μάθει να ζω. Είναι ένας αγώνας, το χαμόγελο στα χείλη αυτών που υποφέρουν, με κάνουν να θέλω να συνεχίσω και να αγνοώ τον κίνδυνο γιατί στο παρελθόν βρέθηκα αντιμέτωπη με κινδύνους. Όταν μια υπόθεση έχει θετική έκβαση για μένα είναι μια ηθική ικανοποίηση, πολλά μαζί που δεν μπορώ να μεταφέρω εύκολα. Γιʼ αυτό συνεχίζω, θέλω να υπάρχει αλήθεια, φως στο σκοτάδι, χαμόγελα στα χείλη των ανθρώπων που υποφέρουν.»

Υπάρχει και απόπειρα εναντίον σας.

«Δε μου αρέσει να τα ανακυκλώνω γιατί ανήκουν στο παρελθόν και δεν είναι ευχάριστο. Έχουν γίνει πολλά αλλά ανήκουν στο παρελθόν. Λέω το εξής, για να συνεχίσω να ζω πάει να πει ότι με θέλει ακόμη. Δε θέλω να σκέφτομαι τα αρνητικά.»

Ο κόσμος αισθανόταν ότι εκεί που τελειώνει το έργο της αστυνομίας, αρχίζει το δικό σας. Πώς ήταν η συνεργασία σας με τις αστυνομικές αρχές;

«Ήταν και καλή αλλά και με ανατροπές. Αν σκεφτεί κανείς ότι οι πολίτες τις εξαφανίσεις των δικών τους ανθρώπων τις δηλώνουν στα αστυνομικά τμήματα, άρα είναι υποχρεωμένοι και οι αστυνομικοί να δίνουν έμφαση στην έρευνα, σαφώς όχι σαν τη δική μου, τη δική τους, και μακάρι να μην υπήρχε η εκπομπή, το έχω πει επανειλημμένως αυτό. Αλλά από τη στιγμή που η αστυνομία έχει τόσα θέματα, ασχολείται με τόσες υποθέσεις, εντάξει, ήμασταν εμείς, κάναμε τη δουλειά μας, βρίσκαμε φως, βοηθούσαμε τον κόσμο. Εκείνο, όμως, που με στεναχωρεί ιδιαίτερα και δεν μπορώ να δεχτώ είναι το ότι στην περιφέρεια, σε πολλές κλειστές κοινωνίες, υποθέσεις παραμένουν στα συρτάρια ενώ είναι δολοφονίες και τις εμφανίζουν ως δύσκολες ιστορίες εξαφανίσεων και δεν τις προχωρούν ενώ είναι κραυγαλέες. Κάπως έτσι ήταν και αυτές οι υποθέσεις που φωτίσαμε εμείς με επιμονή και πείσμα, γιατί μία εκπομπή να τις φωτίσει και να μην τις φωτίσει η αστυνομία που είναι και η αρμοδιότητά της; Αυτό με στεναχωρεί όπως και το γεγονός ότι δε βρίσκουν αγνοούμενους που δεν έχουν στοιχεία πάνω τους, που χάνονται χωρίς στοιχεία ταυτότητας με αποτέλεσμα να καταλήγουν στα αζήτητα είτε νοσοκομείων είτε νεκροταφείων πρόχειρων, αυτό είναι εγκληματικό και επαναλαμβάνεται δυστυχώς το 2012».

Είστε αισιόδοξη ότι υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ της ελληνικής οικονομίας;

«Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος, δεν μπορώ τους μεμψίμοιρους, τη μαυρίλα και την απογοήτευση και νομίζω πως αν μείνουμε έμμεσα σε αυτά τα τελευταία δε θα μείνει ποτέ φως, δε θα ανακάμψουμε. Πιστεύω ότι τον πάτο μας τον πιάσαμε, δεν πάει άλλο, άρα πρέπει να αναρριχηθούμε, να κάνουμε οι πολίτες ό, τι μπορούμε για να βελτιώσουμε τη ζωή μας αλλά στα πλαίσια που αντέχουμε, όχι να παίρνουμε πέντε και να σπάμε 25, πρέπει να προσαρμοστούμε κι εμείς στα νέα δεδομένα αλλά σαφώς η πολιτική ηγεσία του τόπου τα έκανε θάλασσα όλο αυτό τον καιρό και θα πρέπει να βοηθήσει, να βάλει τις βάσεις, να κτιστεί ένα κράτος δικαίου, ένα κράτος ορθό όχι με μαυρίλα, φτώχεια, πείνα, με ΔΝΤ. Ναι, πιστεύω ότι θα δούμε φως αν όλοι συμβάλλουμε σε αυτό και πάνω από όλα οι πολιτικοί αλλά και η κοινωνία ολόκληρη θα δούμε φως και πρέπει να το δούμε, να ξεφύγουμε από τη μιζέρια και την κατάθλιψη γιατί είναι δυσάρεστο το ότι χάνονται και πολλοί νέοι άνθρωποι και οδηγούνται στην αυτοκτονία και άλλοι με 2000 προβλήματα. Αυτό πρέπει να σταματήσει κάποια στιγμή και κάτι πρέπει να κάνουμε για να μη μετράμε θύματα, να δούμε και λίγο την πρόληψη σε τομείς, χώρους εργασίας που αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, εθελοντική πρόληψη, εθελοντική βοήθεια από ψυχολόγους, ειδικούς για να μην καταλήγουν στην αυτοκτονία άνθρωποι. Πιστεύω ότι μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα όλοι μαζί και εθελοντικά».



Το βιβλίο

Μια νεαρή και όμορφη κοπέλα εξαφανίζεται μες στη νύχτα. Στη μικρή επαρχιακή πόλη, αστυνομία και ντόπιοι λένε ότι χάθηκε στο δρόμο του εύκολου χρήματος. Μια δημοσιογράφος-ερευνήτρια αναχωρεί αμέσως για το ταξίδι της αναζήτησης. Με οδηγό τη διαίσθηση, ξεκινά από ένα παράξενο όνειρο για να φτάσει αργότερα σε μιαν απίστευτη αποκάλυψη. Μπαίνει σʼ ένα παρασκήνιο με υπόπτους, όπου ο ένας οδηγεί στον άλλο και όλοι μαζί συμμετέχουν σε μια τρελή ιστορία με γρίφους και αινίγματα. Αναζητά τον ένοχο απʼ τα σημάδια του. Παίζει μαζί του «τη γάτα με το ποντίκι». Μια αλλόκοτη σχέση τη δένει με το δράστη. Η παράσταση δείχνει να μην έχει τέλος. Μια πόλη-μυστήριο, με ανθρώπους που λένε λίγα αλλά ξέρουν πολλά. Ένα κρυμμένο ημερολόγιο, με αμαρτίες από το παρελθόν και προφητείες για το μέλλον. Ίντριγκες, έρωτες και πάθη, σε έντονους, κινηματογραφικούς ρυθμούς, με την αγωνία να μην εγκαταλείπει ποτέ τον

αναγνώστη. Μια συναρπαστική περιπέτεια, ένα σενάριο από εκείνα που μόνο η ζωή ξέρει να γράφει.