Μια από τις ωραίες κοντινές παραλίες του Ηρακλείου η παραλία της Λυγαριάς, την οποία επιλέγουν για τα μπάνια τους πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά, θα μπορούσε να έχει πολύ καλύτερη εικόνα, αν βελτιωνόταν κάποια πράγματα, που μεταξύ άλλων σχετίζονται με την καθαριότητα τα ταχύπλοα, αλλά και τα κατοικίδια που λερώνουν την ακτή, αφού οι ιδιοκτήτες τους δεν φροντίζουν να καθαρίζουν το χώρο.

Δεμένα σκάφη σε... στύλους της ΔΕΗ αλλά και τζετ σκι δίπλα στους λουόμενους

Παραθεριστές στην περιοχή, αναφέρουν στην “Π”:

“-Κάθεσαι στην παραλία για να αγναντέψεις το πέλαγο, να χαλαρώσεις λίγο από την πίεση της εβδομάδας, αλλά ο κοντινός (στα 15 μ. από την ακτή) ορίζοντας είναι γεμάτος... δεμένα σκάφη (πέρυσι είχα μετρήσει μέχρι και 17), που ανήκουν κυρίως σε κατοίκους του οικισμού και πρέπει να τα προσπεράσεις με ελιγμούς, για να μπορέσεις να κολυμπήσεις έστω στα βαθιά. Σύντομα όμως ανακαλύπτεις ότι το κολύμπι στα βαθιά μπορεί να αποδειχθεί ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σπορ, καθώς ένα κρις κραφτ ή τζετ σκι φαίνεται να σε έχει βάλει στόχο. Η κίνησή τους κοντά στην παραλία και η υπέρβαση ταχύτητας, κάποια στιγμή θʼ αποβεί μοιραία στην πολυσύχναστη αυτή παραλία. Την ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ των «σκαφάτων» και των λουομένων θα έπρεπε να επιβλέπει, ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, το Λιμεναρχείο Ηρακλείου, το οποίο όμως είναι άφαντο.

Γνωρίζουμε όλοι ότι στις παραλίες που χαρακτηρίζονται «οργανωμένες» και «πολυσύχναστες», πρέπει να τοποθετούνται από τον φορέα που τις εκμεταλλεύεται (βλέπε Δήμο Μαλεβιζίου), σημαδούρες οι οποίες θα αποτελούν το νοητό σύνορο ανάμεσα στον «κόσμο» των λουομένων και των σκαφών. Σε αυτές, η πρόσβαση στην παραλία για τα σκάφη οποιουδήποτε είδους ή τα τζετ σκι, επιτρέπεται μόνο μέσω διόδων που έχουν καθοριστεί, ενώ η κυκλοφορία των σκαφών γίνεται σε απόσταση 100 μέτρων από τις σημαδούρες. Στις ελεύθερες παραλίες η κυκλοφορία των σκαφών απαγορεύεται σε απόσταση μικρότερη των 200 μέτρων από το σημείο όπου βρίσκεται ο τελευταίος των λουόμενων. Αν λοιπόν στην παραλία βρεθούν πολλοί δεινοί κολυμβητές το πρόβλημα διογκώνεται.

Επίσης, τα σκάφη μπορούν να προσεγγίζουν την παραλία μόνο κάθετα (ευθεία πορεία χωρίς ελιγμούς), με ταχύτητα μικρότερη των τριών κόμβων όταν η παραλία είναι άδεια και μικρότερη του ενός, όταν υπάρχουν λουόμενοι. Η απόσταση του αγκυροβολημένου σκάφους από τους λουόμενους πρέπει να είναι 100 μέτρα και όχι να τα μοστράρουν μέσα στη «μούρη» μας για να μπορούν να τα καμαρώνουν!!! Τις προάλλες μάλιστα, κάποιος είχε δέσει το σκάφος του από ένα στύλο φωτισμού στο …πεζοδρόμιο”.

Πρόβλημα καθαριότητας

και έλλειψη κάδων

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η έλλειψη κάδων απορριμμάτων.

Συνηθίζεται (μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες) να τοποθετείται από τον Δήμο Μαλεβιζίου, ένας μικρός κάδος έξω από τις 3 ταβέρνες και τη μια καφετέρια που υπάρχουν στην περιοχή. Σύνολο 4 κάδοι σε μια παραλία μήκους πάνω από 200 μ. Οι περισσότεροι επισκέπτες προφανώς δεν διαθέτουν οικολογική συνείδηση, αφού αφήνουν τα σκουπίδια τους εκεί που προηγουμένως … λιαζόντουσαν, για να τα ξαναβρούν το επόμενο Σαββατοκύριακο. Να φταίει το ότι δεν υπάρχουν αρκετοί κάδοι για να τα πετάξουν. Επίσης δεν έπρεπε να είναι μέσα στις υποχρεώσεις των εκάστοτε υπαλλήλων που ασχολούνται με την ενοικίαση ομπρελών και καρεκλών στην παραλία, να αδειάζουν τους υπερχειλισμένους αυτούς κάδους κάθε απόγευμα πριν φύγουν αντί να το κάνουν την επόμενη μέρα, ούτως ώστε νʼ αποφεύγεται η βραδινή δυσωδία;

Λερώνουν τα κατοικίδια, άφαντοι οι ιδιοκτήτες

Την παραλία της Λυγαριάς, επιλέγουν και πολλοί ιδιοκτήτες κατοικίδιων που αφήνουν τα σκυλιά τους να λερώνουν την παραλία, όλμως δεν φροντίζουν στην συνέχεια οι ίδιοι να καθαρίζουν τον χώρο.

Καυτό νερό από τα ντουζ

Τέλος, τα ντους για τους λουόμενους, όλα κι όλα είναι 3. Κι επειδή όλα στη χώρα μας γίνονται εκ του προχείρου, τα λάστιχα που τα τροφοδοτούν με νερό, σέρνονται πάνω στην άμμο (αντί να είναι θαμμένα κάτω από αυτήν) με τη θερμοκρασία του νερού να είναι πάνω από 50ο C, οπότε ξανακλείνεις τη βρύση και... αποχωρείς.