Του Θάνου Περβολαράκη

Αγωγή «βόμβα» κατά του Ελληνικού Δημοσίου. Τα τρία παιδιά της αδικοχαμένης Αικατερίνης Τσακίρη, της γυναίκας που θεωρήθηκε από τους πυροσβέστες εσφαλμένα νεκρή στην τραγωδία που συγκλόνισε το Ηράκλειο προ διετίας (Ιούλιος 2010), όταν ο γνωστός Ηρακλειώτης έμπορος Δ. Κασσαβέτης έβαλε φωτιά στην επιχείρησή του και κάηκε ζωντανός και ο ίδιος, στρέφονται κατά του Ελληνικού Δημοσίου ζητώντας να καταβληθεί σε καθέναν από αυτούς το ποσό των 150 χιλιάδων ευρώ, συνολικά 450.000 ευρώ!

Στην πολυσέλιδη αγωγή τα παιδιά της άτυχης Αικ. Τσακίρη περιγράφουν λεπτό προς λεπτό τις στιγμές αγωνίας που έζησαν τόσο οι ίδιοι βλέποντας τη μητέρα τους να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή, όσο και τα εφιαλτικά λεπτά που έζησε αυτή η γυναίκα εκλιπαρώντας για τη σωτηρία της.

Στο κείμενο της αγωγής που αποκαλύπτει σήμερα η «Π» γίνεται μια σύντομη αναδρομή για το πως ξεκίνησε η φωτιά, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν σύμφωνα με πληροφορίες τα γεγονότα όπως τα περιγράφουν τα τρία παιδιά της 71χρονης. Οι συγγενείς της 71χρονης θεωρούν μάλιστα ότι η μητέρα τους θα ζούσε σήμερα, εάν δεν είχαν γίνει λάθος εκτιμήσεις από πλευράς πυροσβεστών.

«Ατράνταχτες αποδείξεις καταδεικνύουν ότι για το θάνατο της μητρός μας η ευθύνη βαρύνει τους πυροσβέστες που συμμετείχαν στην κατάσβεση της φωτιάς»

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην αγωγή των παιδιών της Α. Τσακίρη «η έκρηξη ακούστηκε περί την 05.25 π.μ, ενώ όλο το διάστημα από την πρώτη στιγμή της έκρηξης μέχρι και τις 05.59 γίνονταν διαρκή και συνεχόμενα τηλεφωνήματα ανάμεσα σε εμάς και τη μητέρα μας στο κινητό της τηλέφωνο».

Το χρονικό

της τραγωδίας

Σύμφωνα πάντα με το κείμενο της αγωγής, η Πυροσβεστική κατέφτασε στο σημείο της τραγωδίας γύρω στις 5.35 π.μ με επικεφαλής αξιωματικό , με δύο οχήματα με πέντε άνδρες και άρχισε την κατάσβεση και την εκκένωση του κτιρίου. Η επιχείρηση της εκκένωσης έγινε από το μπαλκόνι της δυτικής και της βόρειας πλευράς του κτιρίου. Ήταν αδύνατη η εκκένωση από τις σκάλες , διότι ο καπνός από το κατάστημα είχε κατακλύσει το κλιμακοστάσιο που λειτουργούσε ως καμινάδα. «Το διάστημα περί την 06.10 π.μ-06.15 π.μ κλιμάκιο της πυροσβεστικής αποτελούμενο από δύο πυροσβέστες έλαβαν εντολή από τον επικεφαλής να προωθηθούν προς την ανατολική πλευρά , όπου βρισκόταν το διαμέρισμα της μητέρας μας στον πρώτο όροφο».

Στη συνέχεια τα παιδιά της 71χρονης αναφέρουν στην αγωγή τους , τους ρόλους και τις ενέργειες δύο πυροσβεστών που διατάχθηκαν να προωθηθούν στο ανατολικό τμήμα της πολυκατοικίας, εκεί δηλαδή όπου ήταν το διαμέρισμα της Α. Τσακίρη.

Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν «οι δύο προαναφερθέντες πυροσβέστες μέχρι την ώρα εκείνη κώφευαν στις αγωνιώδεις εκκλήσεις μας να σώσουμε τη μητέρα μας, η οποία ήταν και η μόνη εκ των ενοίκων που διέτρεχε θανάσιμο κίνδυνο η ζωή της. Προχωρώντας ο ένας εκ των πυροσβεστών έσπασε το διαχωριστικό τζάμι του γειτονικού προς βορρά διαμερίσματος και περπάτησε νότια ακολουθούμενος από έναν άλλο πυροσβέστη. Πέρασαν την πρώτη πόρτα του σαλονιού και έφτασαν στο δωμάτιο της μητέρα μας που ήταν στο νότιο τμήμα».

Στη συνέχεια στην αγωγή αναφέρεται ότι τρεις αυτόπτες μάρτυρες και πλήθος κόσμου, αλλά και ο επικεφαλής πυροσβέστης είδαν τον ένα εκ των πυροσβεστών που βρίσκονταν στο διαμέρισμα της 71χρονης «να ανοίγει το πατζούρι και την πόρτα του δωματίου με λοστό και στη συνέχεια να σκύβει μέσα στο διαμέρισμα, περνώντας μόνο το ένα πόδι του εντός του δωματίου. Στη συνέχεια μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα με την αντίστροφη κίνηση απέσυρε το πόδι του από το εσωτερικό της οικίας και μαζί με το συνεργάτη του έφυγαν. Κατεβαίνοντας ο επικεφαλής μας ενημέρωσε ότι όπως διαπίστωσαν οι υφιστάμενοί του η μητέρα μας ήταν ήδη νεκρή»

Στο κείμενο της αγωγής αναγράφεται και η μαρτυρία αξιωματικού της Π.Υ , ο οποίος «μετά την αποχώρηση των δύο συναδέλφων του από το σημείο, επέστρεψε και εξέτασε και πάλι τη μητέρα μας καταθέτοντας επί λέξει: «στο δωμάτιο που ήταν γεμάτο καπνούς βρισκόταν η ηλικιωμένη αναίσθητη σε μια πολυθρόνα ξαπλωμένη με γερμένο το κεφάλι στο πλάι και με τα χέρια της να κρέμονται. Έσπρωξα το κεφάλι της προς τα πίσω και χωρίς γάντια προσπάθησα να αισθανθώ καρδιακό παλμό στο λαιμό και στο χέρι της που ήταν πλαδαρό. Αφού δεν αντιλήφθηκα καρδιακό παλμό , έβαλα το χέρι μου στο στόμα της ηλικιωμένης για να μπορέσω να αισθανθώ ανάσα ενώ ταυτόχρονα κοιτούσα το στήθος της αν ανεβοκατέβαινε και βέβαια συνέχιζα να κρατώ το κεφάλι της προς τα πίσω με το άλλο μου χέρι. Αφού δεν αντιλήφθηκα ούτε σφυγμό, ούτε ανάσα την κούνησα και την τσίμπησα στα χέρια μήπως αντιδράσει αλλά και πάλι δε μου έδωσε κανένα σημάδι ζωής». Στη συνέχεια κι αυτός αποχώρησε».

Όπως αναφέρουν τα παιδιά της 71χρονης, στη συνέχεια οι πυροσβέστες έστρεψαν την προσοχή τους στην εκκένωση των υπολοίπων ενοίκων, καταφέρνοντας να τους απεγκλωβίσουν με μεγάλη ευκολία, ενώ μέχρι και τις 6.20 το πρωινό εκείνης της ημέρας είχε παραληφθεί με ασθενοφόρο και ο τελευταίος ένοικος.

Τη βρήκαν ζωντανή μετά από μια ώρα

Η Αικ. Τσακίρη βρέθηκε να είναι ζωντανή στο διαμέρισμά της αρκετή ώρα μετά και τον απεγκλωβισμό του τελευταίου ενοίκου. Στο κείμενο της αγωγής αναγράφεται: «Στις 07.35 αφού πέρασε περισσότερο από μια ώρα και ο καπνός είχε καταλαγιάσει οι πυροσβέστες επέστρεψαν στο διαμέρισμα και διαπίστωσαν ότι η μητέρα μας ήταν ζωντανή, οπότε την έβγαλαν από το διαμέρισμα και την παρέλαβε το ΕΚΑΒ στις 07.43 π.μ ακριβώς».

Η άτυχη γυναίκα μεταφέρθηκε αρχικά στο ΤΕΠ του Βενιζελείου Νοσοκομείου σε κατάσταση καρδιακής ανακοπής με μυδρίαση. Αφού έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες από τους γιατρούς διακομίστηκε στη ΜΕΘ του νοσοκομείου Ρεθύμνου, οπότε και πέθανε στις 3 Αυγούστου του 2010, καθώς οι βλάβες που ο καπνός της είχε προκαλέσει ήταν ανήκεστες. Το πόρισμα του ιατροδικαστή ανέφερε ως αιτία θανάτου τη ρευστοποίηση της εγκεφαλικής ουσίας συνεπεία ανοξίας του εγκεφάλου, λόγω δηλητηρίασης από μονοξείδιο του άνθρακα.

Οι συγγενείς της υποστηρίζουν και αναφέρουν στην αγωγή τους ότι ο θάνατος της μητέρα τους οφείλεται στις ασύγγνωστα αμελείς πράξεις και παραλείψεις των πυροσβεστών. Συγκεκριμένα:

•« Καθυστέρησαν να επιχειρήσουν τον απεγκλωβισμό της.

•Τουλάχιστον μέχρι την 05.59 ίσως έως και την 06.10 το διαμέρισμα δεν είχε κατακλυστεί από καπνό και η μητέρα μας είχε τις αισθήσεις της.

•Οι πυροσβέστες δεν εμποδίστηκαν να σπάσουν το διαχωριστικό του μπαλκονιού, ούτε να ανοίξουν την μπαλκονόπορτα του δωματίου και συνεπώς την εντόπισαν εύκολα.

• Παρότι την εντόπισαν αμέσως ο πρώτος από τους πυροσβέστες με κάποιο τρόπο ακατανόητο «διαπίστωσε» ότι ήταν νεκρή. Αυτό είναι αδικαιολόγητο , διότι δεν ήταν δυνατό να διαπιστώσει εάν είχε ή όχι σφυγμό καθώς φορούσε γάντια.

• Σύμφωνα με την κατάθεση μαρτύρων οι δύο πυροσβέστες παράτησαν τη μητέρα μας στην τύχη της και άφησαν ανοικτή την μπαλκονόπορτα με αποτέλεσμα να εισέρχεται για 75 λεπτά ανεμπόδιστα ο καπνός.

• Απορίες προκαλεί η εξέταση που έγινε από τον αξιωματικό της πυροσβεστικής , ο οποίος όπως καταθέτει δεν διαπίστωσε αναπνοή - ενώ η μητέρα μας ανέπνεε-, δεν αισθάνθηκε σφυγμό - ενώ είχε σφίξεις -, ούτε αντιλήφθηκε καρδιακό παλμό - ενώ η καρδιά της χτυπούσε. Αποδεικνύεται ότι απέτυχαν εκεί που και ο λιγότερος ικανός πυροσβέστης όφειλε και μπορούσε να πράξει σωστά»

• Οι πυροσβέστες απεγκλώβισαν τους υπολοίπους το αργότερο έως την 6.20 π.μ και επομένως για τα υπόλοιπα ολόκληρα λεπτά δεν επιχείρησαν να επανέλθουν στο διαμέρισμα

• Τέλος, σε κάθε περίπτωση εφʼ όσον η θανούσα δεν είχε εγκαύματα , ούτε τα ρούχα της ήταν καμένα σε ουδεμία περίπτωση δεν δικαιολογούνταν να την αφήσουν εκεί».

«Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο θάνατος της οφείλεται στην έκθεσή της στο δηλητήριο για διάστημα που υπερέβη τα 90 λεπτά. Εάν είχε απεγκλωβιστεί τη στιγμή που οι πυροσβέστες ανέβηκαν στο διαμέρισμα , οι βλάβες που θα είχε υποστεί θα ήταν μετά βεβαιότητας ελάχιστες»

«Σας αφήνω

την ευχή μου»

Σύμφωνα με τα παιδιά της άτυχης ηλικιωμένης , η μητέρα τους δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα στην υγεία της. «Από την αμέλεια αυτή των οργάνων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στερηθήκαμε το προσφιλές πρόσωπο το οποίο υπεραγαπούσαμε. Η μητέρα μας που ήταν υγιής μας παραστεκόταν και μας βοηθούσε όχι βεβαίως υλικά αλλά προσφέροντάς μας τη βοήθειά της όποτε και όπου μπορούσε – μάλιστα συχνά κρατούσε το μωρό του δεύτερου από εμάς. Την παρουσία, τις φροντίδες, την ανυπόκριτη μητρική αγάπη αλλά και τις υπηρεσίες της στερηθήκαμε εξ υπαιτιότητας των πυροσβεστών. Κι όχι μόνο τούτο αλλά ζήσαμε αγωνιώδεις στιγμές με το να βλέπουμε τη μητέρα μας να καίγεται και ουδείς να ενδιαφέρεται γι αυτή, στη συνέχεια να μας ανακοινώνουν ότι απεβίωσε, ενώ αρκετή ώρα αργότερα ότι τελικά ζει. Το τραγικό γεγονός του θανάτου της μας έχει αφήσει πληγές που δε θα κλείσουν ποτέ , τα δε τελευταία λόγια της ότι «πεθαίνω και σας αφήνω την ευχή μου» ακόμη αντηχούν στα αυτιά μας» .

Η «Π» απευθύνθηκε στο δικηγόρο των παιδιών της Αικ. Τσακίρη, κ. Δημήτρη Σαββόπουλο, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι έχει κατατεθεί η σχετική αγωγή στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ηρακλείου, δε θέλησε όμως να προχωρήσει σε καμία δήλωση για το θέμα, τονίζοντας μονάχα ότι η αγωγή θα κριθεί στην ουσία της από το αρμόδιο δικαστήριο.