Της Κατερίνας Μυλωνά

Γέλιο και ανατροπές υπόσχεται ο Νίκος Μουτσινάς με την παράσταση «Τα βαφτίσια» που περιοδεύει στην Κρήτη. Στο Ηράκλειο θα δοθούν δύο παραστάσεις, αύριο, Κυριακή 15 και τη Δευτέρα 16 Ιουλίου στην πύλη Βηθλεέμ.

Ο Νίκος Μουτσινάς μιλά στην «Π» για «Τα Βαφτίσια», τον ελληνικό κινηματογράφο αλλά και την κρίση που έχει πλήξει το τηλεοπτικό τοπίο. «Κάθε εποχή έχει το δικό της στίγμα.. Δεν πιστεύω ότι οι εποχές επιστρέφουν, απλά δανείζουν τα καλά στοιχεία τους και ενσωματώνονται με το καινούργιο», αναφέρει.

Μιλήστε μας για την υπόθεση του έργου.

«Η υπόθεση αφορά σε μια βάφτιση.. Ο Σωτήρης και η Βικτωρία βαφτίζουν τον γιο τους και καλούν τον αδερφό του Σωτήρη με την γυναίκα του από την Πάτρα και την ΞΑΔΕΡΦΗ τους από την Αμερική για το μυστήριο... Στο σπίτι μαζί με τον Σωτήρη μένει η μητέρα του που πάσχει από άνοια και η Ρωσίδα που την προσέχει.. Τα προβλήματα ξεκινάνε με το καλησπέρα... τα αδέρφια μαλώνουν για το ποιος θα κρατήσει την ΜΑΜΑ, οι νύφες είναι σε μεγάλη κόντρα, μια κληρονομιά φέρνει τα πάνω κάτω και τελικα... Βαφτίσια δεν γίνονται... όλα αυτά μέσα από πολύ γέλιο και ανατροπές..».

Περιγράφονται ιστορίες.. οικογενειακής τρέλας που πιστεύετε ότι είναι ενδεικτικές για την ελληνική οικογένεια;

«Όταν έχεις μεγαλώσει με ελληνικό κινηματογράφο, και το σόι σου είναι ολοτρελλο, είναι επόμενο να πιστεύεις ότι κάπως έτσι είναι οι οικογένειες... χαχαχαχα.. Το παπατζαλέικο πάντως είναι χαρμα!!!!! Και πάνω κάτω πιστεύω ότι κάποιες οικογένειες σε αυτόν τον ρυθμό κινούνται...».

Πιστεύετε πως η «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου θα μπορούσε να επιστρέψει;

«Κάθε εποχή έχει το δικό της στίγμα.. Δεν πιστεύω ότι οι εποχές επιστρέφουν, απλά δανείζουν τα καλά στοιχεία τους και ενσωματώνονται με το καινούργιο.. Κάτι τέτοιο κάνουμε και εμείς με τα βαφτίσια...».

Θεωρείτε πως ο κόσμος έχει ανάγκη σήμερα να γελάσει περισσότερο από ποτέ;

«Είναι μια δύσκολη στιγμή για την χώρα μας και το γέλιο είναι πιο απαραίτητο απο ποτέ! Δεν σημαίνει ότι θα ξεπεραστούν τα προβλήματα μας, αλλα είναι ευχάριστο να ξεχνιέται κανεις για λίγο...».