
Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη
Και η νυκτερινή ζωή του Ηρακλείου ...αιμορραγεί. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι περισσότεροι επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στο χώρο της νυκτερινής διασκέδασης «φυτοζωούν». Η οικονομική κρίση έχει «βουλιάξει» τη νύχτα του Ηρακλείου.
Τα χρέη έχουν «πνίξει» τους περισσότερους επιχειρηματίες, οι οποίοι παλεύουν «με νύχια και με δόντια» για να μην βάλουν «λουκέτο», αφήνοντας παράλληλα στο δρόμο εκατοντάδες εργαζόμενους που σήμερα κάνουν ένα μεροκάματο στα μαγαζιά τους.
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο το τοπίο στη νυκτερινή ζωή του Ηρακλείου έχει αλλάξει δραματικά. Το καλοκαίρι που διανύουμε χαρακτηρίζεται από πολλούς ως το πιο κρίσιμο των τελευταίων δεκαετιών με αρκετούς επιχειρηματίες να «παίζουν το τελευταίο τους χαρτί» λίγο πριν την οριστική τους χρεοκοπία.
Η εικόνα είναι αποκαρδιωτική ακόμα και στο κέντρο της πόλης. Μαγαζιά «γωνία» έχουν κατεβάσει ρολά ή ετοιμάζονται να κλείσουν λόγω καλοκαιριού, όπως αναφέρεται. Όμως όσοι γνωρίζουν καλά την πιάτσα εξηγούν ότι οι επιχειρηματίες αναγκάζονται να κλείσουν επειδή δεν υπάρχει κίνηση. Υπάρχουν μέρες που στα μαγαζιά τους δεν σερβίρουν πάνω από δέκα πελάτες και αυτό μόνο για καφέ και όχι ποτό. Την ίδια ώρα όμως τα λειτουργικά έξοδα «τρέχουν»: υπέρογκα ενοίκια, ρεύμα, νερό, χαράτσια, δημοτικά τέλη, προσωπικό. Καταστήματα που κάποτε έπρεπε να έχεις «μέσο» για να πιάσεις μία περίοπτη θέση, σήμερα έχουν «στοιχειώσει».
Με το σταγονόμετρο το αλκοόλ, «μαχαίρι» στα κεράσματα
Το βέβαιο είναι-και αυτό αφορά την πλειονότητα των θαμώνων-ότι το μοντέλο της νυκτερινής διασκέδασης παρελθόντων ετών έχει σήμερα «πεθάνει». Οι «έξω καρδιά» τύποι που τα έδιναν όλα για να περάσουν καλά τη νύχτα, μοιάζουν με είδος προς εξαφάνιση.
Γνωστοί επιχειρηματίες του Ηρακλείου με τους οποίους επικοινώνησε η «Π» αναφέρουν ότι πλέον οι θαμώνες –πλην κάποιων εξαιρέσεων-περιορίζονται στην κατανάλωση ενός-δύο ποτών όλη τη βραδιά. Αποφεύγουν τα κεράσματα, γεγονός που φέρνει σε δύσκολη θέση αρκετούς θαμώνες, οι οποίοι τουλάχιστον στο πρόσφατο παρελθόν μόλις έβλεπαν γνωστό, έδιναν αμέσως παραγγελία για κέρασμα. «Σήμερα σχεδόν κρύβονται από ντροπή ή αποφεύγουν να συχνάζουν σε γνωστά στέκια» σχολιάζουν επιχειρηματίες.
Εξηγούν ακόμα ότι μαγαζιά, τα οποία εμφανίζονται να έχουν κίνηση, δεν έχουν τον αντίστοιχο τζίρο. «Και αυτό έχει να κάνει ακριβώς με το γεγονός ότι οι πελάτες είναι φειδωλοί με το ποτό. Το μπαρ φαίνεται γεμάτο όμως οι πελάτες θα πιουν ένα ποτό, το πολύ δύο. Στο παρελθόν με το 1/3 του κόσμου, το κέρδος ήταν μεγαλύτερο γιατί οι πελάτες ήταν πιο ανοιχτοί στην διασκέδαση και δεν μετρούσαν και το τελευταίο ευρώ στην τσέπη τους» τονίζουν.
Υπογραμμίζουν ακόμα ότι λόγω του ανταγωνισμού, αναγκάζονται να ρίξουν πολύ τις τιμές. «Πιστέψτε με, δουλεύουμε για να καλύψουμε τις τρέχουσες ανάγκες και πάλι δεν τα καταφέρνουμε» ανέφερε στην «Π» ένας από τους πιο γνωστούς επιχειρηματίες στο κέντρο της πόλης. «Αν και είμαι από την φύση μου αισιόδοξος, δεν βλέπω να υπάρχει άμεσα ανάκαμψη του αρνητικού κλίματος και αυτό θα έχει καταστροφικές συνέπειες για την τοπική αγορά. Σκεφτείτε μόνο ότι στα μαγαζιά μας απασχολούνται εκατοντάδες εργαζόμενοι, οι οποίοι θα μείνουν στο δρόμο. Όλα αυτά έχουν αλυσιδωτές αντιδράσεις στην τοπική οικονομία».
«Και πάλι καλά» σχολιάζει άλλος γνωστός επιχειρηματίας, ο οποίος διατηρεί ένα από τα πιο trendy μπαρ στην πόλη του Ηρακλείου. «Υπάρχει κρίση και ο κόσμος υποφέρει. Κάθε πέρυσι και καλύτερα. Παρατηρώ όμως ότι ο Ηρακλειώτης που θα βγει, γίνεται πιο επιλεκτικός. Μπορεί να πιει ένα ποτό, θα επιλέξει όμως να πιει το καλύτερο. Ο τζίρος έχει μειωθεί, τα έξοδα έχουν αυξηθεί, όμως παλεύουμε να κρατήσουμε τους πελάτες με καλές παρεχόμενες υπηρεσίες. Δίνουμε βαρύτητα στο καλό σέρβις, προσφέρουμε «καθαρά» ποτά, προσεγμένο φαγητό και καλή μουσική», ανέφερε, σπεύδοντας ωστόσο να εκφράσει τα παράπονα του για τις υπηρεσίες που (δεν) παρέχουν οι αρμόδιοι φορείς.
«Ένα μεγάλο πρόβλημα, το οποίο αντιμετωπίζουμε όλοι οι επιχειρηματίες του κέντρου είναι ότι δεν υπάρχουν δημοτικά πάρκινγκ. Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα για τον θαμώνα που θα θελήσει να κατέβει στο κέντρο Σάββατο βράδυ. Θα κάνει δέκα κύκλους για να βρει να σταθμεύσει το αυτοκίνητο του ή θα αναγκαστεί να πληρώσει ιδιωτικό πάρκινγκ για να έχει το κεφάλι του ήσυχο, το οποίο στοιχίζει.
Αν το αφήσει στο λιμάνι, θα τον γράψουν και θα κληθεί να πληρώσει πρόστιμο, οπότε η έξοδος θα του βγει «ξινή». Αυτό είναι ένα σοβαρό θέμα που θα έπρεπε να έχει επιλυθεί εδώ και χρόνια».
Αρκετοί επίσης επιχειρηματίες με τους οποίους συνομιλήσαμε διαμαρτύρονται εντονότατα για το γεγονός ότι το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου παραμένει κλειστό. «Αυτό είναι ανεπίτρεπτο. Η λειτουργία του Μουσείου είναι «αιμοδότης» για την τοπική αγορά, κάποιοι όμως δεν λένε να το καταλάβουν» .
Τα τεφτέρια της δημοτικής Αστυνομίας δεν θα μπορούσαν να μείνουν εκτός της λίστας παραπόνων των καταστηματαρχών του Ηρακλείου.
«Μιλάμε για κανονικό «τσεκούρωμα». Αυτή η κατάσταση τείνει να γίνει σχιζοφρενική. Κάθονται οι πελάτες στα μαγαζιά μας και οι δημοτικοί αστυνομικοί μετρούν με τη μεζούρα στα πόδια τους για να εξακριβώσουν πόσα εκατοστά εκτός του νομίμου ορίου βρίσκεται το τραπεζάκι τους».
Εξωπραγματικά
ενοίκια
Την ίδια ώρα την οργή επιχειρηματιών προκαλούν οι εξωφρενικές, όπως καταγγέλλουν, αξιώσεις ιδιοκτητών ως προς το ενοίκιο των οικημάτων που εκμισθώνουν.
«Η αγορά στενάζει και πολλοί ιδιοκτήτες επιμένουν να ζητούν ενοίκια 5000 και 6000 ευρώ στο κέντρο για καταστήματα 70 τ.μ. Προτιμούν να τα έχουν κλειστά παρά να ρίξουν τις τιμές».
Εναλλακτικοί τρόποι διασκέδασης
Κατά γενική ομολογία-είναι άλλωστε οφθαλμοφανές με μία απλή βόλτα- τα μόνα καταστήματα που δουλεύουν σήμερα σχετικά ικανοποιητικά είναι οι καφετέριες, τα σουβλατζίδικα και μικρά καφενεδάκια τόσο στο κέντρο όσο κυρίως σε συνοικίες που προσφέρουν μεζεδακια σε χαμηλές τιμές.
Ο κόσμος υποφέρει. Η αφραγκία και η κακή ψυχολογία λειτουργούν αποτρεπτικά για τις νυκτερινές εξόδους σε μπαρ και έτσι οι Ηρακλειώτες αναζητούν εναλλακτικούς τρόπους διασκέδασης με γνώμονα τις χαμηλές τιμές.
Πολλοί επιλέγουν να βρεθούν με παρέα σε κάποιο σπίτι, να ανάψουν την ψησταριά ή να παραγγείλουν σουβλάκια ή πίτσες.
Σάββατο βράδυ οι κεντρικές πλατείες της πόλης, Δασκαλογιάννη και Λιοντάρια, ασφυκτιούν κυρίως από νεαρόκοσμο που κατακλύζουν τα κεντρικά σουβλτζίδικα. Το χαρτζιλίκι των γονιών δεν επιτρέπει περισσότερα. Με τη βία φθάνει για παγωτό και τα εισιτήρια του λεωφορείου.
Όσον αφορά στους φοιτητές, πολλοί επιλέγουν την ...υπαίθρια διασκέδαση εντός πάντα πόλης. Στα αναψυκτήρια που λειτουργούν σε πάρκα της πόλης, τα βράδια γίνεται το αδιαχώρητο με τις μπίρες και τις ποικιλίες να έχουν την «τιμητική» τους.

