Μπορούμε αν...

“Μπορούμε να νικήσουμε τους Ρώσους στον “τελικό” του ομίλου το σαββατόβραδο για να μη γυρίσουμε πίσω, αλλά να συνεχίσουμε στο Euro; Ο Σάντος είπε - φυσικά - “ναι” (αλίμονο αν ο προπονητής έλεγε κάτι άλλο) και δείχνει να το πιστεύει. Δεν το είπε επειδή έπρεπε αυτό να υποστηρίξει. Παρατηρώ, ωστόσο, ότι πείθει λίγους, κάτι απολύτως λογικό σε σχέση με την εικόνα που η Εθνική έβγαλε στο χορτάρι των πολωνικών γηπέδων στους δύο έως τώρα αγώνες της...

Μπορούμε, λοιπόν, ή δεν μπορούμε; Θα συμφωνήσω με τον ομοσπονδιακό. Βεβαίως και μπορούμε, παρότι θα καίγεται για αποτέλεσμα και ο αντίπαλος. Αλλά με εντελώς διαφορετική εικόνα απ' αυτήν που βγάλαμε ως τώρα. Με εικόνα π.χ. σαν και κείνη πέρσι με το Ισραήλ και με την Κροατία...

Με εικόνα όπου η ομάδα θα ξαναθυμηθεί τα βασικά της γνωρίσματα: Την αυτοσυγκέντρωση κάθε δευτερολέπτου κι όχι μετά από κάθε πρώτο 20λεπτο. Την αλληλοκάλυψη σε κάθε φάση κι όχι αφότου ο αντίπαλος θα έχει σκοράρει και θα μας έχει από κάτω να κυνηγάμε ανατροπές. Μπορούμε αν παραταχθούμε ορθολογικά και στις τρεις γραμμές. Αν ξαναβρούμε τη χαμένη (λόγω τραυματισμών και τιμωριών) χημεία. Μπορούμε αν το πιστεύουν οι διεθνείς. Αλλωστε, κάθε φορά που αυτοί το πίστευαν ?κι ας το αμφισβητούσαν τόσοι άλλοι- το κατάφεραν...

Μπορούμε αν η άμυνα θυμηθεί και θυμίσει τη «στιβαρότητα» για την οποία κάνουν λόγο οι ξένοι αρμόδιοι όποτε αναφέρονται σε μας. Και δεν την είδαν ακόμα στη διοργάνωση. Μια άμυνα με τον Παπασταθόπουλο που θα μπορεί να παίξει και αριστερά ένα μπακ που αν μη τι άλλο δεν θα χάνει τις τοποθετήσεις του...”.

ΒΑΓ. ΜΠΡΑΟΥΔΑΚΗΣ

GOAL