Αν η Σούπερ Λίγκα ήταν πολίτευμα, σίγουρα θα κέρδιζε τον τίτλο του πλέον δημοκρατικού στον κόσμο. Πολύ απλά γιατί είναι το μόνο που επιτρέπει στους παραβάτες να επιλέγουν οι ίδιοι το μέγεθος και τον χρόνο της τιμωρίας τους...

Δε μας μένει πλέον τίποτα άλλο από το να διακωμωδήσουμε όσα παρατηρούνται καθημερινά στον ...μαγικό κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου, γεγονότα που έχουν πρωταγωνιστές τα τζιμάνια που ηγούνται στις περισσότερες ομάδες. Τις τελευταίες μέρες βρίσκεται σε εξέλιξη ακόμα ένα σίριαλ, με δυο παράλληλες υποθέσεις. Ξεκινούμε από το θέμα της ελαστικοποίησης των ποινών για τις 6 ομάδες που δεν πήραν αδειοδότηση.

Όσοι παροικούν την Ιερουσαλήμ ( βλ. Ελλάδα) , δεν είχαν καμία αμφιβολία από την πρώτη στιγμή, ότι οι ποινές θα υποστούν νέο «λίφτινγκ» για να μη χάσει –λένε- σε αξιοπιστία και εμπορικότητα το πρωτάθλημά μας. Ακούγαμε την περασμένη εβδομάδα για επαφές και συζητήσεις μεταξύ των «6», προκειμένου να καταθέσουν μια κοινή πρόταση στο Δ.Σ. της Σούπερ Λίγκα.

Τους δόθηκε δηλαδή η ευκαιρία να επιλέξουν οι ίδιοι την ποινή τους αλλά και πάλι δεν συνεννοήθηκαν, ίδιον του Έλληνα φυσικά. Αυτή τη στιγμή παίζεται η «παράταση», μια νέα ευκαιρία δηλαδή για να τα βρουν και στη συνέχεια η διοργανώτρια αρχή μαζί με την ΕΠΟ (αφού το παίξουν για λίγο σκληροί), να ικανοποιήσουν το αίτημά τους.

Προχωράμε στην πρόταση του Εργοτέλη για την αναδιάρθρωση της κατηγορίας. Σήμερα Τετάρτη 13 Ιουνίου, ο αριθμός των ομάδων που προτείνεται για συμμετοχή στο νέο πρωτάθλημα έχει αγγίξει τις 20.Αύριο όμως και μέχρι τη Γενική Συνέλευση της Σούπερ Λίγκα, ο αριθμός αυτός ενδέχεται να αυξηθεί, ποιος θα τους εμποδίσει; Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι αναζητείται μια νομική φόρμουλα έτσι ώστε το συγκεκριμένο σχέδιο να μην «κολλήσει» στον ΚΑΠ. Αδικος κόπος βέβαια εκτός κι αν δείξει ανοχή η Ομοσπονδία (ούτε κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να ήταν).

Η διοίκηση του Εργοτέλη πασχίζει να κρατήσει την ομάδα στην κατηγορία και καλά κάνει. Θα έπρεπε ωστόσο να ήταν εξίσου δραστήρια και εφευρετική τους προηγούμενους μήνες, για να αποτραπεί η κατηφόρα της ομάδας προς τον γκρεμό...

Μαρίνος Βασιλάκης