Η οικογένεια Ξημέρη αφήνει το μπάσκετ του Ερασιτέχνη. Ο Φιλαθλητικός δεν δήλωσε συμμετοχή στην Γʼ Εθνική.
Το “Ηράκλειο” είναι άγνωστο αν παίξει στην Βʼ, Α2 ή στο τοπικό τη νέα χρονιά, ενώ το ίδιο ισχύει και για τον Εργοτέλη στη Γʼ. Στις 25 Μαΐου από αυτήν εδώ τη στήλη γράφαμε το εξής: “Παρακολουθώντας την προσπάθεια των παραγόντων, πέρυσι, να βρουν χρήματα για το μπάτζετ των συλλόγων τους και την αγωνία όλων αν βγει η χρονιά, πιο πολύ προβληματιζόμαστε για την παραμονή 4 ομάδων του Ηρακλείου στις εθνικές κατηγορίες, παρά χαιρόμαστε”. Τα πιο πάνω γεγονότα (απροθυμία της οικογένειας Ξημέρη να συνεχίσει, δεν δήλωσε συμμετοχή ο Φιλαθλητικός) ήρθαν για να επιβεβαιώσουν τον προβληματισμό μας αλλά και να ενισχύσουν την πρόταση που τότε είχαμε καταθέσει.
“Να μείνουν δυό σύλλογοι στις εθνικές κατηγορίες με τους καλύτερους παίκτες όλων των τοπικών ομάδων και οι υπόλοιπες να υποβιβαστούν. Όλοι θα καλλιεργούν τα μικρά τμήματά τους περισσότερο και τα ταλέντα να προωθούνται σε αυτές τις δύο ομάδες”.
Πάνω στην πρόταση αυτή, είχαμε γράψει, υπάρχουν πολλά προβλήματα (πως θα λέγονται οι ομάδες, ποιος θα πληρώνει κ.λπ.) και ο χρόνος πιέζει, θα πρέπει να γίνει άμεσα το εξής. Να πάρει κάποιος παράγοντας ή σύλλογος την πρωτοβουλία και να καλέσει σε συνάντηση όλους τους συλλόγους που ενδιαφέρονται για την ιδέα αυτή και μαζί να συζητήσουν το θέμα. Χωρίς εγωισμούς και “καρέκλες” ή ιστορία. Όλοι είναι ίσοι απέναντι στο οικονομικό πρόβλημα. Οι συνθήκες έχουν ωριμάσει για μια σωστή συνεργασία του συλλόγου. Μέχρι σήμερα αυτό δεν έχει συμβεί. Γιατί; “H απαισιοδοξία ματαιώνει την προθυμία μας για δράση”, είχε πει ο κορυφαίος Αμερικανός διανοούμενος Χάουαρντ Ζιν. Και για να... σηκωθούν από τις καρέκλες τους οι τοπικοί παράγοντες μπάσκετ και να ασχοληθούν με το θέμα παραθέτουμε και τα υπόλοιπα που είχε πει ο Ζιν. “Υπάρχει μία τάση να θεωρούμε πως αυτό που βλέπουμε στην παρούσα στιγμή είναι κι αυτό που θα συνεχίσουμε να βλέπουμε. Ξεχνάμε πόσο συχνά σʼ αυτόν τον αιώνα αιφνιδιαστήκαμε από τις αναπάντεχες καταρρεύσεις θεσμών, από εκπληκτικές αλλαγές στη σκέψη των ανθρώπων, από απρόσμενες εξεγέρσεις ενάντια σε τυραννίες, από την ταχεία καθίζηση συστημάτων εξουσίας που έμοιαζαν ανίκητα. Αν δούμε μόνο το χειρότερο, θα καταστρέψει την ικανότητά μας να κάνουμε οτιδήποτε. Αν θυμηθούμε τους τόπους και χρόνους - κι είναι τόσοι πολλοί - που οι άνθρωποι φέρθηκαν εκπληκτικά, αυτό θα μας δώσει την ενέργεια για να δράσουμε και τη δυνατότητα να στείλουμε τη σβούρα - τον κόσμο μας - σε μια διαφορετική κατεύθυνση.
Αντώνης Παπουτσάκης
