Μπορεί μία ομάδα που οι παίκτες της βρίσκονται σε παραλίες, μέσα σε δύο εβδομάδες να συγκεντρωθεί και να κατακτήσει την κορυφή της Ευρώπης;

Και μπορεί μία άλλη ομάδα να πατήσει και αυτή στο "Έβερεστ" του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, χωρίς πρώτα να μην έχει καμία νίκη σε τελικές φάσεις μεγάλων διοργανώσεων;Η απάντηση είναι καταφατική όταν μιλάμε για Euro: Δανία του 1992 στην πρώτη ερώτηση και Ελλάδα του 2004 στη δεύτερη!

Ψάχνοντας το γιατί το Euro ευνοεί τις μικρότερες ομάδες σε σχέση με τα Μουντιάλ, δεν έχουμε παρά να βρούμε την απάντηση στα λίγα ματς που χρειάζεται μία ομάδα να φτάσει στον τελικό αφού περάσει από τους ομίλους.

Για παράδειγμα η πολύ καλή Πολωνία πέρασε από τον όμιλο στο Μουντιάλ του 1974, αλλά για να φτάσει τελικό έπρεπε να τερματίσει πρώτη σε έναν άλλο όμιλο όπου βρισκόταν η γηπεδούχος Δυτική Γερμανία. Στην ίδια διοργάνωση η Ανατολική Γερμανία πέρασε από την πρώτη φάση αλλά μετά έπεσε σε όμιλο με Ολλανδία, Βραζιλία, Αργεντινή! Αυστρία και Πολωνία πέρασαν το 1978 και αυτές από τους πρώτους ομίλους, αλλά έπεσαν μετά σε ομίλους-βουνό και μοιραία αποκλείστηκαν.Αντίθετα το Βέλγιο στο Euro 1980 προκρίθηκε από τον όμιλο και πήγε κατευθείαν στον τελικό!

Το Μουντιάλ άλλαξε μορφή το 1986 και όποιος περνάει από τότε από τους ομίλους έχει μπροστά του τέσσερα νοκ-άουτ ματς για να σηκώσει την κούπα. Αντίθετα η Δανία στο Euro 1992 προκρίθηκε από τον όμιλο στον ημιτελικό, έχοντας δηλαδή μόλις δύο νοκ-άουτ αγώνες για να φτάσει στο όνειρο. Και η Ελλάδα το 2004, τρεις αναμετρήσεις.

Είναι λογικό μία ομάδα που είναι το αουτσάιντερ, να έχει περισσότερες πιθανότητες να φτάσει στον τελικό όταν έχει να δώσει ένα ή δύο νοκ-άουτ ματς, πάρα τρία ή πολύ περισσότερο έναν επιπλέον όμιλο. Προσθέτοντας φυσικά το γεγονός ότι μετά τους ομίλους στο Μουντιάλ ελλοχεύει ο κίνδυνος συνάντησης με Βραζιλία και Αργεντινή.

Συμπερασματικά είναι πολύ πιθανό να δούμε στη διοργάνωση της Πολωνίας και της Ουκρανίας, κάποια ομάδα που δεν την περιμέναμε, να φθάνει πολύ ψηλά. Ρισκάροντας κάποια πρόβλεψη, θα αναφέρουμε τη μαχητική Ιρλανδία του Τραπατόνι και την πάντα σοβαρή Σουηδία του Ιμπραΐμοβιτς. Αμφότερες θα αγωνιστούν σε ομίλους όπου μπορούν να επιβιώσουν και το κυριότερο στα προημιτελικά, ενδέχεται να αποφύγουν τα μεγαθήρια. Κάτι που σε καμία περίπτωση δεν ισχύει για παράδειγμα με την Εθνική μας, η οποία θα διασταυρωθεί με μια εκ των Ολλανδία ή Γερμανία πιθανότατα.

Υπομονή λοιπόν μέχρι την 1η Ιουλίου και ως τότε ας απολαύσουμε το θέαμα, ξεχνώντας για λίγο τα μνημόνια και τις προεκλογικές φανφάρες...

Μαρίνος Βασιλάκης