Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Ανάστατοι είναι οι δήμαρχοι του νομού Ηρακλείου, που για πρώτη φορά έχουν αρχίσει να συζητούν σοβαρά τη συγκρότηση εναίου μετώπου που θα ενεργοποιηθεί για να θέσει την πολιτεία προ των ευθυνών της, πριν να αρχίσουν να μπαίνουν τα λουκέτα στους δήμους.

Πρόκειται για μια διαδικασία που είναι προφανές ότι κινείται έξω από από τα εκλεγμένα όργανα της αυτοδιοίκησης, στα οποία ασκείται εντονότατη κριτική και σε σχέση με τους χειρισμούς τους και σε σχέση με την ατζέντα και το πλαίσιο των θεμάτων που συζητούν με την Κυβέρνηση το οποίο εκτιμάται ότι βρίσκεται μακριά από τις πραγματικές ανάγκες των δήμων.

Κινητοποιήσεις, παράδοση των κλειδιών των δήμων, ακόμα και αγωγές κατά του υπουργείου, είναι μόνο μερικές από τις προτάσεις που ακούγονται ανάμεσα στους δημάρχους που απεγνωσμένοι ψάχνουν λύσεις ώστε να διαχειριστούν μια δραματική πραγματικότητα που τους αναγκάζει να μην μπορούν να υποσχεθούν ούτε για την παροχή νερού στους δημότες…. Οι δήμαρχοι έχουν ήδη αρχίσει να εισπράττουν το έντονο κύμα των αντιδράσεων των πολιτών, που δεν μπορούν πλεον να εξυπηρετηθούν από τους δήμους, με αποτέλεσμα ο θεσμός της αυτοδιοίκησης μέρα με τη μέρα να απαξιώνεται όλο και περισσότερο και να καταρρέει. Οι δήμαρχοι σχολιάζουν σκωπτικά ότι η αυτοδιοίκηση περνά τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων χρόνων “χωρίς να ανοίξει μύτη” υπογραμμίζοντας με νόημα τα χαλαρά αντανακλαστικά της ΚΕΔΕ να δώσει λύση στα πραγματικά προβλήματα των δήμων, όπως χαρακτηριστικά τονίζουν. Ωστόσο όπως σημειώνουν “η κατάσταση δεν πάει άλλο…Πιάνουμε πάτο, και πριν να οδηγηθούμε σε μη αναστρέψιμες καταστάσειες πρέπει να αντιδράσουμε και να δρομολογήσουμε λύσεις”.

Οι σήμαρχοι εκτιμούν ότι θα πρέπει να υπάρξει μια πολιτική δέσμευση των κομμάτων για το πώς θα διαχειριστούν τα προβλήματα της αυτοδιοίκησης και παράλληλα να ασκηθεί εντονότατη πίεση με σκοπό την αντιμετώπιση τους. Όπως χαρακτηριστικά τονίζουν, “γνωρίζουμε ότι εν μέσω προεκλογικής περιόδου δεν μπορούμε να κλιμακώσουμε τις πολιτικές πιέσεις σε μια υπηρεσιακή Κυβέρνηση. Ωστόσο είναι προφανές ότι αμέσως μετά θα υπάρξουν δυναμικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις προκειμένου να δοθούν συγκεκριμένες λύσεις που με ρεαλισμό και ευθύνη θα δρομολογήσουν την άμεση, κατεπείγουσα αντιμετώπιση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι δήμοι”.

Οι μαζικές αντιδράσεις είναι μονόδρομος καθώς όπως τονίζουν, “σήμερα αμφισβητείται ο θεσμός της αυτοδιοίκησης και, αν δεν ληφθούν μέτρα, αύριο θα απορριφθεί στη συνείδηση των πολιτών…Πριν λοιπόν η κοινωνία καταδικάσει το θεσμό της αυτοδιοίκησης, η πολιτεία θα πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες της, να καταβάλει έστω τα ελάχιστα που οι υπουργικές υπογραφές έχουν εγκρίνει.

Στις σημερινές συνθήκες που υποτίθεται ότι η αυτοδιοίκηση θα αναλάμβανε στρατηγικής σημασίας ευθύνες για την ανάπτυξη, όπου νέες αρμοδιότητες θα μεταφερόταν πιο κοντά στον πολίτη, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Η αποκέντρωση λειτουργιών του αποδεδειγμένα αναποτελεσματικού κράτους αδυνατεί όχι μόνο να προσέφερει σύγχρονες και αποτελεσματικές υπηρεσίες στους πολίτες, αλλά και τα εντελώς απαραίτητα για τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων που υπηρετεί”.