Η επιστροφή στη Βʼ Εθνική (αν δεν αλλάξει κάτι) για τον Εργοτέλη έχει συνολικό αντίκτυπο σε μια σειρά καταστάσεων που επηρεάζουν τη λειτουργία της ομάδας σε κάθε επίπεδο.

Οικονομικό, μιας και τα έσοδα της ΠΑΕ μειώνονται θεαματικά με συνέπεια την ακόλουθη μείωση του μπάτζετ, οργανωτικό, καθώς το σωματείο πρέπει πλέον να μεριμνήσει για να ανταποκριθεί σε ανάγκες που στη μεγάλη κατηγορία θεωρούνται αυτονόητες, και αγωνιστικό, με την αλλαγή κατηγορίας να απαιτεί τη δημιουργία μιας διαφορετικής ομάδας που θα είναι σε θέση άμεσα να κερδίσει την άνοδο.

Ιδιαίτερα δε στο τρίτο σκέλος, ο αγωνιστικός …προσανατολισμός στη Βʼ Εθνική είναι ιδιόμορφα δύσκολος, πολύ περισσότερο δε για μια ομάδα η οποία είχε χάσει την επαφή με την κατηγορία για μια εξαετία.

Το παράδειγμα του ΟΦΗ που καθυστέρησε να προσαρμοστεί στις ανάγκες ενός …ξεχασμένου γιʼ αυτόν πρωταθλήματος με συνέπεια να χάσει μια χρονιά, είναι ακόμα νωπό.

Η προσαρμογή σε μια λογική που φέρνει την ποιότητα να ακολουθεί σε σπουδαιότητα τη θέληση, την πονηριά και τη σκοπιμότητα είναι …αναγκαίο κακό για τον Εργοτέλη προκειμένου να ανταπεξέλθει στις «συμπληγάδες» της Βʼ Εθνικής.

Δεν εννοούμε βέβαια ότι η καινούρια ομάδα που θα «χτιστεί» δεν πρέπει να έχει ως στοιχεία της την ποιότητα των αγωνιστικών της στελεχών. Μην τρελαθούμε δηλαδή…

Όμως είναι ξεκάθαρη η ανάγκη για αλλαγή φιλοσοφίας που θα δώσει στον Εργοτέλη τη δυνατότητα να μη χάσει χρόνο και να παλέψει από την πρώτη στιγμή για να επανέλθει στη Σούπερ Λίγκα.

Νέα φιλοσοφία που προϋποθέτει την επάνδρωση των «κιτρινόμαυρων» με αγωνιστικά στελέχη που γνωρίζουν άριστα τις κακοτοπιές του πρωταθλήματος.

Από τη θέση του προπονητή, έως θέσεις «κλειδιά» στη λειτουργία της ενδεκάδας.

Ο … «σοφτ» Εργοτέλης που προσπαθούσε να παίξει καλό ποδόσφαιρο και να επιβληθεί του αντιπάλου του για να πάρει βαθμούς πρέπει να μείνει στο περιθώριο. Τουλάχιστον για ένα χρόνο.

Και στη θέση του να αναδειχθεί μια νέα ομάδα που θα έχει ως σήμα κατατεθέν της τη μαχητικότητα, την εξυπνάδα, και την αλλαγή ταυτότητας προς μια κατεύθυνση που θα της δίνει τη δυνατότητα να μιλά και τις δυο γλώσσες μέσα στο γήπεδο.

Της αγωνιστικής υπεροχής όποτε αυτό της επιτρέπεται μέσα στο γήπεδο, και της δύναμης που πρέπει να είναι συνεχώς παρούσα σε κάθε παιχνίδι της επόμενης χρονιάς.

Αντώνης Σαριδάκης