Στις 30 Απριλίου 1995 το ελληνικό ποδόσφαιρο βυθίστηκε στο πένθος. Ο ποδοσφαιριστής του Ατρόμητου, Μουγκάμπε Τσιμάγκα άφησε την τελευταία του πνοή μέσα στο γήπεδο του Πανελευσινιακού, όπου διεξαγόταν αγώνας για το πρωτάθλημα της Γʼ Εθνικής. Λίγα λεπτά μετά την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου, ο Ζαϊρινός ποδοσφαιριστής σωριάστηκε στο έδαφος και το ιατρικό πόρισμα ανέφερε ως αιτία θανάτου “ανακοπή καρδιάς”.
Μέσα στο 2003 είχαμε άλλα δύο παρόμοια περιστατικά. Στις 15 Φεβρουαρίου στον αγώνα του ερασιτεχνικού πρωταθλήματος Αστέρας Τέμενης - Νίκης Νικολέικων, ο ποδοσφαιριστής των γηπεδούχων Δημήτρης Βαζούκης, υπέστη ανακοπή καρδιάς, και έχασε την ζωή του. Λίγο καιρό αργότερα (24/4/2003), ο ποδοσφαιριστής Θανάσης Γκότσης του Θριάμβου Χαϊδαρίου έπαθε οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου σε φιλικό παιχνίδι και εξέπνευσε μέσα στο γήπεδο.
Σε αρκετές άλλες περιπτώσεις έχει κινδυνέψει σοβαρά η ζωή Ελλήνων και ξένων ποδοσφαιριστών αλλά ευτυχώς η παρέμβαση των γιατρών αποδείχθηκε σωτήρια.
Στον διεθνή χώρο βέβαια, είναι πολύ νωπές οι μνήμες από τον θάνατο του Καμερουνέζου διεθνή ποδοσφαιριστή Μαρκ Βιβιάν Φοέ στον αγώνα Καμερούν - Κολομβία (26/6/03) για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών της FIFA. Σύμφωνα με το ιατρικό πόρισμα, ο άτυχος παίκτης υπέστη ρήξη ανευρύσματος.
