Της Κατερίνας Μυλωνά
«Κόκκινη κάρτα» δείχνουν οι νέοι στους πολιτικούς, τους οποίους χαρακτηρίζουν ψεύτες, για αυτό, εξάλλου και επέλεξαν να μην αποτελέσουν μέρος της μάζας, να μην κατέβουν σε κάποια προεκλογική ομιλία και να τηρήσουν αποστάσεις... ασφαλείας από τις υποσχέσεις που θα δοθούν, αλλά όπως θεωρούν οι νέοι, δε θα τηρηθούν ποτέ.
Τα φτερά τους, τα όνειρά τους, έχουν ψαλιδιστεί, τελειώνουν το σχολείο και δεν ξέρουν αν θα είναι σε θέση να σπουδάζουν, σπουδάζουν και πρέπει να βρουν δουλειά για να συντηρηθούν γιατί οι γονείς τους αδυνατούν να καλύψουν τα έξοδά τους, εργάζονται και δεν πληρώνονται... Οι νέοι άνθρωποι δεν έχουν οράματα, παρά μια κρυφή ελπίδα ότι το αύριο της χώρας μπορεί να είναι καλύτερο. Για να υπάρξει, όμως, μέλλον, πιστεύουν ότι θα πρέπει να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό, η κάλπη να στείλει ένα μήνυμα στο δικομματισμό και να αναδειχθούν νέα πρόσωπα και νέες δυνάμεις.
Η Ελένη Λιοκουκουδάκη, η οποία σπουδάζει σε δημόσιο ΙΕΚ, επέλεξε να μην ασχοληθεί καθόλου με την προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων, εξάλλου θεωρεί ότι δε θα αλλάξει τίποτα στη χώρα, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της κάλπης. «Δεν έχω ακόμα αποφασίσει τι θα ψηφίσω, ένα μικρό κόμμα πάντως, έτσι κι αλλιώς τα μεγάλα δεν κάνουν τίποτα», αναφέρει χαρακτηριστικά και προσθέτει πως « δεν είμαι αισιόδοξη για τις εκλογές, όποιος και να βγει χειρότερα θα γίνουν τα πράγματα».
Η ίδια και η οικογένειά της έχουν υποστεί τις συνέπειες της κρίσης, μειώσεις εισοδημάτων για τους γονείς της ενώ η Ελένη αδυνατεί να βρει μία δουλειά, αν και ψάχνει να βρει κάτι σε οποιοδήποτε χώρο.
Η ευχή και η ελπίδα της για το αύριο της Ελλάδας είναι να καταπολεμηθεί η ανεργία ενώ ως σπουδάστρια στο ΙΕΚ διαπιστώνει ότι δε δίνονται χρήματα για τη δημόσια παιδεία, « δεν υπάρχουν βιβλία, οι καθηγητές από ό, τι ακούω δεν πληρώνονται», αναφέρει.
Η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα απασχολεί ιδιαίτερα τις παρέες της, όμως, κανείς δεν είναι σε θέση να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα για το τι πραγματικά φταίει που φτάσαμε σε αυτό το σημείο.
Δεν κρύβει την απέχθειά του για τα πολιτικά πρόσωπα ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης, τελειόφοιτος στο 6ο ΕΠΑΛ, ο οποίος προσέρχεται για πρώτη φορά στην κάλπη. «Έχω παρακολουθήσει ομιλίες τους στην τηλεόραση, όμως, μόλις τους βλέπω, αλλάζω κανάλι γιατί ούτε να τους βλέπω δε θέλω . Όλοι μου είναι ιδιαίτερα αντιπαθείς», αναφέρει και λέει ότι σκέφτεται να στηρίξει το κόμμα του Βεργή γιατί « είναι τρελός, όποιος και να βγει δε θα αλλάξει κάτι, τα ίδια είναι όλοι», εξηγεί.
Ο Αλέξανδρος επέλεξε να μην ακολουθήσει τη «γραμμή» της οικογένειάς του που, όπως λέει, είναι «κολλημένοι» με το ΠΑΣΟΚ, όπως ήταν πολλοί Ηρακλειώτες.
Θεωρεί πως πρώτο κόμμα θα αναδειχθεί η ΝΔ, χωρίς, όμως, να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία.
Ο Αλέξανδρος έχει νιώσει τι σημαίνει η κρίση, στο σχολείο του ελάχιστα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να πάνε πολυήμερη ενώ βλέπει πως τα σχολεία δεν έχουν τα απαραίτητα για να λειτουργήσουν σωστά. Μόλις αποφοιτήσει, θα ήθελε να σπουδάσει τουριστικά επαγγέλματα, δεν ξέρει, όμως, αν θα μπορεί να υλοποιήσει το όνειρό του γιατί θα πρέπει να βρει μία δουλειά. «Η κατάσταση έχει «γκρεμίσει» τα όνειρα των νέων και δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα», αναφέρει και εύχεται να κυκλοφορήσει ξανά το χρήμα και να υπάρχουν δουλειές.
«Η κατάσταση στη χώρα μετά τις εκλογές ή θα παραμείνει στάσιμη ή θα εξελιχθεί προς το χειρότερο, δε νομίζω ότι θα γίνουν καλύτερα τα πράγματα γιατί κανένας δεν κάνει τίποτα, όποιος και να βγει κυβέρνηση», θεωρεί η Αγγελική Γιουκάκη, από το Ρέθυμνο, η οποία σπουδάζει Μηχανολογία στο ΤΕΙ Κρήτης στο Ηράκλειο.
«Η κρίση έχει επηρεάσει τη ζωή μου αρνητικά και σκέφτομαι πολύ για το μέλλον, η μηχανολογία έχει πολλούς κλάδους να ασχοληθείς αλλά τα πράγματα είναι κρίσιμα και περιμένω να δω τι θα γίνει», αναφέρει.
Δεν έχει ακόμα καταλήξει στο τι θα ψηφίσει, όμως, θα στηρίξει σίγουρα κάποιο μικρό κόμμα αν και δε θεωρεί ότι θα βγει. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, προτίμησε να μην ασχοληθεί καθόλου με τις θέσεις που παρουσιάζουν οι υποψήφιοι γιατί θεωρεί πως ό, τι ακούγεται πριν τις εκλογές είναι ψέματα.
Σε ερώτηση αν θεωρεί πως η χώρα έχει μέλλον, απαντά «υπάρχει μέλλον αλλά το θέμα δεν είναι μόνο τι κάνουν οι πολιτικοί αλλά τι κάνουμε κι εμείς, εμείς είμαστε εκείνοι που τους ανεβάζουμε και τους κατεβάζουμε και ως πολίτες μπορούμε να κάνουμε κάποια πράγματα από μόνοι μας, όχι να περιμένουμε τους άλλους αφού βλέπουμε ότι δεν κάνουν τίποτα εκείνοι» και προσθέτει πως τίποτα στη χώρα δεν είναι εντάξει, ούτε η υγεία, ούτε οι παιδεία, ούτε οι υποδομές.
«Έχω παρακολουθήσει ελάχιστα τους πολιτικούς, έχω ακούσει να μιλάνε οι κ.κ. Βενιζέλος, Σαμαράς και Τσίπρας. Τα συγκεκριμένα, τα ακούμε χρόνια τώρα και απλώς ξαναβάζουν την ίδια κασέτα να παίζει σε διαφορετική σειρά, στην Ελλάδα δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι, όποιος και να βγει ,ό, τι και να πει», λέει ο φοιτητής στο ΤΕΙ, Νίκος Λαπιδάκης.
Θεωρεί πρόκληση να μοιράζουν υποσχέσεις άνθρωποι που οδήγησαν τη χώρα στο Μνημόνιο, «στις μέρες που ζούμε ό, τι και να πουν είναι πρόκληση, το τι ποσοστό θα μαζέψουν, αυτό προσπαθούν να πείσουν για να τους βγάλουμε, να ξανακερδίσουν αυτά που έχουν χάσει, αυτό είναι πολύ δύσκολο», θεωρεί.
Ο Νίκος θα ήθελε ένας πολιτικός να βγει και να μιλήσει ειλικρινά, ακόμα και αν αναφερθεί σε νέα μέτρα λιτότητας, πιστεύει πως ο κόσμος θα εκτιμούσε την ειλικρίνεια, «όχι να βγαίνουν, όπως είχαν βγει πριν μερικά χρόνια κάποιοι και να λένε «λεφτά υπάρχουν. Τα πράγματα θα αλλάξουν»...,δεν είναι έτσι όπως τα λένε και είναι σε χειρότερη κατάσταση η Ελλάδα από εκείνη που ήταν τότε», αναφέρει.
Ο ίδιος θα ήθελε να στηρίξει κάποιο κόμμα που θα είχε ισχυρό λόγο στη βουλή και θα έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους.
Λόγω αυξημένου φόρτου εργασίας, η Κατερίνα Δασκαλάκη κράτησε αποστάσεις από την προεκλογική περίοδο, έτσι κι αλλιώς όπως λέει, «όλοι τα ίδια λένε, δε θα αλλάξει κάτι. Δε νομίζω ότι η κάλπη θα φέρει αλλαγή, ό, τι και να γίνει» και προσθέτει πως τα επόμενα βήματα της χώρας είναι προαποφασισμένα, « θα μας στείλουν και άλλο δέμα», λέει χαρακτηριστικά.
Η Κατερίνα έχει υποστεί μείωση μισθού ενώ καθυστερεί να λάβει τα δεδουλευμένα της και θα ήθελε η Ελλάδα να επιστρέψει στα προ κρίσης δεδομένα. «Θα ήθελα να μην υπάρχει η κρίση, να κινηθεί το χρήμα και ο κόσμος να είναι άνετος, πιστεύω δε ζητάμε πολλά», αναφέρει.
Παλιότερα, όπως λέει, ο κόσμος συζητούσε συνέχεια για την κρίση, τώρα είτε έχει συνειδητοποιήσει τι γίνεται είτε έχει καταλάβει ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι και έχει πάψει να ασχολείται.
Ο Γιώργος Πέρος, ο οποίος κατάγεται από τη Ρόδο και σπουδάζει στο Ηράκλειο, δεν παρακολούθησε τις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, παρά μόνο την προχθεσινή συγκέντρωση του Καμμένου, «ωραίος ήταν, καλά τα έλεγε. Πιστεύω ότι ο κόσμος «ψάχνεται» στα μικρότερα κόμματα, έχει βαρεθεί τα δύο μεγάλα γιατί είναι όλο «θα» και «θα» και υποσχέσεις», αναφέρει. Σε ερώτηση αν πιστεύει πως αν τα μικρά κόμματα βγουν στην εξουσία κάνουν τα ίδια λάθη, απαντά « αν δε δοκιμάσεις κάτι δεν μπορείς να το γνωρίζεις» και πιστεύει πως ίσως αυτές οι εκλογές είναι μια ευκαιρία να αναδειχθούν νέα άτομα και νέες δυνάμεις.
Πιστεύει πως αν συνεργαστούν τα μικρά κόμματα όπως πρέπει, « ίσως βγει κάτι καλό για τη χώρα».
Εκείνο που ζητά είναι « να επανέλθει η χώρα και η ζωή μας στα επίπεδα που ήταν πριν την κρίση, όπως και οι μισθοί και οι συντάξεις».

