Ακολούθησε, σύμφωνα με το Μ. Χαρκούτση, η σύγχρονη αρχαιοκαπηλία και η κλεπταποδοχή που συνεχίζεται από «Έλληνες και… φιλέλληνες. Και πώς να μη συνεχίζεται αφού οι αρχαιολογικοί μας χώροι είναι ξέφραγα αμπέλια; Το μουσείο του Λούβρου, το Βρετανικό μουσείο, η γλυπτοθήκη του Μονάχου, μουσεία της Αμερικής κ ά διαθέτουν κάποια από τα σπανιότερα ελληνικά γλυπτά και όλα αυτά τα χρόνια εισπράττουν εισιτήρια από τους επισκέπτες τους, χωρίς η Ελλάδα να έχει δικαιώματα σε αυτά, ούτε κάν πνευματικά. Για παράδειγμα το μουσείου του Λούβρου έχει ετησίως πάνω από 8,5 εκατ. επισκέπτες και το εισιτήριο είναι 14 δολάρια με βασικά εκθέματα τη Νίκη της Σαμοθράκης και την Αφροδίτη της Μήλου που βρίσκονται εκεί από το 19ο αιώνα».

«Αν κάποιος, σχολιάζει ο Μ. Χαρκούτσης, πάρει μία φωτογραφία ενός φωτογράφου χωρίς άδεια, τότε ο φωτογράφος μπορεί να ζητήσει με δίκη αποζημίωση για τα πνευματικά του δικαιώματα. Εμείς οι φυσικοί κληρονόμοι του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού δεν έχουμε καν ζητήσει αποζημίωση για αυτό τον απίστευτο πλούτο που εκτίθεται στα μουσεία του εξωτερικού τα οποία εισπράττουν πακτωλό χρημάτων! Μήπως τελικά χρειάζεται να λογαριάσουν στα μνημόνια και τα εισιτήρια των μουσείων τους πριν μας επιστρέψουν τα αρχαία ελληνικά γλυπτά μας;».