Αδυναμία να παίξει με πάθος. Αδυναμία να νικήσει την αδιάφορη Δόξα. Αδυναμία να πάρει τα μηνύματα υποβιβασμού, αδυναμία εκεί, αδυναμία εδώ, και τώρα βρίσκεται στους μελοθάνατους της Σούπερ Λίγκα.
Για τον Εργοτέλη η ήττα 1-0 από τον Λεβαδειακό αποτελεί στην ουσία ταφόπλακα, αφού τον φέρνει κάτω από τη ζώνη του υποβιβασμού και την Κυριακή θα πρέπει να έρθουν τα πάνω κάτω για να μείνει στην κατηγορία. Βέβαια η ελπίδα πεθαίνει τελευταία αλλά... όταν ο Εργοτέλης μετρά μόλις μία νίκη στα τελευταία 13 παιχνίδια, παίρνει ένα βαθμό στα δύο τελευταία με την υποβιβασμένη Δόξα Δ. και τον αδιάφορο Λεβαδειακό, δεν μπορείς να περιμένεις πολλά.
Ο Εργοτέλης δεν είχε ούτε έχει κάποιο επιθετικό πλάνο. Τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Βρίσκεται τώρα με το ένα πόδι στη Βʼ Εθνική γιατί α) δεν κατάφερε να μάθει (και να λύσει) τα αίτια που ορισμένοι τον κυνηγούσαν τη χρονιά, προκειμένου να τον οδηγήσουν στην κατάσταση στην οποία τώρα βρίσκεται, β) Τα λάθη του Καραγεωργίου φέτος ήταν πολλά, είχαν επισημανθεί και από την στιγμή που έχασε τον έλεγχο στα αποδυτήρια θα έπρεπε να είχε αντικατασταθεί. Αντίθετα η Διοίκηση (κακώς) τον στήριζε, ο καθένας παίκτης έκανε ό,τι ήθελε και σε συνδυασμό με την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία τους το σκάφος μετά από 6 χρόνια γέρνει προς Βʼ Εθνική.
Αυτά είναι τα βασικά αίτια που οδήγησαν τον Εργοτέλη σε αυτή την κατάσταση. Τώρα η παραμονή του δεν εξαρτάται από τον ίδιο. Θέλει νίκη επί της Ξάνθης και ήττα της Κέρκυρας από τον Άρη στο άδειο Χαριλάου. Αν οι οπαδοί του Άρη στηθούν έξω από το Χαριλάου και ζητήσουν τα “ρέστα” από την 5άρα του Παναιτωλικού, ίσως κάτι γίνει. Αν ο Εργοτέλης νικήσει και η Κέρκυρα φέρει ισοπαλία, τότε θα προκύψει ισοβαθμία στους 32 βαθμούς η οποία οδηγεί σε μπαράζ, μια και οι δύο ομάδες έχουν από μία νίκη με ένα γκολ διαφορά (τα εκτός έδρας τέρματα δεν παίζουν ρόλο εδώ)!
Για να δούμε...

Αντώνης Παπουτσάκης