Ένα απρόσμενο τηλεφώνημα ήταν η αιτία να ξυπνήσω χθες το πρωί, αγχωμένη ότι κάτι κακό συνέβη. Κι ήταν αλήθεια…
Στο τηλέφωνο ήταν ο πεθερός μου λέγοντάς μου ότι πολύς κόσμος είναι μαζεμένος γύρω από το αυτοκίνητό μου, κοιτάζοντας περίεργα και συζητώντας για πολλή ώρα. Βγαίνοντας στο μπαλκόνι αντικρίζω κάτι πραγματικά τρομερό: χθες το βράδυ μια τεράστια γλάστρα έχει χτυπήσει το αυτοκίνητό μου στο καπό και στο παρμπρίζ! Τι να κάνω; Πώς έγινε αυτό; Πότε;
Η απάντηση ήρθε λίγο αργότερα στο μυαλό μου όταν σκέφτηκα ότι το προηγούμενο βράδυ ο αέρας που φυσούσε ήταν πραγματικά πρωτοφανής. Μένοντας στον τρίτο όροφο ξέρω ότι ο αέρας εδώ ψηλά καμιά φορά είναι κι ακούγεται λίγο πιο πολύ απ΄το κανονικό, αλλά το χθεσινό δεν είχε προηγούμενο.
Δεν περίμενα πάντως να συμβεί κάτι τέτοιο. Συζητώντας με τους γείτονες και τους γονείς μου, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι είχε γίνει και πώς… Σηκώνοντας το κεφάλι, μας λύθηκε αμέσως η απορία: από μια ταράτσα ακριβώς πάνω από το παρκαρισμένο αυτοκίνητό μου, είχε σπάσει το ξύλινο κάγκελο, ο αέρας είχε «σπρώξει» μια μεγάλη γλάστρα κι εκείνη με τη σειρά της βρέθηκε δίπλα στο αυτοκίνητό μου, προτού φυσικά του αφήσει το στίγμα της πάνω του.
Χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλη προσοχή με τέτοια ακραία φυσικά φαινόμενα, γιατί πραγματικά κανείς δεν ξέρει από πού, πότε και πώς μπορεί να «απειλήσει» τον καθένα μας. Η αλήθεια είναι όμως ότι η ενημέρωση ήταν κάπως ελλιπής όσον αφορά αυτή την κακοκαιρία...
Ευτυχώς όμως! Το να χτυπηθεί ένα αυτοκίνητο από κάτι τέτοιο δεν είναι τίποτα. Το πραγματικό πρόβλημα θα ήταν αν εκείνη την ώρα περνούσε ένας άνθρωπος από κάτω. Αλήθεια έχει σκεφτεί ο καθένας που δεν ασφαλίζει καλά το μπαλκόνι, τη γλάστρα ή την ταμπέλα τους κάποια μαγαζιά, τι ζημιά μπορεί αυτά να προκαλέσουν; Καλό θα ήταν να γίνουμε πιο υπεύθυνοι, έστω σε πράγματα που μπορούμε να προλάβουμε κι είναι στο χέρι μας!