Η προπαρασκευή, «έψησις», του Αγίου Μύρου άρχισε στο Φανάρι, με εντυπωσιακή τελετή κατά την οποία ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος οδηγήθηκε εν πομπή στα ειδικά κουβούκλια, στον περίβολο του Πατριαρχικού Οίκου. Εκεί αφού τέλεσε αγιασμό των εγκαταστάσεων, έβαλε φωτιά στους λέβητες που έψησαν το Μύρο.
Μητροπολίτες της Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά και επίσκοποι από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες που είχαν συρρεύσει στο Φανάρι για τον καθαγιασμό, εναλλασονταν στο αναλόγιο για να διαβάσουν ευχές, καθ' όλη τη διάρκεια της εψήσεως. Οι «μυρεψοί», οι εντεταλμένοι για την «έψηση», ήλεγχαν τη σύνθεση και την πυκνότητά του, αναδεύοντας τους λέβητες.
Είναι η τρίτη φορά, που καθαγιάζεται το Άγιο Μύρο στην περίοδο της Πατριαρχίας Βαρθολομαίου (1992, 2002 και 2012) .
Το Άγιο Μύρο καθαγιάζεται, περίπου κάθε 10 χρόνια, για να χρησιμοποιηθεί για το μυστήριο του Χρίσματος, που τελείται στην Εκκλησία μας μετά το μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος, προκειμένου να μεταδοθούν στους βαπτισθέντες τα χαρίσματα και οι δωρεές του Αγίου Πνεύματος.
Στους πρώτους χρόνους του Χριστιανισμού η μετάδοση των δωρεών και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, σʼ αυτούς που βαπτίζονταν, γίνονταν από τους Απόστoλους ( Πράξεις, 8, 14-17 και 19, 1-6 )
Τούτο όμως έγινε δύσκολο όταν αυξήθηκαν οι κατά τόπους Εκκλησίες και ο αριθμός των βαπτιζόμενων πιστών. Γιʼ αυτό και οι Άγιοι Απόστολοι από το 2ο αιώνα αποφάσισαν να χρησιμοποιούν αγιασμένο Μύρο, που καθαγίαζαν οι ίδιοι με τους Επισκόπους, που είχαν την αποστολική διαδοχή, και με το οποίο αντικατέστησαν την «διʼ επιθέσεως των χειρών» μετάδοση των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος στους βαπτιζόμενους.
Στην ιστορία αναφέρεται ότι, μέχρι τον 8ο αιώνα, το δικαίωμα παρασκευής και καθαγιασμού του Άγιου Μύρου το είχαν όλοι οι επίσκοποι, με το πέρασμα των χρόνων το δικαίωμα αυτό περιέρχεται στους Πατριάρχες και τέλος στον Οικουμενικό Πατριάρχη, για λόγους όχι εξάρτησης και υποταγής αλλά ως απτό και ορατό σημείο ενότητας και δεσμού των κατά τόπους Πατριαρχείων και Αυτοκέφαλων Εκκλησιών με το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Από τον ανωτέρω κανόνα εξαιρέθηκαν, από τον 14ο αιώνα, η Εκκλησία της Ρωσίας και, από τον 19ο αιώνα, οι Εκκλησίες της Ρουμανίας και Σερβίας.
Το 'Αγιο Μύρο χρησιμοποιείται στην ορθόδοξη εκκλησία στη βάπτιση και συμβολίζει τη μετάδοση των δωρεών του Αγίου Πνεύματος στους νεοφώτιστους ορθόδοξους.
Μύρο παρασκευάσθηκε στο Φανάρι, στη διάρκεια του 20ου αιώνα, εννέα φορές και ήδη μία φορά κατά την διάρκεια του 21ου:
1. 1903 επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ'
2. 1912 επί Πατριαρχίας Ιωακείμ του Γ'
3. 1928 επί Πατριαρχίας Βασιλείου του Γ'
4. 1939 επί Πατριαρχίας Βενιαμίν του Α'
5. 1951 επί Πατριαρχίας Αθηναγόρου του Α'
6. 1960 επί Πατριαρχίας Αθηναγόρου του Α'
7. 1973 επί Πατριαρχίας Δημητρίου του Α'
8. 1983 επί Πατριαρχίας Δημητρίου του Α'
9. 1992 επί Πατριαρχίας Βαρθολομαίου του Α΄.
10. 2002 επί Πατριαρχίας Βαρθολομαίου του Α΄