Της Κατερίνας Μυλωνά
Ρόλο που θα κάνει... «μπαμ» θα ερμηνεύσει την ερχόμενη τηλεοπτική σεζόν, στην κωμική σειρά του Mega, που φέτος σημειώνει σημαντική επιτυχία, τους «Βασιλιάδες», ο Γιάννης Διακάκης.
Ο μόλις 25 ετών Ηρακλειώτης, είναι μέλος της συγγραφικής ομάδας της σειράς και από το φθινόπωρο θα εμφανίζεται στις οθόνες σε ένα ρόλο που «κρύβει» πολλές ανατροπές.
Σε συνέντευξή του στην «Π», ο Γ. Διακάκης αποφεύγει να αποκαλύψει λεπτομέρειες για τη συνέχεια της σειράς, τους έρωτες που περνούν από πολλά σκαμπανεβάσματα και τους χαρακτήρες, με τους οποίους ο κόσμος έχει ταυτιστεί.
Μιλάει για την τηλεόραση, τα πρώτα του βήματα και πώς βλέπει σήμερα το τηλεοπτικό τοπίο, σε μία σεζόν που χαρακτηρίζεται από... «ξηρασία».
Πείτε μας ποια είναι η σχέση σας με τη σειρά που φέτος έχει κερδίσει την αγάπη του κόσμου.
«Ναι, ευτυχώς πάει πάρα πολύ καλά, είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι για αυτό, το πιστεύαμε και πάρα πολύ αλλά μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ξέρεις τι θα έρθει. Εγώ άρχισα να ασχολούμαι με τους «Βασιλιάδες» πριν από δύο χρόνια όταν πρωτοϋπήρχε σαν ιδέα στο κανάλι ότι θα γίνει και είχε αρχίσει η προετοιμασία της σειράς, είχαμε αρχίσει κιόλας να γράφουμε, με όλες αυτές τις καθυστερήσεις που υπάρχουν πλέον, πέρασε ένας χρόνος για να αρχίσουν να γίνονται κάστινγκ και να ρολάρει αυτή η ιστορία...
Έχουμε γράψει μέχρι και τα μισά του δεύτερου κύκλου και συνεχίζουμε, προς το παρόν το επίσημο είναι ότι έχει πάει για 200 επεισόδια, αυτά έχει αγοράσει το Mega , όσο πάει καλά και υπάρχει ενδιαφέρον υπάρχει η πιθανότητα να συνεχιστεί και για περισσότερα.
Πιστεύω ότι η επιτυχία του σίριαλ είναι ότι αρχικά είναι κάτι πολύ ευχάριστο και ανάλαφρο, το οποίο το βλέπεις ένα μισάωρο και χαλαρώνεις πολύ εύκολα, δηλαδή, μπορείς να το παρακολουθήσεις, να το ακούσεις, παράλληλα να τρως... Είναι ένα μισάωρο που σταματάς να σκέφτεσαι τι έχεις κάνει εκείνη την ημέρα, τα προβλήματά σου... είναι λίγο πριν κοιμηθείς και σε διασκεδάζει.»
Νομίζω ότι, ειδικά φέτος, έχει ανάγκη ο κόσμος να δει κάτι για να τον χαλαρώσει, να ξεχάσει όλα αυτά που σκέφτεται.
«Δυστυχώς θα πω, κατά τη γνώμη μου, διότι η τέχνη το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σε χαλαρώσει αλλά και να σε προβληματίσει πολλές φορές και να σου δημιουργήσει πολλά συναισθήματα.
Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα το κοινό ζητάει να χαλαρώσει και να το διασκεδάσεις, να μην το προβληματίσεις περισσότερο, αυτή την περίοδο τουλάχιστον.
Οπότε νομίζω ότι η σειρά το προσφέρει αυτό πολύ απλόχερα.
Θεωρώ ότι έχει έναν πολύ ωραίο μύθο, με ωραίους χαρακτήρες, πολύ αληθινούς που ο καθένας, επειδή είναι πολυπρόσωπη η σειρά, βλέπει γνώριμα πρόσωπα, μπορεί να ταυτιστεί με πρόσωπα και με καταστάσεις και να τον «αγγίξουν». Αυτό σίγουρα μετράει πολύ γιατί σε ένα σενάριο καθημερινό που βλέπεις τόσα επεισόδια υπάρχει ένας μύθος που θα σε πείσει ή δε θα σε πείσει, υπάρχουν χαρακτήρες που θα τους αγαπήσεις η δε θα τους αγαπήσεις οπότε, σε αυτή τη σειρά νομίζω ο καθένας έχει βρει μια ιστορία να ταυτιστεί, έναν χαρακτήρα να αγαπήσει και αυτό βοηθάει επίσης πολύ το κοινό στο να συνεχίσει να την παρακολουθεί καθημερινά.»
Να πούμε δύο λόγια για την ιστορία, βλέπουμε ανθρώπους σε μια δύσκολη οικονομική κατάσταση και μέσα από μια τυχαία συνάντηση βρίσκεται ο ένας στο τιμόνι μιας μεγάλης εταιρείας...
«... Και πάνε και μένουν μαζί οικογενειακώς σε ένα πολύ πλούσιο σπίτι, δηλαδή αλλάζει όλος τους ο κόσμος, η καθημερινότητα σε μία ζωή που δεν είχαν συνηθίσει, δεν είχαν φανταστεί ποτέ και δεν την θέλανε αυτή τη ζωή, αυτό είναι το πιο αστείο στην ιστορία και το πιο ωραίο κιόλας. Δηλαδή, κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δε θαμπώθηκε από αυτά τα πλούτη. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, η αδελφή του Κόκλα που της αρέσει η μεγάλη ζωή αλλά δεν αλλάζει ο χαρακτήρας της γιατί και στη φτωχική γειτονιά που ζούσε αυτός ήταν ο χαρακτήρας της, ονειρευόταν αυτά τα πράγματα, τα απέκτησε, χάρηκε αλλά παραμένει αυτή που είναι, δεν έχει αλλάξει να γίνει κάτι άλλο, μπορεί ανά στιγμές να πάει να ξεφύγει αλλά και πάλι δεν αλλάζει αυτό το πράγμα.»
Η σειρά έχει κερδίσει τον κόσμο σε μια περίοδο τηλεοπτικής «ξηρασίας», όπου και το κοινό είναι περισσότερο επιφυλακτικό απέναντι σε ό,τι βλέπει.
«Χαίρομαι γιατί φέτος μπορεί να μην έχουν γίνει πάρα πολλές σειρές, όπως δεν έχουν γίνει και όλα αυτά τα χρόνια, αλλά σίγουρα οι σειρές δεν πάνε κακά. «Οι Βασιλιάδες» έχουν μία απρόσμενα καλή ανταπόκριση και είμαστε όλοι πάρα πολύ χαρούμενοι για αυτό.
Θεωρώ ότι ο κόσμος έχει γίνει πιο επιφυλακτικός, έχει να κάνει με το ότι πλέον δεν κάθεται να ασχοληθεί τόσο πολύ με το καθετί, θα δει κάτι για να τον χαλαρώσει. Όταν πριν γίνονταν 30 με 40 σειρές το χρόνο, ο κόσμος έβλεπε λίγο από όλα γιατί προσπαθούσε να μπει μέσα στο μύθο της κάθε σειράς και ήταν και δραματικά έργα, κωμικά, κομεντί... Πλέον, και ο λόγος νομίζω που όλοι έχουν στραφεί στις κωμωδίες είναι ότι ο κόσμος θέλει να χαλαρώσει, οπότε κάνει δύο με τρεις επιλογές πολύ συγκεκριμένες, τις ακολουθεί ίσως όχι και πάρα πολύ πιστά στις ώρες που μπορεί, για αυτό θέλει και κάτι πολύ χαλαρό, όχι «άμα χάσω ένα επεισόδιο δεν ξέρω τι γίνεται και δεν μπορώ να παρακολουθήσω», πιο ήρεμα πράγματα και μπορεί να το παρακολουθήσει με αυτή τη λογική, χωρίς να κάνει πολύ μεγάλη προσπάθεια, δηλαδή για αυτό νομίζω ότι είναι και πιο λίγες οι δουλειές και ο κόσμος πιο επιφυλακτικός και στρέφεται σε λίγα πράγματα.»
Ξεκινήσατε στο χώρο σε μικρή ηλικία, από τότε μέχρι σήμερα βλέπετε ότι έχουν αλλάξει πολλά στο χώρο της τηλεόρασης, του θεάματος;
«Ο συγκεκριμένος χώρος ήταν πάντα δύσκολος, δηλαδή πριν από την κρίση ήξερα ότι μπαίνω σε ένα χώρο, όπου κάθε έξι μήνες ψάχνεις δουλειά, υπάρχουν άλλοι 10.000 άνεργοι ηθοποιοί να αντιμετωπίσεις και συνεχίζουν να βγαίνουν από σχολές κάθε χρόνο, οπότε πάντα ήταν δύσκολα τα πράγματα. Σίγουρα, το ότι δε γίνονται τόσες πολλές δουλειές, επηρεάζει, οι αμοιβές δεν είναι αυτές που ήτανε.
Είμαι μικρός αυτή τη στιγμή ακόμα και χαίρομαι γιατί έχω δουλειά, απασχολούμαι , ονειρεύομαι , κάνω πράγματα , νιώθω δημιουργικός και καταφέρνω στα 25 μου (σχεδόν 26) να συντηρώ τον εαυτό μου στην Αθήνα μόνος μου και να βγάζω λεφτά από αυτή τη δουλειά χωρίς να κάνω οτιδήποτε άλλο. Νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο κέρδος παρόλο που οι εποχές δεν είναι οι καλύτερες και σίγουρα νιώθω ότι η επιλογή μου -γιατί πάντα ήθελα να ασχοληθώ με αυτή τη δουλειά- ήταν σωστή, με έχει δικαιώσει μέχρι τώρα.»
Ποια είναι τα επόμενά σας βήματα, παράλληλα με τη σειρά;
«Κατά πάσα πιθανότητα με μια θεατρική ομάδα που έχουμε στην Αθήνα και ανεβάζουμε παραστάσεις κάθε χρόνο, στο 104 κέντρο λόγου και τέχνης των εκδόσεων Καστανιώτη, θα κάνουμε μία καινούργια παράσταση που μάλλον θα είναι διασκευή από ένα βιβλίο, δεν είναι σίγουρο».
Μπορείτε να «προδώσετε» κάτι για το ρόλο που θα παίξετε στους «Βασιλιάδες»;
«Νομίζω πως όχι, ο ρόλος είναι έκπληξη πολύ μεγάλη και ανατροπή για πολλούς χαρακτήρες της σειράς, έρχεται για να κάνει αίσθηση κάνει «μπαμ» ο ρόλος με το που εμφανίζεται, οπότε δεν μπορώ να πω καν τι είναι αυτός ο άνθρωπος».
Πλούσιο βιογραφικό
Είναι απόφοιτος της Ανωτέρας Σχολής Δραματικής Τέχνης Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν (2005-2008).
Έχει συμμετάσχει στο 104 Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Φ» και στο «Freak Show» με την ομάδα Tandem σε σκηνοθεσία Μαργαρίτας Γερογιάννη (χειμώνας 2011-2012), στο Θέατρο Γκλόρια «Το Χρυσό Κλειδί» του Κώστα Τσιάνου σε σκηνοθεσία Γιώργου Φρατζεσκάκη (χειμώνας 2010-2011), στο Θέατρο Τέχνης στην αναβίωση της παράστασης «Όρνιθες» του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Καρόλου Κουν, μουσική Μάνου Χατζιδάκι (Πεκίνο 2008), στο Θέατρο Τέχνης «Ένα Όνειρο κατά το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη (Επίδαυρος 2006/χειμώνας 2006-2007) και στο μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar» από την ομάδα επικοινωνίας στο Κέντρο Τεχνών Χαλανδρίου (χειμώνας 2005).
Είναι μέλος της συγγραφικής ομάδας στο σίριαλ «Οι Βασιλιάδες» σε σκηνοθεσία Πιέρρου Ανδρακάκου (MEGA 2012-2013), ήταν ο σεναριογράφος της τηλεοπτικής σειράς «Ποιος Μας Πιάνει» (MEGA 2008-2009), όπου και έπαιζε. Έχει λάβει μέρος στη διαφήμιση της Anytime Interamerican (Νοέμβριος 2011).

