Της Κατερίνας Μυλωνά

Την... επανάσταση φέρνει στο Ηράκλειο ο Θανάσης Θεολόγης, που πρωταγωνιστεί στο έργο «Ο Μαρξ στο Σόχο».
Η παράσταση παρουσιάζεται την ερχόμενη Δευτέρα 26 Μαρτίου στις 9 το βράδυ στο Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου, στο πλαίσιο των Εκδηλώσεων της Άνοιξης που διοργανώνει ο δήμος.
Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός, Θανάσης Θεολόγης, θα ερμηνεύσει τον Μαρξ και μέσα από ένα συγκλονιστικό μονόλογο θα προσπαθεί να αποκαταστήσει το όνομά του... Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον θεατρικό κείμενο γραμμένο από μη θεατρικό συγγραφέα.
Σε συνέντευξή του στην «Π», ο Θ. Θεολόγης αναφέρει πως ο Μαρξ «έρχεται στο Ηράκλειο για να τονίσει ότι όλα τα σημερινά συστήματα θα αλλάξουν, αρκεί οι άνθρωποι να επαναστατήσουν».
Οι θέσεις του Μαρξ είναι επίκαιρες στις μέρες μας;
«Γιʼ αυτό, ακριβώς, πήρε «άδεια» να κατέβει από τον Άλλο Κόσμο. Επειδή συνεχίζουν να τον κατηγορούν ακόμα και μετά από 200 χρόνια απουσίας του… ότι οι ιδέες του είναι ξεπερασμένες κι έχουν πεθάνει. Έρχεται, λοιπόν, να υπενθυμίσει ότι ο καπιταλισμός δεν έχει συναισθήματα. Όπως, επίσης, ότι οι άνθρωποι έχουν την επανάσταση μέσα τους.»
Τι θεωρείτε πως θα έλεγε αν πράγματι ερχόταν στο Ηράκλειο, στην Ελλάδα, γενικότερα, και έβλεπε την κατάσταση της χώρας;
«Θα έλεγε… ή μάλλον γιʼ αυτό έρχεται στο Ηράκλειο για να τονίσει ότι όλα τα σημερινά συστήματα θα αλλάξουν, αρκεί οι άνθρωποι να επαναστατήσουν. Μπορεί να ακούγεται «ριζοσπαστικό», αλλά μόνο έτσι θα αποκατασταθεί το δίκιο και θα θριαμβεύσει η αλήθεια. Μάλιστα, όπως έλεγε και ο ίδιος , «Μην ξεχνάτε τι έγινε στο παρελθόν στη Γαλλία με την Παρισινή Κομμούνα. Γιατί, λοιπόν, να μην επαναληφθεί; Κι όταν ξεκινήσει, αυτή τη φορά, δε θα σταματήσει όπως έγινε στη Γαλλία, αλλά θα εξαπλωθεί παγκοσμίως.»»
Πιστεύετε πως σήμερα υπάρχουν μορφές (πολιτικών, οικονομολόγων, κοινωνιολόγων...) ανάλογου βεληνεκούς;
«Νομίζω, χωρίς να είμαι ειδικός, ότι τουλάχιστον πολιτικές μορφές του μεγέθους Μαρξ δεν υπάρχουν. Υπάρχουν, βέβαια, κάποιοι οι οποίοι έχουν βασιστεί στις απόψεις και θέσεις του Μαρξ για να πουν τα πράγματα με άλλα λόγια.»
Η παράσταση, εκτός από χιούμορ, έχει και πολιτικά μηνύματα. Βλέπετε ότι ο κόσμος φεύγει προβληματισμένος από το θέατρο;
«Το έργο δεν είναι καθόλου πολιτική μπροσούρα. Η αμαξοστοιχία του μπορεί να είναι οι πολιτικές του ιδέες αλλά τα βαγόνια είναι γεμάτα χιούμορ. Εξάλλου, όπως λέει κι ο ίδιος: «Πρώτα απʼ όλα θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι... Δεν είμαι Μαρξιστής! »»
Την Κρήτη τη γνωρίζετε καλά, και μέσα από τις συνεργασίες σας με το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης. Πώς είναι το κοινό της;
«Το κοινό είναι το ίδιο παγκοσμίως. Αν κάτι θα θέλαμε να ξεχωρίζει τους Κρήτες, είναι το ανεπτυγμένο μεσογειακό τους ταπεραμέντο.»
Ποια θεωρείτε πως είναι η θέση του θεάτρου στη σημερινή εικόνα της Ελλάδας;
«Το θέατρο, παρότι γεννήθηκε στην Ελλάδα, η θέση του τα τελευταία χρόνια είναι υποτιμημένη. Και, κυρίως, από τους πολιτικούς μας και τις εκάστοτε κυβερνήσεις με τα μηδαμινά κονδύλια τους που διαθέτουν για τον Πολιτισμό.
Ενώ θα έπρεπε να είναι η κινητήριος δύναμη και ο ορυκτός μας πλούτος, εμείς αυτό τον πλούτο κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τον υποτιμήσουμε και, τέλος, να τον θάψουμε.»