Ο κ. Μπατζόπουλος εξηγεί πως η επιτροπή ξεκίνησε με στόχο να βοηθήσει όσους έχουν ανάγκη και έχουν βυθιστεί στην απελπισία, λόγω της οικονομικής κρίσης. «Είναι υποχρέωσή μας να προσφέρουμε στο συνάνθρωπο λίγη χαρά, να βλέπουμε ανθρώπους να χαμογελάνε έστω τις λίγες αυτές στιγμές. Τα συσσίτια δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο αλλά ένα σημάδι ζωής για αυτούς τους ανθρώπους», αναφέρει.

Από τα συσσίτια περνάνε πολύτεκνοι, άνεργοι, άνθρωποι τρίτης ηλικίας που έχει «ψαλιδιστεί» η σύνταξή τους, άτομα που είχαν μια αξιοπρεπή ζωή, μπορούσαν να σταθούν στα πόδια τους αλλά έχασαν τη δουλειά τους, το σπίτι τους και τώρα περιμένουν τα συσσίτια για να φάνε.

«Μία περίπτωση θα τη θυμάμαι όσο ζω. Μία μητέρα παιδιών στο σχολείο μας έρχεται από νωρίς, παίρνει το συσσίτιο, το βάζει στην κατσαρόλα λίγο πριν έρθουν από το σχολείο τα παιδιά και βάζει φαγητό στο τραπέζι ενώ τα παιδιά δεν ξέρουν ότι είναι από το συσσίτιο και δε γνωρίζουν τη δραματική κατάσταση, στην οποία έχουν περιέλθει», αναφέρει.