Τις τελευταίες μέρες επιχειρείται από πολλές πλευρές μια προσπάθεια σπίλωσης του ονόματος του Νίκου Μαχλά.

Τεχνιέντως περνάει προς τα έξω και από παλιά μέλη της διοίκησης και από πολλούς άλλους το μήνυμα ότι για την τραγική εικόνα του ΟΦΗ στο οικονομικό κομμάτι ευθύνεται αποκλειστικά ο Νίκος Μαχλάς και τώρα που έφυγε όλα θα γίνουν πολύ καλύτερα. Θα ήμασταν οι τελευταίοι που θα κάναμε τον δικηγόρο του διαβόλου αλλά κάποια πράγματα πρέπει να μπουν στη θέση τους για να μην διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα.

Ο Μαχλάς έχει πράγματι μεγάλες ευθύνες για το γεγονός ότι η ομάδα επί προεδρίας του αντί να μειώσει το χρέος το αύξησε σε σημείο που να φτάνει μαζί με την φετινή χρήση περίπου τα 10 εκ. ευρώ. Η ευθύνη του έγκειται στο ότι δεν βρήκε πόρους πέρα από τα τηλεοπτικά και τον ΟΠΑΠ και από την άλλη αυτά τα δυο χρόνια έκανε αρκετές λάθος επιλογές στις μεταγραφές που κόστισαν τόσο αγωνιστικά όσο και οικονομικά. Ευθύνεται επίσης και για την άσκηση διοίκησης η οποία είχε ένα συγκεντρωτικό χαρακτήρα. Ο Μαχλάς είναι μια ισχυρή ποδοσφαιρική προσωπικότητα, πίστεψε όμως και αυτό ήταν το λάθος του ότι αυτό αρκεί για να διοικήσει κανείς μια ομάδα. Από την άλλη επί της προεδρίας του ο ΟΦΗ κατάφερε μέσα από συμπληγάδες να επιτύχει την επάνοδο του στην μεγάλη κατηγορία ενώ το όνομα του ήταν ο μαγνήτης που έφερε κάποιους καλούς παίκτες στο Ηράκλειο οι οποίοι σε διαφορετική περίπτωση ίσως να μην έρχονταν με αυτή την οικονομική κατάσταση στην ομάδα του Ηρακλείου. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι ο Μαχλάς έμεινε και ρίσκαρε τόσο την ψυχική και σωματική του υγεία όσο και την οικονομική του κατάσταση καθώς ήταν από τους ελάχιστους που έβαλε… πλάτη αλλά και υπογραφές όταν αρκετοί δεν βρέθηκαν διαθέσιμοι να το κάνουν την ώρα που “έκαιγε η μπάλα”.

Για τα λάθη και τις παραλείψεις του πάντως δεν έχει μόνο αυτός την ευθύνη. Και τα υπόλοιπα μέλη πού ήταν; Δεν δικαιούται σήμερα κανείς να βγαίνει και να βάλλει κατά του Μαχλά καθώς οι περισσότεροι όταν έπρεπε να βγουν και να μιλήσουν προτιμούσαν για τους δικούς τους λόγους την σιωπή. Μια κριτική για να έχει αξία πρέπει να γίνεται στην ώρα της και όχι κατόπιν εορτής. Ένα μέλος μιας διοίκησης ή συμμετέχει ενεργά ή παίρνει το καπελάκι του και φεύγει καταγγέλλοντας τους λόγους και τις αιτίες. Αν ο Μαχλάς λειτουργούσε με συγκεντρωτισμό και τα είχε πάρει όλα πάνω του ή απέρριπτε ιδέες και προτάσεις ή δεν ενημέρωνε τα μέλη, δεν φταίει μόνο αυτός αλλά και οι συνεργάτες του που του το επέτρεψαν. Δεν μπορεί εξάλλου να μην γνώριζαν την οικονομική κατάσταση της ομάδας και αν αυτό συνέβαινε η μισή ευθύνη είναι δική τους. Τα γράφουμε αυτά γιατί κυριαρχεί η αίσθηση ότι ουδείς γνώριζε τίποτα για όλα αυτά.

Τα πρώτα δείγματα γραφής της διοικούσας επιτροπής είναι θετικά και αν έχει την στήριξη όλων μπορεί έστω και κάτω από αντίξοες συνθήκες να προσφέρει έργο. Όσο για τον Μαχλά θα τον κρίνει η ιστορία με τα θετικά του και τα αρνητικά του. Αυτό που δεν αντέχεται ωστόσο είναι ο μηδενισμός των πάντων, κάτι που αλλιώς λέγεται αχαριστία…

Νίκος Μαρκάκης