Η ζωή

συνεχίζεται

«Εκείνο το πιτσιρίκι που είχε θαυμάσει ο κόσμος στο ντεμπούτο του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στο παιχνίδι με το Αιγάλεω, στις 7 Ιανουαρίου 2007, σε ηλικία 16 χρόνων και κάτι μηνών, δεν είναι πια πιτσιρίκι. Ο Σωτήρης Νίνης είνια πια... κανονικό αντράκι που μπορεί να ονειρεύεται πολλά περισσότερα. Κι όχι μόνο να ονειρεύεται, αλλά και να φιλοδοξεί να κάνει διεθνή καριέρα.

Στον Παναθηναϊκό θύμωσαν για τις συζητήσεις που είχε ξεκινήσει με την Πάρμα και έφτασαν στο σημείο να του στείλουν ακόμα και εξώδικο. Κι όπωςλένε και τα ρεπορτάζ, οι “πράσινοι” μπορεί και να φτάσουν μέχρι και τη ΦΙΦΑ. Πώς όμως θα αποδείξουν ότι μιλούσε πραγματικά πριν από την 1η Ιανουαρίου κι όχι μετά; Αποδεικνύονται ποτέ αυτά; Αναρωτιέται κανείς αν πραγματικά υπάρχει λόγος... θυμού! Γιατί απλούστατα ο Νίνης, όπως κάθε επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, κοίταξε και κοιτάζει το συμφέρον του. Ολα τα υπόλοιπα -περί φανέλας, οράματος και λοιπά- ανήκουν σεμια άλλη ρομαντική εποχή, η οποία, καλώς ή κακώς, έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί... Οι “πράσινοι” θα μπορούσαν να είχαν “δέσει” τον Νίκη πολύ νωρίτερα, κι έτσι ούτε να αγωνιούν ούτε να τον κατηγορούν για την όποια ασυνέπεια, αν υπάρχει. Ναι, στον Παναθηναϊκό αναδείχτηκε, από κει τον γνώρισε ολος ο κόσμος, εκεί ανδρώθηκε κι από κει ξεπετάχτηκε, αλλά αυτό δεν σημαίνει επʼουδενί ότι απαγορεύεται να έχει βλέψεις και να αναζητά το επόμενο βήμα στη ζωή και στην καριέρα του. Κι αν όντως τον δελεάζει η ευκαιρία να παίξει στο Καμπιονάτο (με ένα πολύ σημαντικό ποσόν, μαλιστα), ουδείς πραγματικά μπορεί να τον φρενάρει. Γιατί τα όνειρα και η διαφορετική προοπτική είναι κανόνας και στη ζωή και στο ποδόσφαιρο. Αν πάλι υπάρχουν περιθώρια, οι “πράσινοι” οφείλουν να τα κυνηγήσουν, δελεάζοντάς τον για να παραμείνει στην ομάδα. Ως εκεί, όμως. Η ζωή συνεχίζεται πάντα και για όλους»....

Μ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ