Χρόνια πολλά και καλή χρονιά. Με φαντασία κυρίως διότι με αυτήν θα έρθουν δημιουργικές ιδέες για ένα καλύτερο αύριο.
Ηδη περπατάμε τις πρώτες ώρες του 2012 και όλα τα μηνύματα δείχνουν ότι το δίσεκτο αυτό έτος δεν θα διαφέρει από το 2011. Ενα 2011 που πέρασε (όπως πέρασε) και μας έδωσε σημαντικά μαθήματα ζωής, λόγω κρίσης βεβαίως, βεβαίως...
Ο Σωκράτης έλεγε ότι ο άνθρωπος μαθαίνει με το πέρασμα του χρόνου. Αυτό που δεν μας είπε είναι ότι πολλά από αυτά που μαθαίνει μπορεί να ανατρέπουν τις προηγούμενες θεωρίες ζωής, τις συνήθειες και τον τρόπο σκέψης του. Οχι τόσο σε σοβαρό αλλά σε χαλαρό, καθημερινό επίπεδο.
Το 2011 η κρίση έπαψε τον καθοριστικό ρόλο στη ζωή όλων μας και οι προεκτάσεις της σημάδεψαν επιλογές, απαιτήσεις και τις παρεκτροπές από τις συνήθειές μας.
Μάθαμε (για όσους δεν ήξεραν) ότι ο δρόμος δεν χρησιμεύει μόνο για αυτοκίνητα και μηχανές αλλά και για πορείες. Για διαδηλώσεις. Πολλοί κατέβηκαν στους δρόμους για να μουτζώσουν, να δηλώσουν ότι δεν νιώθουν υπαίτιοι ενός προβλήματος, του οποίου έχουν βρεθεί να είναι μέρος.
Μάθαμε ότι οι... ψύλλοι που μπαίνουν στʼ αυτιά είναι πραγματικοί. Και οι υποψίες του κόσμου βγήκαν στη φόρα. Και πολλές από αυτές δικαιώθηκαν. Καχυποψία για το πρωτάθλημα ποδοσφαίρου μετά το σκάνδαλο με τις κασέτες. Καχυποψία στην πολιτική για το δημοψήφισμα Παπανδρέου και τα παιχνίδια κερδοσκοπίας πίσω από κάθε κίνηση μέλους της κυβέρνησης που ανεβοκατέβαζαν την ισχύ του ευρώ. Καχυποψία στους δρόμους με βίντεο προβοκάτσιας να φτάνουν στα δελτία ειδήσεων και τον κόσμο να αμφισβητεί την ΕΛ.ΑΣ.
Μάθαμε, ότι εκείνα τα ακριβά παπούτσια ή σακάκια που είδαμε στη βιτρίνα ή εκείνο το ταξίδι εκτός Ελλάδος θα πρέπει να ξεχαστούν. ʽΗ τουλάχιστον να περιοριστούν. Ο καιρός «τα σκάω» γιατί έχω και μου αρέσει, πέρασε. Γιατί παλιότερα, κουτσά στραβά μας έπαιρνε η κάποια υπερβολή. Τώρα όχι δυο δουλειές για τον καθένα αλλά... καμία. Μόνο τα απαραίτητα, γιατί υπήρξαν και θα υπάρξουν χαράτσια που τρώνε τον μισθό (για όσους ακόμα υπάρχει αυτός).
Η οικονομική στενότητα ανάγκασε πολύ κόσμο να μείνει στο σπίτι. Μπορεί να γκρίνιαξε γιʼ αυτό, αλλά μάθαμε να εκτιμάμε αυτόν τον χρόνο στο σπίτι και πώς να τον αξιοποιούμε. Είτε... λιώνοντας στον καναπέ βλέποντας αστυνομικά ή τούρκικα είτε με playstation, είτε διαβάζοντας κανένα βιβλίο, είτε παίζοντας με την οικογένεια!
Είδαμε θλιβερές εικόνες από το τσουνάμι στην Ιαπωνία και από τους δεκάδες τυφώνες στην αμερικανική ήπειρο και όλοι μας ξανασκεφτήκαμε ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι δυνατός για να τα βάλει με τη φύση. Μάθαμε την αύξηση της ανεργίας, την πολύμηνη καθυστέρηση των μισθών, τις μειώσεις τους και ότι καλούμαστε να πληρώσουμε τα σπασμένα του κράτους. Μάθαμε γενικά ότι είμαστε μόνοι. Και ότι κόντρα σε όσα συμβαίνουν, στα όσα χαράτσια επιβληθούν, οφείλουμε να παλαίψουμε με τις δικές μας δυνάμεις, με την εργατικότητά μας και με το μυαλό μας. Για να επιβιώσουμε...
Αντώνης Παπουτσάκης