Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν ή έστω μόλις αρχίζει να… γουργουρίζει το στομάχι.
Αν δεν προνοήσεις για να φας θα πεινάσεις. Αυτό ισχύει και στο ποδόσφαιρο. Σε μια εποχή όπου η οικονομική κρίση όχι απλά έχει χτυπήσει την πόρτα αλλά έχει εισβάλει απειλητικά στο χώρο και απειλεί με αφανισμό ακόμα και ιστορικές ομάδες, θα αντέξουν και θα επιβιώσουν μόνο αυτές(οι ομάδες) που έχουν φροντίσει να υπάρχει πίσω από την βιτρίνα η υποδομή.
Ποδόσφαιρο τέλος όπως το γνωρίσαμε και το ζήσαμε τα τελευταία χρόνια με τις καραβιές των ξένων να έρχονται στην Ελλάδα. Ξεπείνασαν αυτοί και πείνασαν οι ομάδες φτάνοντας πολλές από αυτές στο χείλος της χρεοκοπίας. Ξοδεύοντας χρήματα για την αγορά αμφιβόλου ποιότητας και προσέλευσης ποδοσφαιριστών και αφήνοντας στο περιθώριο τους Έλληνες παίκτες.
Αναγκαστικά, λοιπόν, οφείλουν πια μετά από την τροπή που έχει πάρει η οικονομική κρίση να επαναπροσδιορίσουν την φιλοσοφία τους και να στραφούν προς τις Ακαδημίες. Θέλοντας και μη πρέπει να το κάνουν γιατί διαφορετικά θα έχουν ημερομηνία λήξης. Οι εποχές των παχέων αγελάδων στο ελληνικό ποδόσφαιρο όπως έχουμε ξαναγράψει, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται αυτό δεν έχουν θέση σήμερα στο χώρο. Ακόμα και οι λεγόμενες μεγάλες ομάδες θα έρθει η ώρα που θα κάνουν στροφή προς αυτή την κατεύθυνση. Ζωντανό παράδειγμα η ΑΕΚ η οποία από το καλοκαίρι άρχισε να…ξεφορτώνει ό,τι καλό είχε. Έδιωξε Σκόκο, Μπλάνκο, Σάχα, Μαιστόροβιτς και το…γύρισε στα νέα παιδιά ενώ ετοιμάζεται μέχρι το καλοκαίρι να…σκουπίσει και τις παλιές σειρές(Λυμπερόπουλος, Δέλλας) για να μην βουλιάξει το καράβι. Το ίδιο κάνει και ο Πανιώνιος. Καλός παίκτης ο Εστογιανόφ αλλά όχι για τα…δόντια μιας ομάδας που χρωστάει παντού. Αφήνει λοιπόν, για να σωθεί Εστιογιανόφ, Ριέρα και Κουμορτζί και αρχίζει να δίνει ευκαιρίες σε νέα παιδιά. Οκτώ νέους παίκτες χρησιμοποίησε στην Ξάνθη ο Μάντζιος. Αυτή η λύση αποτελεί μονόδρομο για τις περισσότερες ομάδες ακόμα και για τις πιο υγιείς οικονομικά που δεν έχουν τόσο σοβαρό πρόβλημα.
Ο Εργοτέλης, για παράδειγμα, έλαβε ήδη το μήνυμα και από το καλοκαίρι άλλαξε πολιτική στο θέμα των μικρών. Οι κιτρινόμαυροι δούλευαν πάντα με τις Ακαδημίες αλλά οι νέοι δεν έπαιρναν εύκολα την ευκαιρία. Φέτος όμως φτάνοντας στο τέλος του πρώτου μισού έχουν πάρει χρόνο σχεδόν όλοι οι μικροί. Σαρρής, Μπουχαλάκης, Καβουσάκης, Ρέντζας, Τζανακάκης, Καρέλης, Χαντί, Χρυσοφάκης και μάλιστα κάποιοι χτυπάνε και την πόρτα της καθιέρωσης ενώ από πίσω ετοιμάζονται κι άλλοι. Οι ομάδες που θα κινηθούν σε αυτό το πλαίσιο μακριά από σπατάλες έχουν πιθανότητες να αντεπεξέλθουν στην κρίση και να συνεχίσουν να υπάρχουν οικονομικά και αγωνιστικά. Τα μεγάλα συμβόλαια δεν έχουν πλέον θέση στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι «εγκληματικό» μια ομάδα να έχει σε μια τέτοια περίοδο παίκτες και να τους πληρώνει…χρυσάφι για να σκουπίζουν τον πάγκο ή την εξέδρα. Ο Παπουτσάκης το έβλεπε από το καλοκαίρι και προχώρησε σε σημαντικές μειώσεις και περικοπές.
Αυτό οφείλει να κάνει άμεσα και ο ΟΦΗ που ακόμα δεν δείχνει να αντιδρά στην οικονομική καταιγίδα. Τώρα που η ομάδα είναι κοντά στην παραμονή πρέπει να προχωρήσει σε γενναίες περικοπές για να προετοιμάσει μια ομαλή επόμενη μέρα. Δυστυχώς η ασπρόμαυρη ομάδα της πόλης δείχνει να είναι απροετοίμαστη αφού πίσω από την βιτρίνα αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει βάθος αλλά ποτέ δεν είναι αργά. Είπαμε, των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν. Ας αφουγκραστούν και στον ΟΦΗ λοιπόν τις επιταγές των καιρών για να μην τρέχουν στα…ποδοσφαιρικά συσσίτια για φαγητό…
Νίκος Μαρκάκης
