Είναι τυχερός ο ΟΦΗ που έχει στο έμψυχο δυναμικό του τον Ρόι Κάρολ. Όχι μόνο επειδή είναι ένας καλός τερματοφύλακας αλλά διότι συνδυάζει το πακέτο που πρέπει να έχει ένας παίκτης-ηγέτης.

Τέτοιος είναι ο Βορειοϊρλανδός γκολκίπερ και το απέδειξε με την κίνηση που έκανε στο Αγρίνιο μετά το τέλος της αναμέτρησης με τον Παναιτωλικό.

Ο Κάρολ χωρίς να το σκεφτεί-για παίκτες του επιπέδου του αυτό είναι το φυσιολογικό-έσπευσε να συγχαρεί τον Μπλάζιτς για την καλή του απόδοση και για την απόκρουση που έκανε στο 74ʼ στο τετ-α-τετ με τον Μάντζιο. Αυτή η απόκρουση στέρησε, ίσως, από την ομάδα του έναν βαθμό ωστόσο ο Κάρολ θεώρησε υποχρέωση του να δώσει το χέρι στον συνάδελφο του και να τον επιβραβεύσει για την καλή του παρουσία. Αυτή η κίνηση του τερματοφύλακα του ΟΦΗ είναι από τις σπάνιες που βλέπουμε στα ελληνικά γήπεδα εν αντιθέσει με το εξωτερικό όπου αποτελούν τον κανόνα. Ο Κάρολ που έχει ζήσει πολλά χρόνια στα γήπεδα της Αγγλίας αποτελεί ένα καλό παράδειγμα για όλους τους Έλληνες ποδοσφαιριστές να πετάξουν από πάνω τους τα ταμπού που κουβαλάνε εδώ και πολλά χρόνια και να δουν το ποδόσφαιρο όπως πρέπει να το βλέπουν όλοι: σαν ένα παιχνίδι στο οποίο αντίπαλοι υπάρχουν μόνο στα 90ʼ ενός αγώνα.

Αυτή την κίνηση του Κάρολ δεν θα μπορούσε να την κάνει τώρα (στο παρελθόν είχαμε τέτοια περιστατικά) εύκολα Έλληνας ποδοσφαιριστής ή άλλος παίκτης που αγωνίζεται στο ελληνικό πρωτάθλημα. Μπορείτε να φανταστείτε, για παράδειγμα, τον Αβραάμ Παπαδόπουλο να πήγαινε μετά το ντέρμπι με τον ΠΑΟ να συγχαρεί τον Καπίνο για την εκπληκτική του απόκρουση που στέρησε από τον Ολυμπιακό τους τρεις βαθμούς; Και τι θα έγραφε μετά ο οπαδικός τύπος; Ενώ αν του μιλούσε στα…γαλλικά πιθανότατα θα γινόταν ο ήρωας στη συνείδηση του μέσου οπαδού. Αυτά στο εξωτερικό είναι ξεπερασμένα. Οι παίκτες συνηθίζουν ακόμα και μετά από ντέρμπι να αλλάζουν φανέλες και να φεύγουν αγκαλιασμένοι για τα αποδυτήρια. Μόνο ένας παίκτης που έχει ζήσει αυτή τη νοοτροπία έχοντας φορέσει τη φανέλα της θρυλικής Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα μπορούσε να το κάνει αυτό στην Ελλάδα.

Ο Ρόι Κάρολ είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο για τον ΟΦΗ. Ανεξάρτητα από το παρελθόν του και τους λόγους που τον έφεραν μπροστά σε ένα άδοξο τέλος της καριέρας του ο έμπειρος πορτιέρο φέρνει μαζί του μια άλλη κουλτούρα. Για την κρητική ομάδα είναι πολυτέλεια να έχει ένα τέτοιο παίκτη στη δύναμη της και πρέπει να τον αξιοποιήσει σε όλα τα επίπεδα. Να πάρει από αυτόν αγωνιστικά και όχι μόνο. Οι παραστάσεις του και τα βιώματα του είναι πολύ σημαντικά και οι εμπειρίες του είναι χρήσιμες και για τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές. Και φυσικά είναι ακόμα και τώρα ένας πολύ καλός τερματοφύλακας, ίσως από τους δυο τρεις καλύτερους που αγωνίζονται αυτή τη στιγμή στο φτωχό (και στην θέση αυτή) ελληνικό πρωτάθλημα. Είναι λοιπόν, πολύ πιθανό, ο Κάρολ πέραν όλων των άλλων να φέρει και οικονομικά κέρδη στον ΟΦΗ αν το διαχειριστούν έξυπνα στην κρητική ομάδα. Ο Γενάρης είναι κοντά και υπάρχουν ομάδες που έχουν τρεις και τέσσερις τερματοφύλακες αλλά Κάρολ δεν διαθέτουν....

Νίκος Μαρκάκης