Χωρίς αμφιβολία το εμιράτο της Κρήτης αποτελούσε τον πιο επικίνδυνο αντίπαλο του Βυζαντίου αλλά οι περισσότερες επιδρομές του στα βυζαντινά νησιά του Αιγαίου ήταν αποτέλεσμα της επεκτατικής πολιτικής του και όχι άσκοπων λεηλασιών. Τα αραβικά νομίσματα που έχουν βρεθεί αποκαλύπτουν την οικονομική ευρωστία του εμιράτου που είχε αναπτύξει σε εντυπωσιακό βαθμό τη γεωργία και το διεθνές εμπόριο. Δυστυχώς δεν υπάρχουν στοιχεία για τις σχέσεις των Ανδαλούσιων κατακτητών της Κρήτης με τον ντόπιο πληθυσμό, εκτός από ελάχιστες καταγεγραμμένες μαρτυρίες.

Το δεύτερο θέμα του συνεδρίου, «Τα λιμάνια της ανατολικής Μεσογείου και της Ερυθράς θάλασσας (4ος π.Χ. – 13ος αι. μ.Χ)», αφορά στα λιμάνια της ανατολικής Μεσογείου και της Ερυθράς θάλασσας από τον 4ο αι. π.Χ. έως τον 13ο αι. μ.Χ. με έμφαση στα βυζαντινά λιμάνια.