
Του Κώστα Μπογδανίδη
Κι όμως υπάρχει…Θεός! Κι αγαπάει αυτή τη χώρα…Αλλιώς πως εξηγείται ότι σε μια τέτοια κρίσιμη και δραματική περίοδο ʽέτυχεʼ να κυβερνά το ΠΑΣΟΚ και όχι μια άλλη παράταξη- σε αυτή την περίπτωση θα είχαν ξηλωθεί πεζοδρόμια, θα είχαμε ήδη γίνει παρανάλωμα του πυρός…
Το κυβερνητικό κόμμα είναι το τελευταίο που μπορεί να…κλαίει σήμερα γιατί έσπειρε ανέμους και θερίζει…τυφώνες!
Η λογική της αρ(π)αχτής νομενκλατούρας, που στο όνομα του ʽκυρίαρχου λαούʼ καταλύει τους νόμους, δεν λογαριάζει θεσμούς και Δίκαιο, που βάζει το κομματικό- προσωπικό όφελος πάνω από το εθνικό-πατριωτικό συμφέρον καλλιεργήθηκε (και κολλήθηκε ως…ιός σε όλα τα κόμματα) από αυτούς που σήμερα υπόκεινται στα…λαϊκά βασανιστήρια!
Ποιος έμαθε άραγε στους νέους, τους εργαζόμενους, τους υπαλλήλους το δρόμο της κατάληψης, του βολέματος, του ʽόποιος φωνάζει έχει δίκιοʼ; Ποιος ʽγιγάντωσεʼ τον κρατικό συνδικαλισμό που έγινε όχημα για κάθε υπουργικό χαρτοφυλάκιο; Ποιος έτρεχε με τον κάθε παράνομο για να τον υπερασπιστεί στα δικαστήρια; Ποιος έκλεινε δρόμους για να μην περνά ο αρχηγός μιας άλλης παράταξης; Ποιος άραγε ξεσήκωνε τον κόσμο για να μην πάρουν τα…αρχαία- τα ʽιερά και τα όσια της φυλήςʼ- από το μουσείο, ποιος έδενε τη…νομαρχία με τα τρακτέρ;
Μα, όλοι εκείνοι που πήγαν στον Πειραιά κι έκλαιγαν μαζί με τους δαρμένους αγρότες, όλοι αυτοί στους οποίους σήμερα επιστρέφει το…μπούμερανγκ που πέταξαν πριν 30 και πλέον χρόνια και τώρα τους βαράει κατακέφαλα- προς το παρόν μόνο ως…αυγό ή γιαούρτι!
Τα όσα έγιναν χθες μάς πονούν. Αλλά δείχνουν ότι η Ελλάδα διατηρεί ακόμη μια στοιχειώδη ιστορική ρέντα: δεν άνοιξε ευτυχώς ʽμύτηʼ, δεν θρηνήσαμε θύματα (για πόσο ακόμη;) παρά τις αντιδράσεις μια μερίδας του κόσμου που έχει πληγωθεί, τη βεβήλωση συμβόλων, την απαξίωση θεσμών και το ʽκούρεμαʼ της ιστορικής μας μνήμης.
Όλα αυτά εξηγούνται όσο και αν δεν μπορούν να δικαιολογηθούν. Γιατί έγινε σε μια περίοδο που τα νεύρα είναι τεντωμένα, είμαστε με τα ʽόπλα παρά πόδαʼ, ένα βήμα πριν την κοινωνική έκρηξη.
Αλλά κυρίως εξηγούνται μια κι έχουν γενεσιουργό αιτία: Στη νοοτροπία που το σημερινό κυβερνητικό κόμμα καλλιέργησε σε μια ολόκληρη κοινωνία η οποία περιμένει ακόμη το…ραντεβού με την ιστορία.

