
Αποτελεί γενική παραδοχή ότι η αποκαλούμενη μικροεγκληματικότητα, δηλαδή οι διαρρήξεις και κλοπές σε σπίτια και καταστήματα, οι ληστείες σε περίπτερα,μίνι-μάρκετ, φαρμακεία κλπ, αρπαγές τσαντών, πορνεία κλπ, συνδέεται άμεσα με την δράση τοξικομανών.
Όμως το σύστημα, σε όλες τις βαθμίδες του, παραμένει διάτρητο
Οικογενειακά δράματα στον ...πυρετό της ηρωίνης ξεδιπλώνονται σχεδόν καθημερινά στα γραφεία της Δίωξης Ναρκωτικών Ηρακλείου. «Ούτε στον χειρότερο εχθρό!» σπεύδουν, σχεδόν με αποστροφή, να σχολιάσουν οι αστυνομικοί της ομάδας για την ύπαρξη ενός τοξικομανούς μέσα σε μία οικογένεια. Πολύ περισσότερο όταν ο χρήστης είναι το ίδιο το παιδί ή ακόμα τραγικότερα, τα παιδιά. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που γίνονται χρήστες δύο, ακόμα και τρία αδέρφια από οικογένειες που κατά τα άλλα θεωρούνται από τις καλύτερες.
Οι αστυνομικοί της υπηρεσίας έχουν δει το «έργο» και από την καλή και από την ανάποδη.
Γονείς να κλαίνε και να αγωνιούν πώς θα σώσουν το παιδί τους και αν το ξημέρωμα θα είναι ζωντανό. Πατεράδες σε κατάσταση εξαθλίωσης να σηκώνουν το τηλέφωνο και να καλούν την Αστυνομία: «ελάτε να τον πιάσετε». Μητέρες που κερώνουν από τον τρόμο γιατί αυτός που έχουν απέναντι τους δεν είναι ο γιος τους, αλλά ένας άγνωστος, ένα «θηρίο».
Το αγόρι του χθες, γίνεται το κλεφτρόνι του σήμερα και ο «τσαντάκιας» του αύριο. Κορίτσια σαν τα κρύα τα νερά, άριστες μαθήτριες με προοπτική στην ζωή τους, περιφέρουν τα κορμιά τους στην διάθεση οποιουδήποτε θα τους δώσει την «μαγική» σκόνη ή δέχονται αβίαστα να συμμετάσχουν σε παραβατικές συμπεριφορές. Η εξασφάλιση μίας δόσης-πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- περνάει από τον …δρόμο του απόλυτου εξευτελισμού.
Η τοξικομανία συνδέεται άμεσα με την καθημερινή εγκληματικότητα
Αποτελεί γενική παραδοχή ότι η αποκαλούμενη μικροεγκληματικότητα, δηλαδή οι διαρρήξεις και κλοπές σε σπίτια και καταστήματα, οι ληστείες σε περίπτερα, μίνι-μάρκετ, φαρμακεία κλπ, αρπαγές τσαντών, πορνεία κλπ, συνδέεται άμεσα με την δράση τοξικομανών. Όμως το σύστημα, σε όλες τις βαθμίδες του, παραμένει διάτρητο. Ακόμα και τώρα με το περίφημο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο υποτίθεται επιδιώκει την θεραπεία του τοξικομανή ακόμα και μέσα στην φυλακή, αποκαλύπτεται το τεράστιο κενό που υπάρχει από πλευράς Πολιτείας στην αντιμετώπιση αυτού του «καυτού» προβλήματος για την κοινωνία καθώς ελλείψει κονδυλίων κινδυνεύουν με κλείσιμο ακόμα και οι λιγοστές θεραπευτικές δομές.
Παρʼ όλα αυτά αστυνομικοί υπογραμμίζουν ότι ακόμα στο Ηράκλειο η κατάσταση των τοξικομανών είναι καλύτερη από εκείνη που ζουν οι τοξικομανείς της Αθήνας. «Στο Ηράκλειο οι περισσότεροι τοξικομανείς θα έχουν έστω μία στοιχειώδη περίθαλψη. Θα βρουν ένα πιάτο φαγητό από το σπίτι τους, ένα κρεβάτι να κοιμηθούν, καθαρά ρούχα. Στην Αθήνα αυτό δεν υπάρχει. Ο τοξικομανής είναι συνήθως άστεγος, δεν έχει ούτε να φάει. Εκεί είναι πιο άγρια τα πράγματα».
Για την Αστυνομία πλέον δεν υπάρχει διαχωρισμός περιοχών στην διακίνηση των ναρκωτικών, ωστόσο υπάρχουν κάποιες περιοχές που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας και αυτές είναι οι Πατέλες, ο Κατσαμπάς, η Αγία Τριάδα, τα Καμίνια και τα Δειλινά.

