Πώς σας φαίνεται το κοινό στην Ελλάδα;

«Είναι πολύ ενθουσιώδες. Υπάρχει πρόβλημα με τη γλώσσα, γνωρίζω ελάχιστα Ελληνικά, ανησυχώ ότι δεν καταλαβαίνουν τι λέω, όμως, η γλώσσα της μουσικής ξεπερνά αυτό το πρόβλημα. Έχω δει κάποιες εκδηλώσεις του φεστιβάλ και το κοινό είναι καταπληκτικό και ανυπομονώ να δώσω τις συναυλίες μου εδώ.»

Είναι δύσκολο να «μπαίνετε στο πετσί» ανθρώπων που έχουν γράψει ιστορία;

«Όχι, πρέπει να βρεις κάποιο στοιχείο του στον εαυτό σου, την προσωπικότητά του, τι του αρέσει και τι όχι. Μετά είναι εύκολο. Όταν έπαιξα το Γιάννη Αγιάννη δεν μπορούσα να τον νιώσω, είχε περάσει χρόνια στη φυλακή, είχε νιώσει την αδικία, τελικά βρήκα το βάδισμά του, ένα βαρύ και αργό. Μόλις το βρήκα, είχα το χαρακτήρα και τα άλλα ήρθαν μόνα τους. Όσο αφορά στο «Φάντασμα της Οπερας», ήταν με προσθετικά μέλη, το πρόσωπό του δε φαίνεται, δεν έχει εκφράσεις, το «κλειδί» είναι στη γλώσσα του σώματος. Είναι αισθησιακός, ευαίσθητος, παρανοϊκός, ψυχωτικός κι έτσι χρησιμοποίησα ανάλογες κινήσεις και τον βρήκα εκεί. Όταν τον βρίσκεις, «κλειδώνει» και όποτε ανάβουν τα φώτα γίνεται ο ρόλος σου.»

Η φωνή του έχει πρωταγωνιστήσει σε πολλές θεατρικές επιτυχίες στο μουσικό θέατρο με κυριότερη το «Φάντασμα της Όπερας» .

Έχει παίξει τον Τσε Γκεβάρα στην «Εβίτα», τον Γιάννη Αγιάννη στους «Άθλιους» ενώ ένας από τους αγαπημένους του ρόλους ήταν του Ιούδα στο « Jesus Christ Superstar”. Είχε τη δική του εκπομπή στο BBC Wales με τίτλο'Peter Karrie.... Unmasked'.

Οι δισκογραφικές του δουλειές είναι οι εξής ' Theatrically Yours', -- 'Peter Karrie - Unmasked' ' The Impossible Dream' 'On the other side of love' . 'My Funny Old Lovely Old Wales' ..

Ο επόμενος ρόλος του θα είναι ο Ρασπούτιν.