
Η απόφαση της διοίκησης του Εργοτέλη να μην ζητήσει εισιτήρια για το ντέρμπι που θα γίνει το Σάββατο στο Γεντί Κουλέ αδικεί πολλούς.
Καταρχήν αδικεί τους φιλάθλους του Εργοτέλη που θα ήθελαν να πάνε στο γήπεδο, να φορέσουν το κασκόλ τους να φωνάξουν για την ομάδα τους και να πανηγυρίσουν και κάποιο γκολ αν αυτό έρθει. Αδικεί τον ΟΦΗ γιατί βάζει σε έναν τσουβάλι όλο τον κόσμο της ομάδας.
Το ότι έχουν σημειωθεί κατά καιρούς επεισόδια με οπαδούς άλλων ομάδων ή με την Αστυνομία δεν σημαίνει συλλήβδην ότι ο κόσμος του ΟΦΗ είναι φασαριόζος. Αδικεί και το ποδόσφαιρο του Ηρακλείου διότι διαμορφώνει μια λάθος εικόνα προς τα έξω για τις συνθήκες διεξαγωγής του ντέρμπι που ουσιαστικά δεν υπάρχουν.
Η διοίκηση του Εργοτέλη δικαιολόγησε αυτή την απόφαση εστιάζοντας στην ομαλή διεξαγωγή του αγώνα και στην ασφάλεια των φιλάθλων της ομάδας. Ουσιαστικά ομολογεί ότι φοβάται αλλά δεν εξηγεί τον λόγο. Ποιο λόγο έχει για να φοβάται ο Εργοτέλης όταν τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει πολλά παιχνίδια μεταξύ των δυο ομάδων και με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις όλα κύλησαν ομαλά; Και ποιο νόημα μπορεί να έχει αυτή η απόφαση τη στιγμή που μια εβδομάδα νωρίτερα είχε παραχωρήσει το μισό Παγκρήτιο Στάδιο στην ομάδα του Ολυμπιακού; Τότε δεν υπήρχε κίνδυνος επεισοδίων τα οποία εν τέλει δεν αποφεύχθηκαν;
Άκουγα χθες τον Δημήτρη Παπαδόπουλο να εξιστορεί στιγμές από τα παλαιότερα ντέρμπι των δυο ομάδων στο «Γεντί Κουλέ» και στο «Μαρτινέγκο» και με έπιανε θλίψη. Διότι μου περιέγραφε εικόνες με γεμάτα γήπεδα με οπαδούς και των δυο ομάδων, εξαιρετική ατμόσφαιρα και τα κλασικά πειράγματα μετά των τέλος των αγώνων. Και σήμερα τι; Φτάσαμε στο σημείο τα ντέρμπι να γίνονται με οπαδούς μόνο της γηπεδούχου ομάδας. Αυτό όμως δεν είναι ποδόσφαιρο και πολύ περισσότερο δεν αρμόζει στο Ηράκλειο. Δεν είναι τουλάχιστον αυτό που όλοι εμείς οι λίγο παλαιότεροι έχουμε στο μυαλό μας. Μπορεί να μην ζήσαμε εκείνες τις εποχές όπου στις δυο ομάδες έπαιζαν μεγάλοι παίκτες και να μην προλάβαμε τα παιχνίδια ανάμεσα τους όμως έχουμε τουλάχιστον την απαίτηση, όλοι εμείς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο και δεν το βλέπουμε σαν πόλεμο να διατηρηθεί αυτή η εικόνα.
Μπορεί οι εποχές να έχουν αλλάξει και τίποτα να μην είναι πλέον όπως παλιά αλλά το Ηράκλειο είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι δεν πρόκειται ποτέ να γίνει Θεσσαλονίκη. ΟΦΗ και Εργοτέλης θα έχουν πάντα αγωνιστικές διαφορές αλλά αυτές θα είναι μόνο μέσα στο γήπεδο. Ακόμα κι αν κάποιες φορές οι ομάδες ως ανώνυμες εταιρείες έρθουν σε αντιπαράθεση όπως έγινε ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν αυτό δεν μπορεί και δεν πρέπει να δηλητηριάσει το κλίμα στην πόλη και να δημιουργήσει δυο αντίπαλα στρατόπεδα.
Είναι ευχάριστο που από την πλευρά των οργανωμένων και από τις δυο πλευρές υπάρχει κατανόηση. Οι δηλώσεις των εκπροσώπων τους χθες στην «Π» δείχνουν το δρόμο. Μακάρι να δοθεί η δυνατότητα τουλάχιστον στο παιχνίδι του Βʼ Γύρου να αποδειχθεί ότι ο κόσμος του Ηρακλείου πέραν των 90ʼ ενός αγώνα δεν έχει τίποτα να χωρίσει. Γιατί αν φτάσουμε στο σημείο να παγιωθεί η απαγόρευση εισόδου στο γήπεδο του εκάστοτε φιλοξενούμενου συμπολίτη τότε δυστυχώς δεν θα έχουμε το δικαίωμα να καυχιόμαστε για το γεγονός ότι το Ηράκλειο έχει δυο ομάδες στην Σουπερ Λίγκα…
Νίκος Μαρκάκης

