
Της Αννας Κωνσταντουλάκη
Σε ένα καλύτερο αύριο, όχι στην ΕΛλάδα αλλά στο εξωτερικό, ελπίζουν στις μέρες μας πολλοί γιατροί και από το Ηράκλειο οι οποίοι φεύγουν για να εργαστούν ή να κάνουν ειδικότητα.
Από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα, 69 μέλη του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου έχουν κάνει αίτηση για να φύγουν εκτός Ελλάδας ενώ αρκετοί απʼ αυτούς έχουν ήδη αναχωρήσει αναζητώντας μια καλύτερη ζωή μακριά από τη σκια του μνημονίου και της τρόικας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου, σε εβδομαδιαία βάση 2-3 Ηρακλειώτες γιατροί ζητούν πληροφορίες και ενημέρωση για τα έγγραφα και τις διαδικασίες που απαιτούνται προκειμένου να μεταναστεύσουν.
Οι χώρες που επιλέγουν είναι κυρίως η Αγγλία, η Γερμανία, η Κύπρος, η Αυστραλία, το Βέλγιο, η Ελβετία, η Σουηδία και η Φινλανδία.
Διερευνητικές ερωτήσεις για το ίδιο θέμα κάνουν και οδοντίατροι, μέλη του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου.
“Γιατί φεύγω να εργαστώ στη Γερμανία”
Γιατρός, μητέρα δύο μικρών παιδιών που τα τελευταία 8 χρόνια ζούσε με την οικογένειά της στο Ηράκλειο, ετοιμάζεται να φύγει για την Γερμανία.
Η ίδια μίλησε στην “Π” για αυτή της την απόφαση, σημειώνοντας: “Την απόφαση αυτή την πήραμε με τον άνδρα μου πέρυσι.
Είναι πολύ δύσκολο να ζεις εδώ σʼ ένα τέτοιο κλίμα ανασφάλειας με χαμηλές αμοιβές και όχι καλές εργασιακές συνθήκες”.
Οπως μας είπε, η συγκεκριμένη γιατρός που έχει τελειώσει την ειδικότητά της σε νοσοκομείο του Ηρακλείου, (η ίδια δεν επιθυμεί να δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία της), αναχωρεί για την Γερμανία όπου θα λειτουργεί συνεταιρικά ιατρείο με έναν Γερμανό συνάδελφό της.
“Εδώ δεν υπάρχει καμία οργάνωση”
Σύμφωνα με τις επισημάνσεις της, εδώ ο μισθός της ήταν 1200 ευρώ ενώ στη Γερμανία ο μισθός της θα είναι σχεδόν τριπλάσιος.
“Δεν είναι μόνο οι χαμηλές αμοιβές, αλλά και οι εργασικές συνθήκες. Στη Γερμανία θα εργάζομαι 35 ώρες ανά εβδομάδα, εδώ εργαζόμουν έως και 16 ώρες την ημέρα συνεχώς.
Επιπλέον, δεν υπάρχει καμία οργάνωση.
Το προσωπικό είναι λίγο και πάντα είχαμε έλλειψη σε υλικά.
Μας έλειπαν ακόμα και οι γάζες.
“Για μια καλύτερη ποιότητα ζωής “
Φεύγει με ανακούφιση για τη Γερμανία αναζητώντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Σύμφωνα με την γιατρό, οι συνάδελφοί της στο νοσοκομείο αντιμετωπίζουν με πολύ φόβο και άγχος το μέλλον τους γιατί δεν γνωρίζουν τι θα φέρει το αύριο.
“Αναγκάζονται να φύγουν”
“Δυστυχώς, οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες ώθούν στις μέρες μας πολλούς νέους γιατρούς να φύγουν στο εξωτερικό”, σχολίασε ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Ηρακλείου Γρηγόρης Πασπάτης.
Σύμφωνα με τις επισημάνσεις του ίδιου, μεγάλος αριθμός γιατρών πάει στο εξωτερικό για να κάνει ειδικότητα αφού ο χρόνος αναμονής στην Ελλάδα είναι από 2-6 χρόνια και όπως λέει ο Γ. Πασπάτης, είναι αναξιοκρατικοί, αφού υπάρχει επετηρίδα.
Εκατοντάδες γιατροί αναζητούν την τύχη τους στο εξωτερικό
Οπως προκύπτει από τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών (ΙΣΑ), μέσω του οποίου διεκπεραιώνεται η σχετική διαδικασία της «μετανάστευσης», ο αριθμός των γιατρών που φεύγουν στο εξωτερικό έχει αυξηθεί σημαντικά την τελευταία διετία: το 2008 έφυγαν εκτός Ελλάδας 758 γιατροί και άλλοι τόσοι περίπου (751) το έτος 2009. Το 2010 ο αριθμός σχεδόν διπλασιάστηκε, φτάνοντας τους 1.047 γιατρούς, ενώ η αυξητική τάση συνεχίζεται αμείωτη και το τρέχον έτος: μέχρι και τον Αύγουστο είχαν φύγει 940 γιατροί. Εκτιμάται δε ότι το επόμενο τρίμηνο ο αριθμός θα αυξηθεί περαιτέρω δεδομένου ότι η πόρτα του ΕΣΥ έχει κλείσει πια για τους γιατρούς.
Εκτιμάται ότι κάθε χρόνο οι ιατρικές σχολές της χώρας «παράγουν» περίπου 3.500 νέους γιατρούς, με το 1/3 αυτών να αποφοιτούν από τις δύο μεγαλύτερες Ιατρικές Σχολές της χώρας, του Πανεπιστημίου Αθηνών και του ΑΠΘ. Την ίδια ώρα, κάθε χρόνο συνταξιοδοτούνται περίπου 1.000 γιατροί.
«Υπάρχει αλόγιστη παραγωγή ιατρικού δυναμικού, γεγονός που σε μεγάλο βαθμό ευθύνεται και για τις πολύ μεγάλες λίστες αναμονής, οι οποίες κυμαίνονται πλέον από 4 έως και 12 χρόνια. Παράλληλα, δεν γίνεται καμία καταγραφή των αναγκών, της προσφοράς και της ζήτησης σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες υγείας», λέει ο πρόεδρος του ΙΣΑ κ. Γιώργος Πατούλης, προσθέτοντας ότι «το αποτέλεσμα είναι να έχουμε 70.000 γιατρούς, τη στιγμή που χρειαζόμαστε μόνο 30.000».

