Κατά την πρώτη εβδομάδα της 68ης Μόστρας, το Λίντο υποδέχτηκε πλήθος αστέρων που έφεραν τις ταινίες τους στο παλαιότερο κινηματογραφικό φεστιβάλ του κόσμου. Ο Τζωρτζ Κλούνι ευδιάθετος και χαμογελαστός που άνοιξε τη διοργάνωση με το πολιτικό δράμα «The ides of March», η φιλόδοξη Μαντόνα με τη δεύτερη σκηνοθεσία της «W.E.», ο Ντέιβιντ Κρόνεμπεργκ με το «A dangerous method» και ο πολυπράγμων Αλ Πατσίνο με το «Wilde Salome».
Εκτός από τους παραπάνω, μεταξύ αυτών που έχουν περάσει μέχρι στιγμής από το κόκκινο χαλί του Palazzo del Cinema είναι η Μόνικα Μπελούτσι και ο σύζυγός της Βενσάν Κασέλ (για διαφορετικές ταινίες ο καθένας), η Κέιτ Γουίνσλετ, ο Ματ Ντέιμον, η Κίρα Νάιτλι, η Γκουίνεθ Πάλτροου, ο Βίγκο Μόρτενσεν, καθώς επίσης οι ραγδαία ανερχόμενοι και εκπληκτικά ταλαντούχοι Μάικλ Φασμπέντερ και Τζέσικα Τσαστέιν. Το φεστιβάλ είναι επίσης ιδιαιτέρως σημαντικό για το ελληνικό σινεμά, αφού στο επίσημο διαγωνιστικό συμμετέχουν οι «Άλπεις», η νέα ταινία του Γιώργου Λάνθιμου μετά τον βραβευμένο «Κυνόδοντα», οι οποίες άφησαν ανάμεικτες εντυπώσεις.
Αφιλόξενο βουνό
Οι «Άλπεις» αφηγούνται την ιστορία μιας νοσοκόμας, ενός τραυματιοφορέα, μιας αθλήτριας γυμναστικής και του προπονητή της οι οποίοι έχουν δημιουργήσει μια παράνομη επιχείρηση ʽαντικατάστασης νεκρών προσώπωνʼ που ονομάζεται «Άλπεις».
Αναλαμβάνουν δηλαδή με την ανάλογη αμοιβή, να υποδύονται ανθρώπους που έχουν πρόσφατα πεθάνει, προκειμένου να κάνουν τα πράγματα πιο εύκολα για τους συγγενείς, τους φίλους και τους συναδέλφους των νεκρών.
Ξανά μια εξεζητημένη αλλά έξυπνη και πρόσφορη για πολυεπίπεδη ανάπτυξη κεντρική σεναριακή ιδέα που όμως αναλώνεται στα ευρήματά της, το συναισθηματικό κέντρο της πλοκής χαμένο στα τεχνάσματα, το χιούμορ άνισο, πολύ καλή ερμηνεία από την Παπούλια, αλλά το υποκριτικό ύφος επιδεικτικά, άγονα επίπεδο και ακατέργαστο.
Κεντρικό θέμα της ταινίας είναι η απώλεια, με επιμέρους ζητήματα που συνεχίζονται από τον «Κυνόδοντα», όπως η καταπίεση της ομάδας προς το άτομο και το παιχνίδι ρόλων. Το εύρημα της αντικατάστασης των νεκρών εξυπηρετεί στην εξομάλυνση του πένθους και στη διατήρηση μιας -έστω επίπλαστης- καθημερινότητας που αναστέλλει προσωρινά την απουσία. Μέλος της ομάδας και κεντρικό πρόσωπο της ταινίας, η νοσοκόμα που υποδύεται με θλίψη και εσωτερικότητα η Αγγελική Παπούλια. Αυτή είναι ο μόνος χαρακτήρας με μια ανιχνεύσιμη συναισθηματική τροχιά, καθώς έχει χάσει τη μητέρα της και μένει με τον πατέρα της.
Όπως και στον «Κυνόδοντα», ο Λάνθιμος δεν αναλύει τους χαρακτήρες του, προτιμώντας να μείνει στην επιφάνεια των πράξεών τους. Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες παραμένουν ʽδιακοσμητικοίʼ, καθώς ελάχιστα προσφέρουν στην εξέλιξη της πλοκής, αλλά για τη νοσοκόμα θα μπορούσε κανείς να πιθανολογήσει ότι ωθημένη από την απώλεια της μητέρας της συμμετέχει στην ομάδα χαρίζοντας στον εαυτό της μια ψευδαίσθηση, φτάνοντας ακόμη και να δοκιμάσει άδοξα να αντικαταστήσει την ίδια της τη μητέρα. Όμως ο σκηνοθέτης παρέχει μόνο δύο στιγμιαίους υπαινιγμούς για τα κίνητρα της κοπέλας, ενδιαφερόμενος περισσότερο για την εικονική της ζωή, που εξαιτίας του μονότονου ερμηνευτικού ύφους και της αδιαφορίας για τη σκηνοθετική αληθοφάνεια των σκήνων, παραμένει επιφανειακή.
Όσο για το αναίσθητο ερμηνευτικό ύφος, αυτό καθιερώνεται πια ως μία από τις χαρακτηριστικές ιδιομορφίες του σκηνοθέτη, ενδεχομένως περιφρονώντας και κοροϊδεύοντας συμβατικούς ρόλους και συμπεριφορές. Κατά τη γνώμη μας είναι κρίμα που δεν αξιοποιείται με λιγότερη υφολογική αυταρέσκεια και περισσότερη επεξεργασία των χαρακτήρων ώστε να γίνει νοηματικά και συναισθηματικά αποδοτικότερο.
Να σημειωθεί ότι το καστ συμπληρώνουν ο Τζόνι Βεκρής, ο Άρης Σερβετάλης, και η Αριάν Λαμπέντ, νικήτρια του περσινού βραβείου γυναικείας ερμηνείας εδώ στη Βενετία με το «Attenberg» της Αθηνάς Τσαγγάρη, η οποία είναι συμπαραγωγός των «Άλπεων». Το φιλμ θα βγει στις ελληνικές αίθουσες στις 27 Οκτωβρίου.
