Απαισιόδοξος για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ εμφανίστηκε χθες ο πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλ. Τσίπρας ο οποίος εκτίμησε ότι, σε περίπτωση μη λήψης απόφασης για το ελληνικό χρέος, μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και χρηματοπιστωτικό κραχ στην Ελλάδα, με επιπτώσεις συνολικά για όλη την Ευρώπη.
Απέρριψε ως αδιέξοδες και «σε κάθε περίπτωση βραχύβιες και αποσπασματικές» τις προτάσεις για επαναγορά των ομολόγων ή για συμμετοχή των ιδιωτών, αλλά προσδιόρισε ως το χειρότερο σενάριο απ΄ όλα, το σενάριο της «μη συμφωνίας». Οπως είπε ο κ. Τσίπρας, σε συνέντευξη Τύπου ενόψει των διαβουλεύσεων της ΕΕ στις Βρυξέλλες, αν η Σύνοδος Κορυφής «καταλήξει σε φιάσκο», είναι υπαρκτός ο κίνδυνος «να έρθει πιο κοντά, άμεσα, ο κίνδυνος ενός χρηματοπιστωτικού κραχ, αυτό που ονομάζουμε αργεντινοποίηση».
΄Ετσι, χαρακτήρισε μεγάλη την ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης που «δεν έχει προβεί σε κανένα οχυρωματικό έργο», απέναντι στο ενδεχόμενο μιας τέτοιας πλημμυρίδας, και την κάλεσε να διεκδικήσει μέτρα εγγύησης και προστασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο των λαϊκών αποταμιεύσεων και των ασφαλιστικών ταμείων.
Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι λειτούργησε όλο αυτό το διάστημα ως αναμεταδότης του σήματος των αγορών, της επιχειρηματολογίας των πιστωτών, «ως εκτελεστικό όργανο των πιο σκληρών και αντικοινωνικών αποφάσεων που έχουν ληφθεί ποτέ σε ευρωπαϊκό επίπεδο από τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και μετά».
Ο κ. Τσίπρας προέβαλε την άποψη ότι λύση δεν μπορεί να προκύψει «χωρίς δομικές ανατροπές, χωρίς επιλογές ακύρωσης και παράκαμψης των αγορών και όχι κατευνασμού τους». Σε αυτό το πλαίσιο, και θέτοντας ως προαπαιτούμενο την κατάργηση του μεσοπρόθεσμου, επεσήμανε ότι χρειάζεται μια άμεση λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μάλιστα, ανέφερε χαρακτηριστικά σε αποφάσεις οι οποίες θα μπορούσαν να ληφθούν άμεσα, σε μια Σύνοδο διάρκειας 12 ωρών, όπως για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) να δέχεται και να δανείζει χαμηλότοκα τα κράτη και όχι μόνο τις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, να εκδόσει ευρωομόλογο ή να εκδόσει χρήμα, «κάτι το οποίο κάνει η Κεντρική Τράπεζα των ΗΠΑ, το κάνει η Κεντρική Τράπεζα τις Μεγάλης Βρετανίας». Αυτές είναι λύσεις οι οποίες αν αποφασιστούν «ανοίγουν άλλες προοπτικές και άλλους δρόμους, ανοίγουν προοπτικές αναθεμελίωσης, υπέρβασης του νεοφιλελεύθερου δογματισμού».
Παράλληλα, πρότεινε τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους, με βελτίωση του χρόνου αποπληρωμής και των επιτοκίων για το υπόλοιπο ενώ μίλησε για μέτρα που θα αναδιανέμουν τον πλούτο και το εισόδημα, για φορολόγηση του πλούτου και των υψηλών εισοδημάτων αλλά και για ανάπτυξη με κοινωνικά χαρακτηριστικά. Μάλιστα, πρόσθεσε χαρακτηριστικά: «Γιατί ακούστηκε κάτι, κατά τη γνώμη μου πολύ σημαντικό, ότι τούτη την ώρα απαιτείται το σθένος από την πλευρά των ευρωπαϊκών ηγεσιών να προχωρήσουν σε ένα σχέδιο αντίστοιχο του σχεδίου Μάρσαλ για τις χώρες της περιφέρειας και όχι σε σχέδια λιτότητας και συρρίκνωσης της οικονομίας».

