Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Η κρίση «σπρώχνει» όλο και περισσότερους κρητικούς στα ενεχυροδανειστήρια, τα οποία έχουν αυξηθεί την τελευταία διετία. Μόνο στο Ηράκλειο λειτουργούν 21 ενεχυροδανειστήρια, αριθμός αρκετά αυξημένος σε σχέση με το 2008 και προγενέστερα. Κάποια μάλιστα έχουν ανοίξει τους τελευταίους μήνες, γεγονός που αποκαλύπτει και το μέγεθος του προβλήματος.

Η δυσχέρεια των πολιτών να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις, η ανεργία, τα χρέη στις πιστωτικές κάρτες και στα δάνεια, το πάθος του τζόγου, σοβαρά προβλήματα υγείας, απλήρωτοι λογαριασμοί αναγκάζουν τους πολίτες να βγάλουν στο «σφυρί» ακόμα και αγαπημένα τους αντικείμενα γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή.

«Η απελπισία γεννάει ενεχυροδανειστήρια» σχολίασε αστυνομικός, θέλοντας να καταδείξει το μέγεθος της κρίσης. Συνολικά στην Κρήτη λειτουργούν νομίμως 33 ενεχυροδανειστήρια. Ορισμένα ξεκίνησαν την λειτουργία τους το τελευταίο δεκαπενθήμερο ενώ στα «σκαριά» βρίσκονται οι διαδικασίες αδειοδότησης και νέων.

Οι περισσότεροι ιδιοκτήτες προτιμούν πλέον να λειτουργούν ως αγορές χρυσού και ασημιού και αποφεύγουν να ενεχυριάζουν αντικείμενα, προτιμώντας έτσι τις πιο καθαρές διαδικασίες, όπως λένε. «Η αλήθεια είναι ότι η ενεχυρίαση αντικειμένων είναι πολύ επώδυνη διαδικασία. Και για τον κάτοχο του αντικειμένου αλλά και για μας. Είναι ψυχοφθόρο να βλέπεις τον άλλο να βουρκώνουν τα μάτια του, να πιστεύει ότι θα μπορέσει στο μέλλον να επανακτήσει το οικογενειακό κειμήλιο. Σου λέει: το αφήνω προσωρινά και με την πρώτη ευκαιρία θα το πάρω πίσω. Και δεν έρχεται ποτέ» ανέφερε στην «Π» ιδιοκτήτης ενεχυροδανειστηρίου.



Ο φοιτητής και

το χρυσό ρολόι



Συγκινητική είναι η περίπτωση που περιέγραψε στην «Π» ιδιοκτήτης ενεχυροδανειστηρίου στην Κρήτη. «Είχε έρθει ένας φοιτητής και ζήτησε να ενεχυριάσει ένα χρυσό ρολόι, δώρο του συγχωρεμένου του πατέρα του. Το παιδί δεν είχε να πληρώσει το ενοίκιο του σπιτιού. Έψαχνε δουλειά παράλληλα με το Πανεπιστήμιο και δεν έβρισκε. Αναγκάστηκε να δώσει το ρολόι του πατέρα του και το έφερνε βαρέως. Μέρα παρά μέρα ερχόταν και με ρωτούσε για το ρολόι. Με συγκίνησε η περίπτωση του. Του έδωσα το ρολόι και του είπα: όποτε βρεις χρήματα, με ξεπληρώνεις. Για να είμαι ειλικρινής, τα είχα ξεγράψει τα λεφτά αλλά ο νεαρός με διέψευσε. Πριν από δύο εβδομάδες εμφανίστηκε και με ξεχρέωσε».

Όπως τονίζουν, την πόρτα τους περνούν άνθρωποι κάθε κοινωνικής διαστρωμάτωσης, γυναίκες και άνδρες.

«Ούτε βάζει ο νους σας τους ανθρώπους που έρχονται. Βλέπεις την κυρία και λες αυτή είναι πραγματική αρχόντισσα. Όμως η γυναίκα έχει ανάγκη από χρήματα και χτυπάει την πόρτα μας. Δεν μπορεί ο καθένας να υποψιαστεί τι δράμα κρύβεται πίσω από τον αριστοκρατικό αέρα που εκπέμπει μία γυναίκα. Το ξέρει αυτή και οι τοίχοι του σπιτιού της. Γιʼ αυτό σε πολλές περιπτώσεις μας εκλιπαρούν να υπάρξει εχεμύθεια. Δεν είναι εύκολο για έναν άνθρωπο που είχε ζήσει μέσα στις ανέσεις, να αναγκάζεται να ξεπουλήσει οικογενειακά κοσμήματα ή τα χρυσαφικά από την βάπτιση του παιδιού της, σερβίτσια, κηροπήγια και ασημένιους δίσκους που τα είχε από τη μητέρα και την γιαγιά της».

Πάντως για μία ακόμα φορά δεν λείπουν οι καταγγελίες σε σχέση με την παράνομη λειτουργία ενεχυροδανειστηρίων που αγοράζουν «μαύρα» και ως εκ τούτου προτιμώνται από τους ενδιαφερόμενους γιατί δίνουν καλύτερες τιμές.