Στην κατάργηση της δημοκρατικής δομής και λειτουργίας του Πανεπιστημίου, εκτιμά πως οδηγεί ο νέος νόμος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση το Διοικητικό Συμβούλιο των Ενιαίων Φορέων Διδασκόντων της Φιλοσοφικής Σχολής.
Το Συμβούλιο εκτιμά πως ο νέος νόμος «χειραγωγεί την ελευθερία της ακαδημαϊκής ζωής και έρευνας και θα οδηγήσει σε σταδιακό εκφυλισμό τη δημόσια και δωρεάν ανώτατη παιδεία».
Το Δ.Σ παράλληλα προχωρά σε μια ενδελεχή καταγραφή προτάσεων και κρίσεων για τον νέο νόμο, οι οποίες περιληπτικά είναι οι εξής:
1Καταργεί τη δημοκρατική λειτουργία του Πανεπιστημίου εγκαθιδρύοντας μια αυστηρά ολιγαρχική διοικητική δομή, ανάλογη αυτής των ανωνύμων εταιριών. Συρρικνώνει εξευτελιστικά τη Σύγκλητο, καθιστώντας τη διακοσμητικό –συμβουλευτικού χαρακτήρα– σώμα (άρθρο 8Γ) και δίνει υπερεξουσίες στον καινοφανή θεσμό του Συμβουλίου του Ιδρύματος (άρθρο 8Α) και σχεδόν δικτατορικές αρμοδιότητες στον εκλεγόμενο από το Συμβούλιο Πρύτανη (άρθρο 8Β).
2 Αναγνωρίζει υπερβολικές, σχεδόν δικτατορικές, εξουσίες στον Πρύτανη, ο οποίος δεν θα εκλέγεται από την πανεπιστημιακή κοινότητα, αλλά επιλέγεται από το Συμβούλιο του ιδρύματος ύστερα από ανοικτή δημόσια προκήρυξη.
3 Υποσκάπτει τη συνοχή και αυτοτέλεια των γνωστικών αντικειμένων και την επαρκή διδασκαλία τους καταργώντας τα Τμήματα ως βασική ακαδημαϊκή και διοικητική μονάδα και μετατρέποντάς τα σε Προγράμματα Σπουδών στο πλαίσιο των Σχολών, ενώ εισάγει ως υποκατάστατο ακόμα και των Τομέων τη θολή έννοια των «ομάδων διδασκόντων» (άρθρο 7) –έναν «θεσμό» που συνιστά αναμφίβολα παγκόσμια πρωτοτυπία.
4 Εισάγει για πρώτη φορά τον ρόλο της «αγοράς» στην αποστολή των Πανεπιστημίων, θεσμοθετώντας την υποχρέωσή τους να «ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και των επαγγελματικών πεδίων, καθώς και στις αναπτυξιακές ανάγκες της χώρας» (άρθρο 3.1δ,)· άρα, σύμφωνα με το καινοφανές αυτό άρθρο, το οποίο δεν υπήρχε ούτε στον Νόμο 1268/1982, ούτε στον Νόμο 3549/2007, ο νομοθέτης απερίφραστα αποσκοπεί στο να εισαγάγει με πολλαπλούς και καθοριστικούς τρόπους στο Πανεπιστήμιο, ένα ίδρυμα παιδείας, τη λογική της αγοράς, την οποία άλλωστε εισάγει δομικά στο σύνολο της λειτουργίας του.
5. Καταργεί την έννοια του Πανεπιστημιακού Ασύλου, απαλείφοντας κάθε αναφορά σε αυτήν, και την αντικαθιστά, εκ του περισσού, με την αόριστη και παραπλανητική κατοχύρωση της ακαδημαϊκής ελευθερίας και έρευνας και την ελευθερία έκφρασης και διακίνησης των ιδεών (άρθρο 4 του Νόμου), δικαιώματα τα οποία, εφόσον είναι ήδη πλήρως κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα της χώρας (άρθρα 5, 14 και 16 του Συντάγματος), ισχύουν ήδη στο σύνολο της επικράτειας .
6Εισάγει τη δυνατότητα λειτουργίας των Πανεπιστημίων με διαφορετικούς Οργανισμούς τους οποίους συντάσσει το κάθε ίδρυμα.
7Υποσκάπτει πολλαπλά τα ακαδημαϊκά και εργασιακά δικαιώματα των μελών ΔΕΠ, εκθέτοντάς τα έμμεσα ή άμεσα, αλλά πάντως ολοκληρωτικά, στις επιθυμίες και τις αποφάσεις του Πρύτανη που αποφασίζει ακόμα και για τις πρόσθετες παροχές που μπορούν να έχουν (άρθρο 8Β και 16). Υποβαθμίζει πλήρως τον ακαδημαϊκό και διοικητικό ρόλο των χαμηλών βαθμίδων.
8 Γενικά οι προβλέψεις του νόμου κινούνται στην κατεύθυνση της ανασύστασης της εξουσίας της «έδρας» και της ριζικής αποδυνάμωσης ή και εξαφάνισης του δημοκρατικού ελέγχου – γεγονός που αναμφίβολα θα οδηγήσει σε έξαρση των φαινομένων διαπλοκής και αδιαφανούς συναλλαγής μεταξύ νέων, πανίσχυρων ομάδων εξουσίας.
9 Η πρόβλεψη διδάκτρων για ορισμένες από τις «υπηρεσίες εκπαίδευσης» που παρέχουν τα ΑΕΙ και ΤΕΙ προδίδει την ετοιμότητα των συντακτών του νόμου να εμπορευματοποιήσουν με ευκαιριακά κριτήρια όποια διδακτική δραστηριότητα θεωρούν ότι δεν εμπίπτει στις προβλέψεις του Συντάγματος για δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση.
10 Δίνοντας τη δυνατότητα διετών ή τριετών σπουδών, το σχέδιο νόμου οδηγεί στον κατακερματισμό των σπουδών και των επαγγελματικών δικαιωμάτων των φοιτητών, στους οποίους, άλλωστε, όπως και στις οικογένειές τους, μεταφέρεται μεγάλο μέρος του κόστους φοίτησης (π.χ. μέσα από τις ρυθμίσεις για τα συγγράμματα). Αυτό προκύπτει και από την «ανταποδοτική δυνατότητα» παροχής εκπαιδευτικών δανείων από τις τράπεζες (άρθρο 54.3) στο πνεύμα της αγοράς,. Επιπλέον, μία από τις επιπτώσεις της εισαγωγής σε Σχολή θα είναι η διείσδυση των φροντιστηρίων στην Ανώτατη Εκπαίδευση με αποτέλεσμα οι οικογένειες να επιβαρύνονται με ακόμη περισσότερες δαπάνες μέχρι την τελική εισαγωγή των φοιτητών στα «προγράμματα σπουδών».
«Για όλους τους παραπάνω λόγους τα ΔΣ των ΕΦΔ θεωρούν ότι το σχέδιο του νέου Νόμου που εισηγείται η κυβέρνηση θα πρέπει να αποσυρθεί άμεσα και να αντικατασταθεί από ένα νομοσχέδιο που θα προκύψει μέσα από συναινετικές διαδικασίες και ύστερα από συνεργασία του ΥΠΔΒΜ & Θ με τις Πρυτανικές αρχές και την ΠΟΣΔΕΠ» καταλήγει η ανακοίνωση του Δ.Σ.

