Της Λίλιαν Δαφερμάκη

Κρίσιμες αποφάσεις καλείται να πάρει η Λότζια σε σχέση με την τύχη του ιστορικού δημοτικού ακινήτου στην αρχή της 25ης Αυγούστου (δηλαδή του παλιού ξενοδοχείου “Μίνως), μετά την δικαστική απόφαση-καταπέλτη κατά του δήμου, που δικαίωσε τον ιδιώτη που πλέον νομιμοποιείται να μην πληρώνει ενοίκια στο δημοτικό ταμείο μέχρι να εκδώσει άδεια ανακατασκευής του κτιρίου, το οποίο θα μισθώνει για δύο δεκαετίες.

Ο ιδιώτης έχει εκμισθώσει το χώρο για να τον μετατρέψει και πάλι σε ξενοδοχείο. Το όλο θέμα έχει συζητηθεί έντονα από τη δημοτική Αρχή η οποία καλείται να αποφασίσει εάν θα κάνει νέα προσφυγή διεκδικώντας τα μισθώματα που χάνει ο δήμος ή αν θα δεχτεί την απόφαση ως έχει.

Στελέχη της δημοτικής Αρχής εκτιμούν ότι και οι δύο επιλογές έχουν το δικό τους ρίσκο, ωστόσο όπως τονίζουν είτε έτσι είτε αλλιώς μέσα στο μήνα θα πρέπει να πάρουν οριστικές αποφάσεις για το πώς θα διαχειριστούν την κρίσιμη αυτή υπόθεση.

Ωστόσο ενώ παραμένει σε εκκρεμότητα η τελική επιλογή της δημοτικής Αρχής για το επίμαχο θέμα, το ερώτημα που πλανάται είναι πώς φτάσαμε ως εδώ. Κάτω από ποιες συνθήκες δηλαδή ο Δήμος έχασε μια υπόθεση «δεμένη», με την έννοια ότι είχε όλες τις προϋποθέσεις να την κερδίσει…και έτσι να μην στερηθεί ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό το οποίο θα προέκυπτε από τα ενοίκια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το δημοτικό ταμείο, που καλείται να διαχειριστεί τα βάρη του «καλλικρατικού» πλέον Δήμου Ηρακλείου.



Το ιστορικό

Όπως είναι γνωστό, πριν από τρία χρόνια τέθηκε για άλλη μια φορά προς συζήτηση στη Λότζια το μεγάλο θέμα της αξιοποίησης του δημοτικού ακινήτου της 25η Αυγούστου, το οποίο εδώ και πολλά χρόνια έχει μετατραπεί σε ένα κτίριο- «φάντασμα» παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε ένας από τους πιο ιστορικούς δρόμους της πόλης, και αποτελεί «βιτρίνα» του Ηρακλείου.

Το κτίριο επί της περίφημης οδού της πλάνης, που για πολλά χρόνια πριν την εγκατάλειψής του λειτούργησε ως ξενοδοχείο με την επωνυμία «Μίνως», το 2009 προκάλεσε το ζωηρό ενδιαφέρον επιχειρηματιών, που άρχισαν να διεκδικούν την ενοικίαση του.

Μετά από μια διαδικασία αντιπαραθέσεων το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε την προκήρυξη διαγωνισμού για την ενοικίαση του. Ο επιχειρηματίας που προκρίθηκε υπέγραψε με το δήμο Ηρακλείου σύμβαση, βάσει της οποίας καλείται να αναπαλαιώσει το υπάρχον κτίριο, να αποκαταστήσει εξ αρχής τον αύλειο χώρο του στην αρχική κλασική του μορφή και να κάνει τις απαιτούμενες εγκαταστάσεις για ξενοδοχείο πέντε αστέρων τηρώντας όλες τις προδιαγραφές του ΕΟΤ, της Αρχαιολογικής υπηρεσίας της Τεχνικής Υπηρεσίας και της Υπηρεσίας Παλιάς Πόλης.

Επίσης θα πρέπει να εξοπλίσει πλήρως το όλο οίκημα, αναπαλαιωμένο και ανακαινισμένο. Το ενοίκιο που όρισε το δημοτικό συμβούλιο φτάνει το ποσό των 10.150 ευρώ το μήνα και κάθε χρόνο έχει συμφωνηθεί ότι θα αναπροσαρμόζεται το μίσθωμα, με βάση τον ετήσιο δείκτη τιμών καταναλωτή.

Ο χρόνος ενοικίασης του ακινήτου φτάνει τα 20 χρόνια. Η σύμβαση έδινε στον ιδιώτη μια χρονική περίοδο ενός εξαμήνου, προκειμένου να μην πληρώνει ενοίκια, μετά το τέλος της οποίας θα έπρεπε να ξεκινήσει κανονικά την κατάθεση των μισθωμάτων.

Ωστόσο μετά την πάροδο του 6μήνου, ο ιδιώτης επικαλούμενος δυσκολίες που αντιμετώπιζε στην έκδοση άδειας ανακατασκευής, ζητούσε από το δήμο να μην πληρώνει ενοίκια. Από την πλευρά του ο δήμος, βάσει και της σύμβασης που είχε υπογραφεί δεν είχε καμία νομιμοποίηση να δώσει περίοδο χάριτος στον ιδιώτη, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί στα δικαστήρια.

Τελικά ο Λότζια έχασε την υπόθεση, με αποτέλεσμα ο Δήμος να χάσει ένα σημαντικό αριθμό μισθωμάτων, καθώς σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου, ο Δήμος θα μπορέσει να εισπράξει ενοίκια μόλις ο ιδιώτης εκδώσει άδεια ανακατασκευής του ιστορικού κτιρίου.



Το ακίνητο

Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του γνωστού αρχιτέκτονα Γιάννη Περτσελάκη, το δημοτικό ακίνητο «βρίσκεται εντός σχεδίου και δεν έχει ρυμοτομούμενα τμήματα.

Αποτελείται από ένα διόροφο κτίσμα, με τρία καταστήματα στο ισόγειο και ενιαίο χώρο 169 τ.μ. στον όροφο (φωτ.4), καθώς και το συνεχόμενο βορεινό οικόπεδο 230 τ.μ. του κατεδαφισμένου ξενοδοχείου «Μίνως». Έχει προσόψεις 12,5 μ. στην πλατεία 18 ΄Αγγλων και 30,5 μ. στην οδό 25ης Αυγούστου.

Το ακίνητο υπάγεται στο από 19.12.81 Π.Δ. της οδού 25ης Αυγούστου, που καθορίζει ειδικούς όρους δόμησης, όπως:

•Διατήρηση των όψεων, ενώ το εσωτερικό μπορεί να διαμορφωθεί εκ νέου.

•Κάλυψη μέχρι και 100% στο ισόγειο.

•Κατασκευή παταριών 50%, που δεν υπολογίζονται στη δόμηση.

Έτσι, οι ενδιάμεσοι τοίχοι στα 3 καταστήματα μπορούν να κατεδαφιστούν, ώστε να δημιουργηθεί ενιαίος χώρος.

Η δόμηση όλου του ακινήτου είναι 1037 τ.μ., αλλά μαζί με τα πατάρια, η συνολική επιφάνεια θα ξεπεράσει τα 1200 τ.μ..

Η νέα οικοδομή θα αποτελείται από ένα ισόγειο σχεδόν 400 τ.μ., και άλλα 800 τ.μ. κατανεμημένα στους ορόφους, πρόκειται δηλαδή για μια εξαιρετικά μεγάλη κτιριακή επέμβαση με πρόσοψη 43 μ.

Η μορφολογία της προσθήκης μπορεί να είναι σύγχρονη, ασφαλώς με αναφορές στον ιστορικό περίγυρο και σε σχέση με τα απέναντι διατηρητέα κτίρια».

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος υπογραμμίζει πως «η προγραμματιζόμενη «αξιοποίηση» του δημοτικού ακινήτου στην πλατεία 18 Άγγλων (αρχή της οδού 62 Μαρτύρων) αποτελεί παρέμβαση υψίστης σημασίας για την εικόνα της πόλης. Πρόκειται για την ανάπλαση-ανακατασκευή ενός περίοπτου κτιρίου, με όψεις προς το ενετικό λιμάνι και την οδό 25ης Αυγούστου, που σηματοδοτεί την «είσοδο» της πόλης από τις απαρχές της ιστορίας της, επομένως χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και αντιμετώπισης. Ακόμα και στην περίπτωση της δόκιμης προσφυγής σε επιχειρηματίες-επενδυτές, λόγω οικονομικών δυσχερειών του δήμου, ισχύει ο απαρέγκλιτος κανόνας ότι η πολιτεία σχεδιάζει αυτό που επιβάλλει το κοινό συμφέρον και ο επιχειρηματίας απλά χρηματοδοτεί την υλοποίηση του προκαθορισμένου έργου, με το αζημίωτο ασφαλώς.

Σε καμία περίπτωση ένα τόσο σπουδαίο δημοτικό ακίνητο, σε κρίσιμη θέση, δε μπορεί να αφεθεί στις σχεδιαστικές επιλογές του ενοικιαστή του… Αυτό που δεν είναι γνωστό, συμβαίνει τα τελευταία 5-8 χρόνια σε όλο και περισσότερες μεσαίες ή μικρές πόλεις του εξωτερικού : Ξεπερνώντας το τέλμα της τοπικιστικής εσωστρέφειας, ακόμη και για το σχεδιασμό ενός πολύ μικρού αλλʼ όχι ασήμαντου κτιρίου, (ή περιπτέρου ή στάσης λεωφορείου κ.λπ.), προκηρύσσουν κλειστούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, προσκαλώντας επώνυμους παγκόσμια καταξιωμένους αρχιτέκτονες για να το σχεδιάσουν.

Η αποκατάσταση-ανάδειξη του συγκεκριμένου ακινήτου του δήμου έχει όλα τα χαρακτηριστικά που συνηγορούν σε μια τέτοια υπερβατική αντιμετώπιση, με μεγάλη προστιθέμενη αξία για την πόλη και το ακίνητο.

Σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα κινδυνεύει να είναι άλλη μια απρόσωπη παρέμβαση, ή, ακόμη χειρότερα, μια μη αναστρέψιμη κακοποίηση στο σώμα της πόλης».