Της Ευαγγελίας Καρεκλάκη

Αποκαλυπτικά είναι τα όσα κατέθεσε στην πολύκροτη δίκη των Ζωνιανών ο πρώην Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Κρήτης, υποστράτηγος Αντώνης Βιτωράκης

«Πικρές» αλήθειες για το καθεστώς αστυνόμευσης στην περιοχή του ορεινού Μυλοποτάμου πριν από το αιματηρό περιστατικό των Ζωνιανών αλλά και για τα όσα προηγήθηκαν της μοιραίας επιχείρησης αποκαλύπτει στην κατάθεση που έδωσε o πρώην Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Κρήτης, Αντώνης Βιτωράκης στη διάρκεια της πολύκροτης δίκης στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Πειραιά.

Τότε ως μάρτυρας ο κ. Βιτωράκης- ο οποίος σήμερα αναμένεται να καθίσει στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρεθύμνου μαζί με δύο πρώην αξιωματικούς για την αιματηρή επιχείρηση των Ζωνιανών- είχε υποστηρίξει ότι το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ ήταν ενήμερο και για την επιχείρηση και για την μετάβαση του στα Ζωνιανά. Επιμένει ότι ουδέποτε ήρθε σε επαφή με κάτοικο ή φορέα της περιοχής, ενώ υποστηρίζει ότι όταν ενημερώθηκε τηλεφωνικά από τον επικεφαλής της επιχείρησης για τους πυροβολισμούς, έδωσε εντολή οπισθοχώρησης.

Η «Π» παρουσιάζει σήμερα εκτενές απόσπασμα της κατάθεσης-από τα πρακτικά της δίκης- το οποίο έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον αφού κάποια σημεία της δημοσιοποιούνται για πρώτη φορά.

Ως προς το θέμα της κατʼ οίκον έρευνας και της φημολογίας που αναπτύχθηκε περί προσυνεννόησης του, ο κ. Βιτωράκης ανέφερε: «Τους είπα να προετοιμαστούν για να κάνουμε την κατʼ οίκον έρευνα.

Για να κερδίσει κάποιες μέρες, δεν ξέρω για ποιον λόγο, ο διευθυντής άρχισε να προβάλλει κάποια προσχήματα ότι ήθελε 7-10 ημέρες για να εντοπίσει το σπίτι του ατόμου για την κατʼ οίκον έρευνα.

Θύμωσα υπερβολικά, διότι κατάλαβα ότι αυτό ήταν ένα πρόσχημα για να μην κάνουν την κατʼ οίκον έρευνα. Τον διέταξα να προετοιμαστεί και όσο γίνεται πιο γρήγορα να γίνει η κατʼ οίκον έρευνα, διότι διαφορετικά παραβαίνουν το καθήκον τους.

Γιατί κατά σύστημα εκτιμώ ότι δεν γίνονταν κατʼ οίκον έρευνες, όχι μόνο στο συγκεκριμένο χωριό, αλλά και για άλλα χωριά τα οποία διακρίνονταν για κάποιες ιδιαιτερότητες. Αφού του άσκησα υπηρεσιακή πίεση, η οποία με υποχρέωσε να κάνω και μία αναφορά επʼ αυτού, φοβούμενος μήπως χρονοτριβήσουν υπερβολικά, φεύγω το μεσημέρι του Σαββάτου με δικό μου αυτοκίνητο και πάω στα Ζωνιανά.

Δεν συνάντησα κανένα και ούτε συνομίλησα με κανένα εκεί. Ήμουν εντελώς μόνος. Συμμερίζομαι ότι αυτό που έκανα σας φαίνεται περίεργο.

Αλλά υπηρετούσα σε ένα μέρος και ήμουν ο μόνος που δεν είχα σχέση με την Κρήτη και είδα μία αδράνεια απʼ όλο το προσωπικό να κάνει το στοιχειώδες υπηρεσιακό του καθήκον, καθώς δεν είχα κάποιον άλλον να συνεργαστώ, εφόσον ο ίδιος ο Διευθυντής μου είπε ότι χρειάζεται δέκα ημέρες για να βρει το σπίτι, σηκώθηκα και πήγα μόνος μου. Δεν συνάντησα κανέναν κάτοικο ή φορέα».

Ο ίδιος με αφορμή ερώτηση συνηγόρου υπεράσπισης, συνεχίζει:

«Δεν μπορώ να καταλάβω πού είναι το πρόβλημα για το ότι πήγα μόνος μου να ψάξω. Ο σκοπός μου ήταν να δώσω τέλος στην διστακτικότητα των υπηρεσιών. Έμαθα ότι τα τελευταία χρόνια δεν είχε γίνει κάποια ανακριτική πράξη στην περιοχή».



Το Αρχηγείο ήταν ενήμερο για όλα

Ο πρώην Γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Κρήτης κατέθεσε ότι το Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ ήταν ενήμερο τόσο για την επιχείρηση όσο και για την επίσκεψη του στα Ζωνιανά.

«Εγώ ανέφερα στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Ήταν και η Αθήνα ενήμερη για ό,τι γινόταν. Το Αρχηγείο ενημερωνόταν καθημερινά.

Η επίσκεψη μου στην περιοχή του Μυλοποτάμου ήταν και αυτή σε γνώση του Αρχηγείου. Ήμουν γενικός Αστυνομικός Διευθυντής Κρήτης. Θεώρησα αναγκαίο να ενημερώσω για την μετάβαση μου στα Ζωνιανά».



Για την αιματηρή επιχείρηση

«Δεν κατηγορούμαι ότι πήγα και έκανα κάποια συναλλαγή στα Ζωνιανά. Κατηγορούμαι ότι δεν επόπτευσα τις δυνάμεις κατά την κατʼ οίκον έρευνα ώστε να είναι αναίμακτη η επιχείρηση. Αυτή είναι η ευθύνη που με βαρύνει και κρίθηκα συνυπεύθυνος από τον Εισαγγελέα Ρεθύμνου».

Υποστηρίζει ότι έδωσε προφορικές εντολές στον επικεφαλής να λάβει όλα τα μέτρα αυτοπροστασίας που προβλέπουν οι κανονισμοί ώστε να μην κινδυνεύσει κανένας αστυνομικός και κανένας κάτοικος και συνεχίζει σε άλλο σημείο:

«Ο επικεφαλής (τον κατονομάζει) μου τηλεφώνησε στις 10 το πρωί και μου είπε ότι πλησιάζοντας στο χωριό έπεσε καταιγισμός πυρών. Ίσως τότε μου είπε για τραυματίες. Είπα να οπισθοχωρήσουν, να καλυφθούν και να μην συνεχίσουν την πορεία τους προς το χωριό».