Ενδεικτικό είναι το απόσπασμα του σκεπτικού της απόφασης που εξέδωσε η δικαστής για την επίμαχη υπόθεση. Χαρακτηριστικά αναφέρεται: « Πράγματι, η εκ μέρους της καθʼ ης αξίωση επιστροφής από τους αιτούντες του ποσών που έλαβαν για την παρασχεθείσα σε αυτήν υπερωριακή εργασία τους, έρχεται σε αντίθεση προς τις συνταγματικές Αρχές της ισότητας των πολιτών και της προστασίας της εργασίας που απορρέει ειδικότερα από το άρθρο 22 του Συντάγματος, στην παράγραφο 1 του οποίου ορίζεται ότι η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος και ότι όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για την παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
Δεδομένου δε ότι οι αιτούντες έχουν ήδη παράσχει την εργασία τους στην καθʼ ης και συνεπώς δικαιούνταν να λάβουν και έλαβαν από αυτήν την αμοιβή που θα κατέβαλε σε οποιονδήποτε άλλον απασχολούσε στη θέση τους, υπό τις ίδιες συνθήκες, η επιστροφή της συνιστά προσβολή της προσωπικότητας τους κατά την ανωτέρω έκφανση της».

