Εκεί που φαίνεται να υπάρχουν ψήγματα αισιοδοξίας είναι κάποιοι συνεταιρισμοί και ορισμένες από τις παλιές Ενώσεις (π.χ. Ένωση Πεζών) που διαχειρίζονται με σύνεση τα οικονομικά τους.
Πέραν των παλιών Ενώσεων που λειτουργούν ορθολογικά και αποτελούν τις εξαιρέσεις, κάποιοι συνεταιρισμοί που δημιουργήθηκαν από «παρέες» νέων ανθρώπων όπως το «Κρητικό Περιβόλι» και ο «Νότος» στην Ιεράπετρα φαίνεται να δίνουν προοπτικές εισάγοντας (εξ ανάγκης) ένα νέο συνεταιριστικό μοντέλο.
Πρόκειται για ανθρώπους που πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, οργάνωσαν την παραγωγή τους, πιστοποιήθηκαν και απόκτησαν με απερίγραπτους κόπους πελάτες στην εσωτερική αγορά και το εξωτερικό.
Ανάλογο μοντέλο, επίσης εξ ανάγκης, δημιουργούν και οι κτηνοτρόφοι του νομού Ηρακλείου, μέσω της ομάδας παραγωγών «Κρητικά Μιτάτα».
Αυτό όμως που διαφαίνεται σήμερα από το νέο διατροφικό σκάνδαλο με το βακτήριο σε κηπευτικά της Γερμανίας, είναι ότι η διεθνής αγορά είναι αυτή που «κάνει κουμάντο».
Κι όταν το κράτος δεν είναι έτοιμο να απαντήσει άμεσα στις προκλήσεις, οι εξελίξεις είναι καταιγιστικές. Αρκούν για να μηδενίσουν τις προσπάθειες πολλών ετών.

