Της Κατερίνας Μυλωνά

Με περισσό μεράκι και αγάπη για τον τόπο του, την Κρήτη, ο κ. Κώστας Κασσωτάκης συλλέγει εδώ και χρόνια αντικείμενα για τη Μάχη της Κρήτης.

Μία γεύση από τη συλλογή του είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν οι Ηρακλειώτες τις μέρες που πέρασαν αφού μικρές εκθέσεις φιλοξενήθηκαν τόσο στο χρυσοχοείο που διατηρεί στην πλατεία Αγίου Μηνά όσο και στο βιβλιοπωλείο «Δοκιμάκης».

Ο κ. Κασσωτάκης εξηγεί στην «Π» πώς ξεκίνησε να συγκεντρώνει ενθυμήματα από τη Μάχη της Κρήτης αλλά και το όραμα που έχει για την επόμενη μέρα της συλλογής του.



Κρητικές ιστορίες

Από χρόνια τον εντυπωσίαζαν οι ιστορίες για την Κρήτη που άκουγε όταν, λόγω του επαγγέλματός του, επισκεπτόταν διάφορα χωριά και ερχόταν σε επαφή με ηλικιωμένους ανθρώπους που είχαν βιώματα από τη Μάχη της Κρήτης. Κάπως έτσι άρχισε να μαζεύει πολεμικό υλικό και λάφυρα που είχαν μείνει στο νησί.

Σταθμός στην αναζήτησή του στάθηκε η επίσκεψή του στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του Βρέλλη. Εκεί, μόλις κατάλαβαν, λόγω της προφοράς του, ότι είναι Κρητικός, του είπαν ότι πρέπει πρώτα να αισθάνεται περήφανος που είναι Κρητικός και μετά που είναι Έλληνας. Μάλιστα, εκπαιδευτικός τού είπε ότι οι αγώνες που έκαναν οι Κρητικοί δε γράφτηκαν πουθενά, όπως στην Πελοπόννησο, και θεωρεί πως αν δεν ήταν οι Κρητικοί κάποια στιγμή θα μιλούσε όλη η Ευρώπη γερμανικά. Εξάλλου, στην Κρήτη η Γερμανία έχασε το επίλεκτο σώμα της.

«Αυτό με συγκίνησε πάρα πολύ κι άρχισα να μαζεύω πιο εντατικά, έψαχνα πλέον και άρχισα να φυλάω λάφυρα και να κάνω εκθέσεις», τονίζει.

Η συλλογή του αποτελείται, μεταξύ άλλων, από όπλα, κράνη, μαχαίρια, ξιφολόγχες, Μάουζερ του Α Παγκοσμίου Πολέμου με το εθνόσημο, ήταν παραγγελία για την Ελλάδα, εικάζεται ότι είναι ένα από τα 700 που τυπώθηκαν, φανάρια ασετιλίνης, πυροσβεστήρες, ασυρμάτους, την κάπα του Εγγλέζου μοτοσυκλετιστή, Γερμανό στρατιώτη χωρίς άρβυλα, ξιφίδιο Γερμανού αξιωματικού, γραφομηχανή Mercedes, κομπιούτερ εποχής που είχαν οι Γερμανοί.

«Η συλλογή ξεκινάει με την τρέλα και το πάθος του κάθε ανθρώπου να μαζέψει ορισμένα πράγματα», αναφέρει ο κ. Κασσωτάκης.

Η συλλογή του έχει εκτεθεί στο Πολεμικό Μουσείο Αθηνών, στο σύλλογο Κρητών στην Αθήνα, στην πλατεία Κοτζιά στο μέγαρο Μελά και στο Ηράκλειο, στην πλατεία Ελευθερίας. Μαζί με την αείμνηστη Χρυσούλα Μπουρλώτου είχαν διοργανώνει μία στατική έκθεση έξω από τη νομαρχία με 25 αυτοκίνητα και πέντε μηχανές της Κατοχής. Η έκθεση φιλοξενήθηκε, επίσης, στο Γάζι και τις Άνω Ασίτες.

«Θυμάμαι όταν ανακοίνωσα ότι θα πάμε στις Ασίτες, όπου ήταν και ο μόνιμος εκθεσιακός χώρος, γυναίκες που έβγαιναν με τα θυμιατά στο δρόμο και θύμιαζαν, ένα αυτοκίνητο είχε βάλει εμβατήρια της εποχής, είχαν στρώσει σε όλους τους δρόμους πάγκους με κεράσματα σε όλα τα χωριά, σταματούσαν τα γερμανικά αυτοκίνητα και τους κερνούσαν οι χωριανοί μέχρι που φτάσαμε στον εκθεσιακό χώρο», αναφέρει ο κ. Κασσωτάκης.

Έκθεση έχει, επίσης, πραγματοποιηθεί στη Βιάννο και τις Αρχάνες.

Η συλλογή του φιλοξενήθηκε επί τέσσερα χρόνια στο Λάσινθο ενώ μία μεγάλη περίοδο βρισκόταν στις Άνω Ασίτες. Τώρα, ο κ. Κασσωτάκης διατηρεί τη συλλογή στο σπίτι του.

Χιλιάδες άτομα είχαν επισκεφτεί την έκθεση που είχε φιλοξενηθεί σε σχολείο του Ηρακλείου.

Όπως λέει, τα χρήματα δεν έχουν σημασία, τα περισσότερα αντικείμενα είναι δωρεά από ανθρώπους που τα είχαν φυλάξει εδώ και χρόνια.

Εκείνο που τον στεναχωρεί είναι όταν βλέπει ανθρώπους να σκέφτονται μονάχα τα χρήματα που μπορεί να κοστίσει ένα αντικείμενο, ανεξάρτητα από τη συναισθηματική αξία που έχει. Μία φορά, ένας επισκέπτης της έκθεσης κράτησε στα χέρια του ένα πιάτο και ο κ. Κασσωτάκης του ζήτησε να μην το αγγίζει, μη σπάσει. Εκείνος απάντησε ότι έχει χρήματα να καλύψει το κόστος του. «Όμως, όσα λεφτά κι αν έχεις, δεν μπορείς να βρεις το ίδιο, το αντίστοιχο, δεν βγαίνουν στο εμπόριο, περάσαν 70 χρόνια, άλλα έχουν διαλύσει και άλλα είναι σε συλλογές. Ό,τι χάσεις είναι δύσκολο να το αντικαταστήσεις», τονίζει.