Σύμφωνα με σχετικό άρθρο του γνωστού αρχιτέκτονα Γιάννη Περτσελάκη, το δημοτικό ακίνητο «βρίσκεται εντός σχεδίου και δεν έχει ρυμοτομούμενα τμήματα.
Αποτελείται από ένα διόροφο κτίσμα με τρία καταστήματα στο ισόγειο και ενιαίο χώρο 169 τ.μ. στον όροφο (φωτ.4), καθώς και το συνεχόμενο βορεινό οικόπεδο 230 τ.μ. του κατεδαφισμένου ξενοδοχείου «Μίνως».
Έχει προσόψεις 12,5 μ. στην πλατεία 18 Άγγλων και 30,5 μ. στην οδό 25ης Αυγούστου.
Το ακίνητο υπάγεται στο από 19.12.81 Π.Δ. της οδού 25ης Αυγούστου που καθορίζει ειδικούς όρους δόμησης, όπως:
•Διατήρηση των όψεων ενώ το εσωτερικό μπορεί να διαμορφωθεί εκ νέου.
•Κάλυψη μέχρι και 100% στο ισόγειο.
•Κατασκευή παταριών 50% που δεν υπολογίζονται στη δόμηση.
Έτσι οι ενδιάμεσοι τοίχοι στα 3 καταστήματα μπορούν να κατεδαφιστούν, ώστε να δημιουργηθεί ενιαίος χώρος.
Η δόμηση όλου του ακινήτου είναι 1037 τ.μ. αλλά μαζί με τα πατάρια, η συνολική επιφάνεια θα ξεπεράσει τα 1200 τ.μ. Η νέα οικοδομή θα αποτελείται από ένα ισόγειο σχεδόν 400 τ.μ. και άλλα 800 τ.μ. κατανεμημένα στους ορόφους, πρόκειται δηλαδή για μια εξαιρετικά μεγάλη κτιριακή επέμβαση με πρόσοψη 43 μ.
Η μορφολογία της προσθήκης μπορεί να είναι σύγχρονη ασφαλώς με αναφορές στον ιστορικό περίγυρο και σε σχέση με τα απέναντι διατηρητέα κτίρια».
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ίδιος υπογραμμίζει πως «η προγραμματιζόμενη «αξιοποίηση» του δημοτικού ακινήτου στην πλατεία 18 Αγγλων (αρχή της οδού Μαρτύρων) αποτελεί παρέμβαση υψίστης σημασίας για την εικόνα της πόλης. Πρόκειται για την ανάπλαση-ανακατασκευή ενός περίοπτου κτιρίου, με όψεις προς το ενετικό λιμάνι και την οδό 25ης Αυγούστου, που σηματοδοτεί την «είσοδο» της πόλης από τις απαρχές της ιστορίας της, επομένως χρήζει ιδιαίτερης προσοχής και αντιμετώπισης. Ακόμα και στην περίπτωση της δόκιμης προσφυγής σε επιχειρηματίες-επενδυτές, λόγω οικονομικών δυσχερειών του δήμου, ισχύει ο απαρέγκλιτος κανόνας ότι η πολιτεία σχεδιάζει αυτό που επιβάλλει το κοινό συμφέρον και ο επιχειρηματίας απλά χρηματοδοτεί την υλοποίηση του προκαθορισμένου έργου με το αζημίωτο ασφαλώς. Σε καμία περίπτωση, ένα τόσο σπουδαίο δημοτικό ακίνητο, σε κρίσιμη θέση δε μπορεί να αφεθεί στις σχεδιαστικές επιλογές του ενοικιαστή του.
Αυτό που δεν είναι γνωστό, συμβαίνει τα τελευταία 5-8 χρόνια σε όλο και περισσότερες μεσαίες ή μικρές πόλεις του εξωτερικού : Ξεπερνώντας το τέλμα της τοπικιστικής εσωστρέφειας, ακόμη και για το σχεδιασμό ενός πολύ μικρού αλλά όχι ασήμαντου κτιρίου, (ή περιπτέρου, ή στάσης λεωφορείου κλπ), προκηρύσσουν κλειστούς αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, προσκαλώντας επώνυμους, παγκόσμια καταξιωμένους αρχιτέκτονες για να το σχεδιάσουν.
Η αποκατάσταση-ανάδειξη του συγκεκριμένου ακινήτου του δήμου έχει όλα τα χαρακτηριστικά που συνηγορούν σε μια τέτοια υπερβατική αντιμετώπιση, με μεγάλη προστιθέμενη αξία για την πόλη και το ακίνητο. Σε διαφορετική περίπτωση το αποτέλεσμα κινδυνεύει να είναι άλλη μια απρόσωπη παρέμβαση, ή, ακόμη χειρότερα, μια μη αναστρέψιμη κακοποίηση στο σώμα της πόλης».

