Μακρύς αναμένεται να είναι ο δρόμος μέχρι την εκταμίευση των ποσών των δανείων με εγγύηση ελληνικού δημοσίου από τις Ενώσεις για την πληρωμή του λαδιού.

Όπως είναι γνωστό, η δανειοδότηση των συνεταιριστικών οργανώσεων αρχικά για τα οινοστάφυλα και στη συνέχεια για το λάδι με εγγύηση ελληνικού δημοσίου, δημοσιεύθηκαν στο Φ.Ε.Κ.

Μέχρι όμως την εκταμίευση των χρημάτων και την πληρωμή των παραγωγών, θα χρειαστεί να γίνουν επαφές με τις τράπεζες, να κατατεθούν τα αιτήματα και στη συνέχεια να εγκριθούν.

Ιδιαιτέρως για το ελαιόλαδο αυτό που ζητούν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι τράπεζες είναι να τους κατατεθούν συμβόλαια πώλησης τυποποιημένου ελαιόλαδου στο εξωτερικό και την εσωτερική αγορά.

Όταν υπάρχουν συμβόλαια κυρίως για εξαγωγές, τότε οι τράπεζες φαίνεται να είναι θετικές, αφού στην ουσία οι συμβάσεις θα αποτελέσουν τη διασφάλιση για να πάρουν πίσω τα χρήματα τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι φαίνεται να πέρασαν οι…εποχές που οι τράπεζες εμπιστεύονταν το ελληνικό δημόσιο και περίμεναν τις εγγυήσεις του στις περιπτώσεις μη εξόφλησης των δανείων.

Τώρα οι τράπεζες ζητούν πιο συγκεκριμένες διασφαλίσεις. Και ο πρώτος όρος της δανειοδότησης που αναφέρεται στην ενεχυρίαση λαδιού, ουσιαστικά παραπέμπει στην ενεχυρίαση των συμβολαίων πώλησης.

Από εκεί και πέρα ο όρος σχετικά με τη δέσμευση των περιουσιακών στοιχείων των μελών των διοικητικών συμβουλίων των Ενώσεων, φαίνεται να έχει πολιτικό ενδιαφέρον, όχι όμως και οικονομικό.

Κι αυτό, διότι κι αν ακόμα συγκεντρωθεί το σύνολο των μη προσημειωμένων ακινήτων των μελών ενός διοικητικού συμβουλίου Ένωσης, τότε η αξία (βάσει υπολογισμού των τραπεζών στο σημερινό καθεστώς των προσημειώσεων) μετριέται σε μερικές δεκάδες άντε εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και όχι σε…εκατομμύρια που ζητούν ως νομικά πρόσωπα οι Ενώσεις.

Ο τρίτος όρος, αναφορικά με την υποθήκευση ακινήτων των Ενώσεων, επίσης δεν φαίνεται να έχει πρακτικό ενδιαφέρον, αφού τα περισσότερα, αν όχι όλα, είναι ήδη ενυπόθηκα.