H καταδικαστική απόφαση του δικαστηρίου για την υπόθεση Κεντέρη και Θάνου διαλύει οριστικά έναν (εθνικό) μύθο.
Τον μύθο για τα «καημένα τα παιδιά» που τα κυνηγούσαν οι κακοί Αμερικάνοι. Τα «καημένα τα παιδιά» λοιπόν μας κορόιδευαν κανονικά και κρίθηκαν ένοχοι για μια σειρά καραμπινάτα αδικήματα.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για δύο αθλητές που κρύβονταν στην Κορινθία ενώ έλεγαν ότι βρίσκονται στο Σικάγο, τους έψαχναν στα Χανιά ενώ βρίσκονταν στον Περσικό Κόλπο, εξαφανίζονταν και δεν τους έβρισκε κανείς, παρά μόνο ο προπονητής τους, που τώρα μας βολεύει να τον δαιμονοποιούμε. Και όταν ο κόμπος έφτασε στο χτένι, τα «καημένα τα παιδιά» είχαν το θράσος να επικαλεστούν το περιβόητο τροχαίο της Γλυφάδας, για να γίνει το θρίλερ-κωμωδία.
Μας αρέσει τώρα να εμφανίζουμε τον Κεντέρη και την Θάνου ως άβουλα όντα που έκαναν ό,τι τους έλεγε ο «διαβολικός» Τζέκος. Αλλά αυτό δεν ακυρώνει ότι αφού οι ίδιοι βολεύτηκαν και έβγαλαν λεφτά και δόξα μέσα από το κρατικοδίαιτο σύστημα παραγωγής ελλήνων πρωταθλητών, αφού μεγεθύνθηκαν ως έλληνες ημίθεοι μέσα από ένα υπερπροστατευτικό περιβάλλον, όταν συνάντησαν τα σκούρα, επικαλέστηκαν ένα ανύπαρκτο τροχαίο, οδηγώντας τη χώρα προς τη γελοιοποίηση.
Ασχέτως αν επρόκειτο για ιδέα του Τζέκου, η ευθύνη συμμετοχής σε αυτήν την κωμικοτραγική υπόθεση με το υποτιθέμενο τροχαίο, βαρύνει κυρίως τους ίδιους, τον Κώστα Κεντέρη και την Κατερίνα Θάνου.
Αυτοί ήταν θρύλοι, αυτοί έπρεπε πρώτοι να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τη χώρα τους από τη διαπόμπευση. Ας τους έπιαναν – ούτε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι θα ήταν. Θα ζητούσαν συγγνώμη, θα έλεγαν ότι το έκαναν εξαιτίας της μεγάλης πίεσης και θα συνεχίζαμε κανονικά. Αλλά επέμεναν στο κραυγαλέο ψέμα τους, καλώντας και τον ελληνικό λαό να το πιστέψει. Που δεν θέλει και πολύ…
Τουλάχιστον η Θάνου είχε το θάρρος να υπερασπιστεί τον εαυτό της στο δικαστήριο κάτι που δεν έκανε ο Κεντέρης κρυβόμενος πίσω από προσωπικά προβλήματα. Η παρουσία της βέβαια δεν την έσωσε καθώς τα στοιχεία ήταν πολύ επιβαρυντικά.
Μακάρι αυτή η υπόθεση που μας ταλαιπώρησε για μια επταετία να είναι η τελευταία στον ελληνικό αθλητισμό. Να γίνει παράδειγμα προς αποφυγή για τα νέα παιδιά που ονειρεύονται σπουδαίες καριέρες , χρήμα και δόξα. Ας έχουν την υπομονή να τα κερδίσουν με την αξία τους κι όχι από τη μια μέρα στην άλλη να μετατραπούν από μέτριοι αθλητές σε “γιους και κόρες του ανέμου”…
Μαρίνος Βασιλάκης

