Πολύ σημαντικές βρέθηκαν οι κοινωνικο-οικονομικές ανισότητες στην ψυχική υγεία. Είναι γνωστό από τη διεθνή βιβλιογραφία ότι οι συνήθεις ψυχικές διαταραχές (όπως η κατάθλιψη και το άγχος) μπορεί να είναι πιο συχνές σε ομάδες του πληθυσμού που βρίσκονται κοντά στο όριο της φτώχειας ή σε άτομα που έχουν χάσει την εργασία τους (είτε πρόσφατα ανέργους, είτε μακροχρόνια ανέργους). Στην έρευνα επιβεβαιώθηκε η δραματική αύξηση της συμπτωματολογίας σε άτομα με μικρότερο οικογενειακό εισόδημα, ή σε άτομα που αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Πιο συγκεκριμένα:
• Τα άτομα που αντιμετωπίζουν αρκετές έως πολλές οικονομικές δυσκολίες (ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματός τους) ήταν σχεδόν 3 φορές πιο πιθανό να εμφανίζουν σοβαρή ψυχοπαθολογία (που μπορεί να απαιτεί την επίσκεψη σε ιατρό) σε σχέση με τα άτομα που δεν αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συχνότητα σοβαρής ψυχιατρικής συμπτωματολογίας στα άτομα χωρίς οικονομικά προβλήματα ήταν περίπου 3%, ενώ στα άτομα με πολλές οικονομικές δυσκολίες εκτινάσσεται στο 22%. Ειδικότερα για την κατάθλιψη άτομα χωρίς δυσκολίες είχαν κατάθλιψη σε ποσοστό 1%, ενώ άτομα με πολλές οικ. δυσκολίες 12%.

